Kader neydi? Önceden yazılan ve değişmeyecek olandı. Kaderin önüne ne geçebilirdi? Hiçbir şey geçemezdi. İşte bu hikayede de onların kaderleri onlar doğmadan kanla yazılmıştı. Oluk oluk kan kokan, nefret akan ve kin kusan bir kaderdi onları bekleyen. Biri nefret ve kin dolu hapishanesinde büyüyüp kaderine boyun eğerken, diğeri sevgisiz ve kimsesiz hissettiği bir yetimhanede kaderi ile savaşıyordu. Ama ikisi de ne bu kaderden kaçabiliyor ne de sonlarını biliyordu. Kader, daha onlar doğmadan bembeyaz sayfayı simsiyah mürekkebi ile çizerken bir kez daha onlar için eline aldı kalemi. Ama bu sefer bembeyaz sayfayı kırmızı mürekkebi ile süsleyemeye yemin etmişti. Ve bir kez daha çanlar onlar için çalıyordu.

Aşk kimileri için ateş, Kimileri için sudur. Kimi kalp o ateşte küle döner, Kimi kalp ise boğulur. Nazlı için aşk; dibini göremediği ve yüzmeyi bilmediği derin bir okyanustu. Dalgaları sert ve ürkütücü. Taner için aşk; Tüm yangınları üzerine salan bir duyguydu. Bu yangına zamanında düşüp nasıl bir ihanet ile karşılaştığını düşününce yanından bile geçmek istemiyordu. Aşkın tehlikeli olduğunu düşünen ve bundan deli gibi kaçan çiftimiz Taner ile Nazlı'nın ateşli bir o kadar da masum hikayesi....