Tek davası okumak olan Avin Mirşad. Bin derdin dermanı olan Maran Mirşad. "Mardin şahidim Maran yüreğimin güneşisin. Dışımı aydınlatırken yüreğimi yakansın." Hayatın acımasız döngüsü içerisinde birbirlerine denk gelen iki insan. "Mezopotamya şahidim Avin. Hem gecem hem gündüzümsün. Sen benim gökyüzümsün." Herkesin bir yarası var. Güneş kadar yakıcı, gece kadar karanlık.

"Ben, kalbinde yaşayabileceğim birini hayatımda isterdim," dedim ve yemyeşil gözlerinin içine baktım. "Peki sen, sen nasıl birini isterdin hayatında?" Yeşillerini denize çevirdi, iç çekti. Sabırla bekledim dudaklarından dökülecek olan cümleleri. Uzun uzun baktı denize. Sabrımı sınamak istercesine uzun baktı hem de ve sonunda yeniden bana dönebildi. "Hiç kimseyi," dedi kendinden emin bir şekilde, afalladım. "Neden?" Sordum, kadehinde kalan şarabını bir kerede içti. Boşalan kadehe odakladı bakışlarını. Uzun uzun düşündü. Gözünün ucuyla bana baktığında yüz ifadesi düzdü ama gözlerini yine saklayamamıştı. Gözlerinden anlaşılıyordu kederli olduğu. "Çünkü ben kimseyi kalbimde yaşatamam," dedi, bu cümlenin ağırlığı altında ezilirken acıyla yutkundu ve ekledi. "Benim kalbimde bana bile yaşam yokken, hiç kimseye olamaz."

Tahammül edemediği kahve kokusuna,hiç ilgisini çekmeyen kitaplara aşık olmaya başlamıştı genç kız. Girmekten ve oranın sessizliginden bile nefret eden genç kız şimdi oranın sessizliğine etrafa yayılan kahve kokusuna hayranlık duymuştu. Ömrünün en eğlenceli zamanını tam da burada bu kafenin içinde bulunan kütüphanede geçirecekti... neden mi? Çünkü bu kız sesini gizliden gizliden duyduğu bir kütüphane rafının arasında bulunan şiir kitabının,hayranlık beslediği gencin dudağında dökülen aşk mısralarını sevmişti. Bu kafe ona yeni bir başlangıç için yol olmuş. Tatlı serseriliğini geride bırakmış tatlı bir cadının tatlı bir hikayesine misafir olmuştu bile. Genç adam elinde tuttuğu ve ilk defa okuduğu mısraların içinde bulmuştu kendini onu dinleyenden habersiz... "Garson!" "Buyrun hanımefendi Ne istemiştiniz?" "Gel sevgilim gel,benim dünyama gel çok zaman var içimde yerini hazırladım." Genç kadın öylece dalgın dalgın okudu dudağından dökülen sözleri. "Anlamadım?" Kendine geldiğinde tatlı bir tebessümle olayı toparladı. "Diyorum ki Attila İlhan'ın ne güzel sözleri var. İki ayrı yolcunun eğlenceli ortak yolculuğuna var mısınız? Bence hepiniz onları çok seveceksiniz!

⭐"Aşkla öpüyordu beni, incitmeden, kırmadan, dökmeden. Şiir gibi nahif ve güçlü."⭐ Toplum baskısıyla büyüyen Meltem'in hayatı, yıllar sonra sırlarıyla birlikte çocukluğunun geçtiği kasabaya geri dönen Sinan ile değişir. İhanetler, aşklar, sırlarla dolu bir kasaba. Aşkı için ölümle dans eden bir adam. Hayalleri uğruna kendisiyle mücadele eden bir kadın. Yaşam ve ölüm arasındaki savaşı kazanan bir aşk. Bir efsaneye göre insanlar çok eskiden sırtlarından birbirlerine yapışık yaşarlarmış. Ama tanrı Zeus onlara bir hatalarından dolayı çok kızmış. Ceza olarak bu insanları ikiye ayıran Zeus aynı zamanda onların ruhlarını da ikiye bölmüş. Artık her insandan iki tane varmış. Birbirinin eşi olmayan ama birbirinin eşi olan parçalar dünyanın her tarafına dağılmış. Zeus insanları, yaşamları boyunca ruh eşlerini aramaları için cezalandırmış. Derler ki o gün bu gündür yarım kalan parçalar tamamlanmak için diğer yarılarını ararlar. Biliyorum ki benim de bir ruh eşim var ve şu an dünyanın herhangi bir yerinde olabilir. Belki de oda benim gibi yıldızları izliyordur. Bu güne kadar hep kaybetme korkusu ile yaşadım. Ailemi, hayatımı, adımı, aklımı...ama bugün sevdiğimi kaybetme korkusu ile karşı karşıyayım. Bu korku tarifsiz bir acıya dönüştü ruhumda... ....Birinin vücudu acılarla kıvrılır diğerinin ruhu... Biri hayattan diğeri hayallerinden umudunu kesmiş iki genç... Çocukluğunun geçtiği kasabaya yıllar sonra geri dönen bir adam... Tüm kasaba halkının evlendirmek için seferber olduğu gelenek, görenek ve kurallar ile büyümüş bir kadın....

