Gökçe... 18 yaşında genç bir kız. Babam dediği adamın şiddetine maruz kalan hayatın yüzlerinden birini gören kızlardan biri. Gerçek ailesini bulduğunda karşılaştığı yeni ev üyeleri. Bir anne, bir baba ve altı tane abi... Bu evin yedinci çocuğu, dokuzuncu üyesi. O evden ayrıldıktan sonra daha iyi bir hayat şartlarına geçmiş olsa bile peşini bırakmayan geçmiş ve insanlar... Yeni bir ev, yeni bir aile, yeni insanlar... Gökçe ve onun gerçek mücadelesi. "Ev. Duvarları kanlı olan." kitappad: 87K okunma

bir hemşirenin hatasıyla oluşan olayın yıllar sonra ortaya çıkması..

Mahinev, yalnızlıkla arkadaş bir kızdı. Doğduğunda yalnızdı, acı çekerken yalnızdı, büyürken yalnızdı. Böyle öleceğini düşünüyordu ta ki bir ailesi olduğunu öğrenene kadar. Aynı şehrin içinde, kendisinden kilometrelerce uzakta; annesi, babası, abileri ve kardeşi vardı. "Artık yalnız olmayacağım diye düşünmüştüm. Beni sevseydiniz eğer, size bunu misliyle öderdim. Neden canımı acıttınız?" 🌠 "Bana ne istediğini söyle." "Seni." dedim. "Seni istiyorum." Pamir gülümsedi. "Pekâlâ, bu kolay. En başından beri bana sahiptin zaten."

Aynı yurt odasında kaldığı arkadaşının gitmesi sonucunda konuşmayı bırakan küçük kız Büyüdüğünde bir not alır ve ailesini bulur Ama hiç bir şey beklediği gibi olmaz

#gizem 🥇(23.03.2021) Gerçek ailem, Asker, ajan, teşkilat kurgusu. Işığı sönmüş bir yol. Yolunu kaybetmiş bir ışık. Kararan hayatlar, boğazlara sarılmış kirli geçmiş. Pusuya yatmış düşmanlar. Değişen soyad ve getirdiği felaketler. Dokunmadan seven yürek ve o yüreğe tutunmuş cansız bir kalp. Bir adam bir kadını dokunmadan sevebilir mi? Peki kadın defalarca kaybetmesine rağmen izin verecek mi yüreğinin yeşermesine? Her şeyini kaybetmiş, kalbi hasta, karanlığın ortasında kalmış Gecenin ışığı; Dolunay. Karanlığı üzerine kuşanmış, intikam dan başka bir şey görmeyen fakat gözlerinin karanlığına düşürdüğü ışıkla kendini bulan Gece Yarısı; Bora. İç içe geçmiş kader, yıllar önce ayırdıklarını tekrar bir araya getiriyor. Kayıplar hep kalpte. Kötüler hep kapıda. Her şeye rağmen birbirinden güç alan bu iki genç galip gelebilecek mi? **** "Göz renginin siyahını geceden çalmış, içindeki beyaz hareleri ise Gece Yarısı çöken Leylifer den çalmıştı." Gece yarısının karanlığına doğan Leylifer....

.Her şey o kadar hızlı olmuştu ki kendimi bir anda hatane odasında kan alırken buldum hayat ne garip değil mi şu an karşımdaki aile onların kızı olduğunu söylüyor ve bu fazlasıyla can sıkıcı . . . 05:10:2021

Melis Soykan, 17 senesini üvey babası ve abisiyle geçirdiğinden bir haber olan ve Tourette sendromuna sahip bir genç kızdır. Hayatı yasaklar ve engellerle geçerken bir sabah kapının çalması ile her şey değişir. Çünkü gelen kişi öz babasıdır. Ailesine kavuşmuş olmanın heyecanı ve korkusunun yanında, bir de uzun süredir gitmediği okuluna dönen Melis, her şeye alışmaya çalışırken etrafındaki sırların farkında değildir. En önemlisi ilk aşkını yaşarken ilk kalp kırıklığını da yaşayacağından da haberi yoktur. Tıpkı, hayatında hissetmediği duygularını fark etmesini sağlayan Aras Özkan'ın, onu üvey babasına teslim eden adamın oğlu olduğundan haberi olmadığı gibi... Eski adıyla Karmaşık, yepyeni haliyle yayında!

