Olanları anlatmam için hayatta kalmamı istedi. Birinin anlatması gerekiyordu... Bir sabah uyandığımızda her yerdelerdi. Göğüslerindeki o yarıklardan kalplerine sokulmuş çipler yüzünden hayvanlaşan,insanlıklarını kaybeden insanlar.Geri kalan insanları öldürdüler yada öldürmeden önce yediler. Gözlerinin akını kaybetmiş,bilgisayar efektleriyle süslenmiş mutantlar. Hayatta kalmak için çabalarken,bir kadın bulduk.Bir mutant tarafından öldürülmek üzereyken kurtardık.Onu kurtarmamızı sağlayan şey hala insan olmamızdı.Günümüzde ne kadar insanlık kaldıysa... Daha sonra fark ettiğimiz şey ise,gözlerinin simsiyah olmasıydı. Ve saçları; kızıldı. Ateş tarafından öpülmüştü. Hepimizin sonunu getirecekti... Tanrı hepimize yardım etsin. #Wattys2015

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

İnsan,kaderini kendi yazamazdı.Tamam belki çabalayıp,bazı şeylerin kendi isteyiyle yön verilmesini sağlayabilirdi.Ama yapabilecekleri bu kadarla kalır,daha fazlasına gücü yetmezdi.Çünkü O sihirli kalem, kaderi yazdıysa eğer,geri dönüşü olamazdı.Belki farkında değildik ama bu iki heceli sözcük o kadar büyük birşeydi ki,resmen bütün hayatımızı kapsıyordu.Peki bu kader çok kötü bir şeymiydi? Hayır.Çoğu insanın iyi yazılmış bir kaderi vardı.Ama bunun yanında kötüleri de vardı.Kimsenin başına gelmeyen, insanı karanlığa sürükleyen türünden.Başında bu olan talihsiz insanlardan,o zifri karanlıktan kurtulup, aydınlığa çıkmak için çalışan çok kişi oldu.Ama başaramadılar.O da başaramadı John... Genç bir çocuğun yaşamaması gerekenleri yaşadı,boşlukta oldu,bazende öksüz hissetti.Ama bu yetim çocuk,pes etmedi bazen istedi,kendini boşlukta hissetmek istedi.Fakat yaşadıkları,ve yaşayacakları için her seferinde vaz geçti.Ayakta kalıp değer verdikleri için mücadele etti.O çok özel bir çocuktu.İnsanlık için özeldi.Fakat bunu çok az kişi biliyordu,çünkü o çocuk kimsenin onu farkedemeyeceği yerlerde, arkadaşları ve insanlar için kötü gobinlerle savaşıyordu.Yanlız değildi,ama yanında olamayan arkadaşlarının hasretini çekiyordu.Lakin herşey onun yükümlülüğünde de değildi,yükünü paylaştığı bir de ejderha yumurtası vardı,özgür olan son ejderha yumurtası... *** ''Benim elimde olan en büyük cevher umuttu ve ben ona sıkıca tutundum. Asla da bırakmadım.Çünkü biliyordum ki ;hayat sizden umudunuz hariç herşeyi alabilir...'' John Mayer --- Hikaye 1.yılını doldurmuştur.