Gücün hüküm sürdüğü bu dünyada, en büyük suç yanlış kişiye dokunmaktır. Yekta ve Aras, aynı sessizliğin içinde kaybolurken, onları bekleyen şey arzu değil, tehlikedir. Ve hiçbir tehlike, kalplerinin birbirine attığı adım kadar sessiz değildir.

Bebeğini her şeyden korumak için esaretine kapatmış bir adam.

[tamamlandı] efken ateş yıllarını yollara vermişti. ve son durağını annesinin isteği üzerine incidere kasabasında yaşayan aksi ve sessiz bir yaşam süren amcasının yanında yapmak zorundaydı. halbuki o amcasını en son dört yaşındayken babasının cenazesinde görmüştü. uyarıyı okumadan lütfen başlamayın!

[TAMAMLANDI] İsimsiz bir ihbar üzerine cinayet soruşturmasına gönderilen FBI Ajanı Han, haritada yeri dahi olmayan bir köyün yollarına düşmüştür ancak bu köy, sıradan bir köy değildir. Ağır bir kış mevsiminden geçen bu ıssız yer söylenenlere göre lanetliydi. Köye gelenin kayıplara karıştığı gibi köyden çıkanın da kayıplara karıştığı söylenirdi. Özellikle de köyün muhtarı onu bu konuda uyarmış, çok geç olmadan köyden gitmesi için ricada bulunmuştu fakat Han, verilen ikinci şansını boşa harcayıp cinayeti çözmeden geri dönerse mesleğinden olacağını da biliyordu.

Bir zamanlar herkesin hor gördüğü bir prenstim... ama şimdi herkesin önümde eğildiği bir kralım." Sözlerini duyunca zihnim eski anılarla doldu.Elini yanağıma koydu ve yumuşak bir sesle devam etti. "O zaman bile beni o karanlıktan çıkaran sendin. Seni nasıl sevmem?" Gözlerimi sıkıca kapattım."Sorun da bu zaten... Beni gerçekten sevmiyorsunuz. Sadece minnetinizi sevgi sanıyorsunuz, majesteleri." Elimi kaldırıp yanağımdaki elini tuttum ve yavaşça ittim."Üstelik... bizden olmaz." Derin bir nefes aldım. ... Omegaverse Delta×alfa Reenkarnasyon

"Sakat bir adama en fazla ne kadar yardım ede bilirdim ki?" "Onunla geçen zaman, takvimden değil kalbimden ölçülürdü. Omzuma başını koyduğu her an, dünyanın geri kalanını susturabilirdim. Ne sabahları kravatımı bağlarken arkamdan gelip ellerimi tutuşunu, ne de gece geç saatlerde kulaklarımı dolduran kahkahalarını unuta bilirdim. Unutamazdım." BxB

Çeviridir. orijinal yazar @.cocoxest çeviren @.chocorinnku

TAMAMLANDI. B×B BL Bu bir eşcinsel kurgudur. Hikayede adı geçen Mavi karakteri erkektir. "Kardeşinin kolunu kanadını kırmıyorum, üstüne tükürmüyorum onu seviyorum lan. Bu yanlış değil. Onun saçının teline bile zarar gelmesine izin vermem ben." "Yanlış, Mavi." "Büyük konuşuyorsun solcu. Sevdanın doğrusu yanlışı olmaz, birine gerçekten sevdalandığın zaman bu konuşmayı tekrar yapalım."

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

Bazı insanlar kaderle savaşmaz. Çünkü değiştiremeyeceği yolları görür, bilir. Kaderi tanır. Ve yine de yürür. Bu, kanla yazılmış iki çocukluğun yıllar sonra aynı noktada kesişmesinin hikayesi. Biri ölümün peşinden yürümeyi öğrendi. Diğeri, ölüm tarafından kovalanarak büyüdü. İkisi de başka insanların günahlarıyla şekillendi. Başka ellerin verdiği yaralarla sertleşti. İntikam onlara miras kaldı, merhamet ise bir seçim oldu. Birini öldürmek istemekle, birini yaşatmak arasında sıkışıp kalanların.. Kan bağının değil, kanın kendisinin bağ kurduğu insanların hikayesi.