"Neden benden bu kadar nefret ediyorsunuz?" diye sordum. Gerçekten merak ediyordum bana böyle davranmasının bir nedeni olmalıydı. Kimse kimseye durup dururken böyle davranmazdı, davranmamalıydı. "Çünkü zavallısın," dedi nefretle. "Buradaki bütün çocuklar aileleri öldüğü ya da mecbur kaldıkları için burada ama sen değilsin. Bir ailen olmasına rağmen buradasın çünkü seni kendi ailen bile istemedi. Bu yüzden senden tiksiniyorum. Sen kendi ailesinin bile istemediği bir kızsın. Seni ailen bile sevmemişken başkasının seni sevmesini bekleyemezsin!" Sustum, çünkü haklıydı. "Tüm hakları saklıdır"

"Hassiktir lan bu Umay, ailesi bunu sevmiyor ki amına koyayım bunu niye kaçırdınız" "sik sik konuşmasana lan aynı ailenin kızı hani ikizler falan niye bir kızını severken diğer kızını sevmesin bu aile" Ne yazık ki ilk konuşan haklıydı, benden ekmeklerine bal falan olmazdı anca ekşimiş tereyağı olurdu oda boğazların da kalırdı zaten. "Abicim doğru söylüyorsun benden size bir bok fayda yok salın beni lütfen" dedim oflayarak, sıkılmıştım bu olay bir kaç kez başıma geldiği için alışmıştım. Kaçırılıyor, dayak yiyor sonra benim doğru kız olmadığımı anlayıp son atışı atıp gidiyorlar ben ise kendime gelince eve geliyor veya kendime ambulans çağırıyordum halimi gören ailem ise İpek yani ikizim için extra güvenlik tutuyor onu bir saniye bile yanlız bırakmıyorlardı. Ben mi, beş eşek başıyım amına koyayım &&& GERÇEK AİLEM KURGUMUZA HOSGELDİNİZ CNMLAR Umay Efsun Kılıçaslan tabii soy adı kısmı kızın bildiği kadarıyla. Doğru olan başkaydı. Umay Efsun Öztürktü o, kanında Öztürk kanı akıyordu o her ne kadar bilmese de. kaçırıldığı ve ölüme terk edildiği depoda biyolojik ikizi onu bulur ve hayatını kurtarırsa hayat akışı çok değişirdi değil mi? Ve evet aynen böyle olmuştu ve ikizinin çenesinde ki doğum lekesi ve gözlerinde olan Heterochromia rahatsızlığından peşini bırakmazlar. Evet bırakmazlar çünkü tüm aile öldü bildikleri kızlarından iz bular bulmaz başına üşüşmüşlerdi. EVET doğru okuyorsunuz, klasik gerçek ailem kitapları gibi değil onlar kızı değil kız onları istemiyordu. kanayan yaralarına basılmasına müsade etmezdi tabi bilmiyordu ki ailesinin o yaraları saracağını. İYİ OKUMALAR &&&

İyi kızın ağızndan okumaya alışık olduğumuz kurguların kötü kız versiyonudur. ------ Temmuz Alaca, öz ailesi tarafından hiçbir zaman kabul görmemiş, zamanla o da ailesini kabul etmeyi bırakmış bir kızdı. Bir gün, aslında o aileye ait olmayabileceğini öğrendiğinde içten içe büyük bir umut hissetmişti. Ancak yeni ailesi de bıraktığı yerin pek uzağında sayılmazdı. Onların deyimiyle 'kalpsiz kızı' asla sevmeyeceklerdi, o da zaten sevilmeyi beklemeyi brrakalı çok olmuştu.