"Biliyor musun Querencia, İnsanın kendini en güvende, güçlü ve rahat hissettiği, kendi olabildiği, yuvası gibi gördüğü yer demekmiş." Gözlerinin içine baktığımda bu açıklamama karşı gülümsemişti. "Senin yanındayken kendim gibi olduğumu hissediyorum. O beş yaşındaki kız çocuğundan farkım kalmıyor." Saçlarımı okşamıştı şefkatle. Mert Hakan, benim için bir sevgiliden daha fazlası olmuştu. "Seni seviyorum ve ben hep buradayım." Söylediği şeyle gülümseyip ona daha da sokulmuştum. Duvarlarını kolayca kimseye yıkamayan o kadın, kim olduğunu bilmeden mesaj yazdığı o adama karşı duvarlarını indirmişti.

"Özledim, deli gibi." Gülümsedim, ben de özlemiştim. "Ben de öyle bebeğim. Ben de özledim." Yanaklarını okşadığımda gözlerini kapamıştı sanki bir şeyleri çok daha iyi hissetmek için. Dudaklarına kondurduğum öpücükle gülümsemişti. Bunu bekliyordu. Özlemiştik, çok hem de.

"Senden nefret ediyorum aptal." Söylediğim şeyle kafasını salladı iki yana. "Hayır, benden nefret etmiyorsun." Bu söylediğiyle yumruklarımı sıktım. "Hayır, senden nefret ediyorum Yandaş." "Nefret ettiğin birinin dudaklarına bu kadar hasret kalırmışçasına bakamazsın."

"İnkar etmeye devam mı?" Kerem'in sorusuyla kaşlarımı çattım. "Neden bahsediyorsun?" Sorgularcasına Kerem'e bakıyordum. "Benden hoşlanmadığını söyleyebilir misin?" Söylerdim? Söyleyebilirdim. Dilim tutulmuştu sanki. Söyleyemiyordum? "Senin bana gönlün var gibi gibi." Yanımızdan geçen arabada çalan Barış Manço uymuş muydu şimdi tam olarak buraya. O an her şey yok olmuştu sanki. Sadece o ve ben varmışız gibi. "Belki de öyle, gibi gibi." dediğim şeyle gülümsemesi büyümüştü. "Ben de öyle gibi gibi." Dalga geçerek söylediği şeye gülümsedim. Öyleydi gerçekten, gibi gibiydi.

"Ala." "Efendim." "Daha fazla bir şey söyleme. Çünkü sana hayır diyemiyorum. Ve eğer biraz daha çıkma dersen çıkamayabilirim. Bu da beni ve Fenerbahçe'yi etkiler." Başka bir şey demedim. Çünkü üzülmesi isteyeceğim son şey. Afallayan bedenine baktım. Gözlerinden yorgunluk akıyordu. Yavaşça kolumda olan elini bıraktırdım ve ona sarıldım. Kolunu bana sardı.

"Sen gittin, sen gittin, Arda!" - Zaman izimizi, ikimizi siler. Kiminin acısı kalır, anılar gider. Daha gençsin ah, gülüp oyna sen. Son durağın benim evim olsun. - Başlangıç, Ağustos 2023. Bitiş, Eylül 2024.

"Sen hediye misin bana?" "Beni bilmem ama, sen hediyesin bana." - "Meşhur, Alin Bozkurt?"

"Topu kafama bilerek fırlattığını biliyorum, Aktürkoğlu, eski sevgilimsin ayrıca artık düşmanım da sayılırsın." Kerem Aktürkoğlu FF. at

yeni bir kulüp, yeni bir ülke, yeni bir camia, yeni bir hayat, her şeyin yanında da bonus olarak bir aşk