Ciężko było nie kochać tej roboty; program działał sprawnie, kod pisał się łatwo i przyjemnie, katastrofalne bugi zdarzały się rzadko, a hajs się zgadzał. Programiści, testerzy, support i ich menadżer żyli w swoistej koegzystencji, w sieci wzajemnych relacji znacząco wykraczających poza suche stosunki biznesowe i nikt nie widział w tym nic złego... Przynajmniej do momentu, gdy szef Kiku Honda postanowił odwiedzić ich oddział osobiście, a na Piwnicę padł blady strach. Podśmiechujki z nazwisk klientów? Nieprofesjonalne, ale do wybaczenia. Drukowanie prywatnych dokumentów na firmowej drukarce? Nic takiego. Traktowanie procedur jak luźnych sugestii? Jeszcze ujdzie. Związek menadżera i jego podwładnego? Ups. One-shot, human AU, IT AU. PrusPol, LietBela w tle.

„Nie zawsze jesteśmy tymi, którzy zaczynają wojny. Czasem jesteśmy tylko tymi, którzy nie umieli się zatrzymać." ________________ Kiedy świat mafii wymaga lojalności, a serce domaga się rozsądku - tylko nieliczni wiedzą, którą stronę wybrać. Kraków - stary król w świecie nowego porządku, wierny zasadom, które dawno przestały obowiązywać. Poznań - pragmatyczny, surowy, bezkompromisowy, który nie boi się działać. Obaj walczą o przetrwanie organizacji, którą łączy tyle samo, co dzieli. Walczą o względy swej liderki, polskiej sieci mafijnęj La Capitale - Warszawy. Chodź konkurują ze sobą także o wiele innych spraw... Gdy do gry wkracza zagraniczne zagrożenie, każde słowo staje się negocjacją, a każdy gest - możliwym ciosem. To opowieść o dumie, nieufności i braterstwie na krawędzi wojny. Bo czasem jedno miasto nie wystarczy, by zrozumieć drugie. __________________ Miłego czytania!

„Niektóre uczucia nie rodzą się z bliskości. One powstają w milczeniu, między lodem a ogniem, kiedy nikt nie patrzy - i właśnie dlatego są najbardziej niebezpieczne." __________________ Warszawa - bezwzględna litera mafijnej układanki, matka chrzestna La Capitale. Lodowata precyzja w spojrzeniu, stal w głosie. W jej świecie nie ma miejsca na błędy, sentymenty ani pytania o sens. Od lat trzyma polską organizację w garści - silniej niż jakikolwiek polityk trzyma państwo. Ale kiedy pojawia się nowy kontakt - najemnik z zewnątrz, człowiek, który nie boi się patrzeć jej prosto w oczy - coś zaczyna się przesuwać. Z początku to tylko układ. Transakcja. Interes. Ona nie ufa nikomu. On nie zdradza emocji. Ale z czasem Warszawa zaczyna rozumieć, że ten mężczyzna to coś więcej niż tylko zlecenie i zabezpieczenie. Coś, czego nigdy nie chciała. Coś, czego się boi. Ta relacja od początku była niewiadomą. Zimna, milcząca, oparta na rachunku zysków. Aż w pewnym momencie... coś pęka. Lub zakwita. "To nie jest historia romantyczna. To historia tych, którzy kochają, milcząc." _____________________ Zapraszam serdecznie do czytania!

Tylko Tetsuo znał prawdę o sobie i swoich intencjach. Może rzeczywiście patrzył na świat jedynie pod kątem potencjalnych korzyści i nie zależało mu na nikim. Może rzeczywiście pragnął nieograniczonej władzy, a każda jego relacja opierała się na tym, co mógł na niej zyskać. Może rzeczywiście nie wiedział, czym naprawdę jest miłość, przyjaźń czy lojalność. A może doskonale to wiedział, ale świadomie udawał, że było inaczej? II część opowiadania "Amano", znajomość pierwszej części jest konieczna dla zrozumienia niektórych wątków.

Dionizos, bóg wina, przyjemności, pożądania i zabawy, po długiej nieobecności powraca do Hellady. Niestety, nic oprócz paru mglistych wspomnień nie jest w stanie sobie przypomnieć. Na dodatek stale musi się pilnować, by nie zwrócić na siebie uwagi nienawidzącej go Hery. Jak poradzi sobie w nowej rzeczywistości, w której na każdym kroku czyha na niego tyle niebezpieczeństw? Co ma zrobić, by odzyskać swój status? I dlaczego Hermes ciągle za nim łazi? Druga część Trylogii Zaginione Mity. 13.08.2021 #1 - porzucenie 01.09.2021 #1 - szał

Przepiękna, tajemnicza, zjawiskowa, pełna radości, idealna - tak wszyscy wspominają Dafne, księżniczkę Sparty, o której słuch nagle zaginął. Teoria goni teorię, poszukiwania trwają, nikt nie może zrozumieć, co takiego się stało. Gdyby tylko odnaleźli jej pamiętnik, szybko przekonaliby się, jak wiele przeoczyli... Miniaturka o Dafne (chronologia nie jest wymagana, polecam jednak czytać po wydarzeniach z 2 części „Zaginionych mitów"). 28.08.2021 #2 - mit

Nullofobia - lęk przed odrzuceniem. