[[ Partners in crime - część 1 ]] Dwójka chłopaków z bogatych rodzin zostaje porwana. Porywacze chcą tylko pieniędzy...

Gdy wyrzucono go z Gwiezdnej Akademii z powodu jego natury i spowodowanego z tego tytułu oszustwo, musiał uciec z Ziemi. Było to jedno z największych wykroczeń, przez co naraził całą swoją rodzinę na niebezpieczeństwo. I tak właśnie, próbując odszukać zaginionych bliskich, dostał się na pokład statku, którego kapitan - Louis Tomlinson - był takim samym wyrzutkiem społeczeństwa jak i on sam A to oznaczało wyłącznie kłopoty, nawet jeśli odnaleźli się wśród gwiazd. Inspirowane Star treczkiem, ofc ♥

Historia, w której Harry zostaje nominowany na królową balu w ramach okrutnego żartu, a kapitan drużyny piłkarskiej Louis decyduje się zgłosić swoją kandydaturę, by rozpocząć walkę z krzywdzącymi stereotypami. A w międzyczasie walka z samotnością, ciemnością i „złymi" ludźmi.

Harry Styles poszukuje współlokatora. Louis Tomlinson poszukuje mieszkania. Może Harry znajdzie coś więcej niż nowego lokatora, a Louis znajdzie coś więcej niż pokój, w którym może się zatrzymać? Na Twitterze #roommateff

„Louis, co byś zrobił jeśli, ktoś by ci wyznał, że jesteś dla niego jedynym czynnikiem ratującym go przed utonięciem?" - powiedział Harry drżącym głosem- „Co jeśli jesteś powodem, dla którego zaczerpnięcie świeżego powietrza, stało się dla tej osoby niezwykle proste, ale tylko wtedy gdy jest ono przepełnione twoim zapachem..." Harry jako swoją ścieżkę życiową wybrał samotność. Odstawał od innych. Był dziwakiem. Nie wierzył, że kiedykolwiek zostanie zaakceptowany, dlatego stał się niepokonaną omegą, o której opowiadano w wielu stadach. Nie bał się spać samemu w lesie, nie bał się krwi, nie bał się też zabijać alf. Jedynym jego zmartwieniem było utonięcie, utonięcie we własnym umyśle.

Harry po raz kolejny, po spędzonej nocy z nieznajomą alfą, ulatnia się. Nie zostawia po sobie nawet śladu tylko wspomnienia ze wspólnej nocy. Ostatnią noc spędził w łóżku alfy o imieniu Louis. Wszystko było dobrze, dopóki po trzech miesiącach poczuł mdłości i zauważył brak gorączki. I przypomniał sobie, jak alfa, z którą przespał się w hotelowym pokoju o numerze 230, na piętrze 28, mogła go zapłodnić. I tak został sam, pośród ośmiu numerów, które otrzymał w ciągu trzech tygodni urlopu w gorącej Hiszpanii. Miał tylko cholerne szczęście, że pamiętał imię i to, że alfa na pewno (chyba) była Brytyjczykiem z dziwnym akcentem. ABO, MPREG 08 sty 2023 - 19 lut 2023 Okładka od kochanej Justyny: @lost_Lilith

Umysł potrafi płatać figle, a los bawić się nami niczym kukiełkami. To co z pozoru wydaje się tak oczywiste, nie zawsze takie jest. Dużo niespodziewanych zwrotów akcji, dużo łez, śmiechu i tajemnica której nikt się nie spodziewał • • • Fikcja literacka nic nie jest tu normalizowane, czytaj z uwagą Trzecia Część trylogii mu Okłada by: _Kyuki_ 🐢dwie poprzednie części powstały we w spół pracy z MatkaBoskaPaynowska🐢

Harry jest w ciąży. Nie spodziewał się tego, mówiąc szczerze, wpadł przez własną głupotę, ale kto by pomyślał, że akurat on będzie tym szczęściarzem, który może wydać na świat potomka? Mimo wszystko pasowało mu to, pogodził się z losem i wszystko zaczynało się układać do momentu, w którym trafia do szpitala na patologię ciąży, a to naprawdę nie brzmiało zachęcająco. Do tego wszystko komplikuje moment, w którym okazuje się, że TEN mężczyzna jest ordynatorem właśnie tego oddziału.

Louis naprawdę starał się trzymać emocje, kiedy słyszał po raz kolejny stukot obcasów w pomieszczeniu. Przymknął oczy, próbował odpocząć i skupić się na swojej pracy, jednak Danielle skutecznie mu to uniemożliwiała. Nie rozumiał dlaczego ta wciąż była w jego domu. A nie miał jakoś siły na nią unieść głosu i pokazać, gdzie powinna teraz się znajdować. Jego alfa nie trawił tego wszystkiego, a do mózgu nie docierały informacje. Po co? Na co? Dlaczego? Co jest złego w tym, kim jest...

William Deakin był jednym z najsłynniejszych malarzy XVI wieku. Choć malował dla wielkich i bogatych, zapisując się w historii dzięki swojemu oddaniu rzeczywistości, które dla większości graniczyło niemal z grzechem, to jednak nie to spędzało sen z powiek badaczy. Istniała bowiem grupa dzieł, zawsze przestawiająca tą samą osobę - młodego arystokratę, w różnych pozycjach i porach dniach. Była to najbardziej tajemnicza tematyka, ponieważ większość obrazów uległa zniszczeniu. I to właśnie te dzieła badał nikt inny jak Harry Styles, przygotowujący swoją rozprawę doktorską związaną z dziełami Deakina. Jednak czy ktoś wspominał, jak podobny do modela był sam Harry i jak wiele wspólnego z tym wszystkim mógł mieć profesor matematyki, którego wiek był o wiele większy, niż wyglądał?