Herşeyin bittiğini düşünenler, yanılır. Içindeki ses susmadan, hiç birşey bitmiş sayılmaz... . Aşk kalbimde kal'ın yazarı. Instegram- kalbimden_dokulen_sozler İnsan mutlu olmak için yaşar bunun için savaşlar verir, bazen çok mutlu giden hayatımız tepe takla olabilir. Yıkıntılar depremler yaşıya biliriz. Insan yaşadığı süre boyunca umudunu yitirmemeli, insan hayat zor olduğu için ölmez ama umudu biterse ölür.

TANITIM "Hiç kimse kurduğu karanlık imparatorluğu sonsuza dek sürdüremez." Şehre yeni ayak basan bir kadın kendisiyle birlikte tufanı da getirecek ve karanlık imparatorluğu "Ucube toplumun afacanlarıyla"yerle yeksan etmeye çalışacak. Afacanların idealleri mi yoksa kaderleri mi ağır basacak? Atlas; Sinema artisti mi yoksa jigolo mu? Uzay; Astronot mu yoksa edebiyat ajanı mı? Salih; İş insanı mı yoksa serseri mi? İnsanlar idealleri ile yaşar, kaderleriyle ölür. TÜRÜ: Korku, polisiye, macera, gerilim, kara komedi SÖZLÜK "..." : Bu işaret; ortalandığı ve büyük puntolarla gösterildiğinde zamanda ileriye veya geriye gidilir. Karakter tanıtımları ilk sayfada yer almaktadır. Çamur Kir Lotus'ta yüklenecek bölümler: 1. 1979 ENGESİZLER I 2. 1979 ENGESİZLER II 3. 2015 ATLAS 4. 2015 UZAY 5. 2015 SALİH 6. 2015 BURAK 7. 2015 NEBAHAT HANIM 8. 2015 TAYFUN 9. 2015 ALİ 10. 2015 NİZAM 11. 2015 NERGİS 12. EŞREF BEY 13. 1982 ÇAMUR, KİR, LOTUS Bir aksilik olmazsa eser her hafta belirlenen bi günde okuyucuyla buluşacaktır. Eser edebi yoğunluğu olup, bir o kadar da akıcıdır... Değerli okuyuculara; Nergis'in karanlık, esrarengiz ve dehşetengiz geçmişini ele alan, 10 bölümden oluşacak çizgi romanı da sunulacaktır. UYARI : Yaş sınırı +16 'dir Yazar: Koray Kaplan Telif hakları şahsıma ait olup yayımlamak için iletişime geçilebilir. İletişim: camurkirlotus@gmail.com Sevgili okurlarım; yıldız, oy ve yorumlarınızı esirgemezseniz müteşekkir olurum. Keyifli okumalar...

Levlâ küçüklüğünden beri ailesiyle büyük sorunları olan bir kızdır. Babası tarafından sürekli şiddet gören Levlâ,sekiz yaşına geldiğinde zihninde üç kişi belirir:şeytan,küçük ve boşluk. Şeytan ve babası ona hayatı zindan ederken büyüyünce artık onları yenemeyeceğini kabullenir. Yirmi üç yaşına kadar deli damgası yememek için elinden geleni yapan Levlâ,birgün babasıyla kavga ederken yanlışlıkla babasını öldürür. Cinayet büro amirliğinde çalışan 25 yaşındaki dedektif Alaz, Levlâ'ya destek olmak ve onu kurtarmak için elinden geleni yapar. Onu kurtarmak için çabalarken birgün Levlâ'ya âşık olduğunu farkeder. Bundan sonrası ikisi için de zor ve farklı olacaktır... Ayak uçlarımda duran keke uzandım, "02.13.2007." dedim ve mumu üfledim. Doğum günlerimde dilek dilemek yerine,günün tarihini mırıldanırdım. "İyi ki doğdum ben... İyi ki doğdum..."

"Kalbim bir pusula ve ne tarafa dönersem döneyim o pusula ibresinin daima 'güneyi' göstereceğine eminim."

"Bakışıyla bir dağı devirir. El alemi dize getirir. Bütün herkes onu konuşur öyle zannetsin." İddiayı kazanmak için dikkat çekmem gerekiyordu. Şarkıyı söylerken aynı zamanda dans etmeye başladım ritime uygun. Etrafta gezdirdiğim bakışlarımı tekrar Barlas'a çevirdim. "Biraz uslan artık yar, bu neyin özgüveni? Bir destur artık, aştın kendini." Barlas'a laf sokuyordum şarkı yoluyla ama o gülerek beni izliyordu. Hatta gözlerindeki hayranlıkla. "Yaktım gemileri. Her gün birileri ölsün yoluna. Ben ölmeyeceğim." Gaye ölebilirdi mesela Barlas'ın uğruna. Sonuçta sevdiği ve öpüştüğü kızdı. Şarkının sonlarına gelirken nefes nefese kalmıştım. Heyecanlanmamın etkisi büyüktü bunda. Son kez etrafta gezinen bakışlarımı Barlas'a çevirdim ve tam gözlerine bakarak söyledim son sözleri. "Yoluma çıkma aman diyeyim. Yıprattın yeterince gözünü seveyim." Kopan alkış tufanıyla mikrofonu bıraktım ve sahneden indim. Kalbim deli gibi çarpıyordu.

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.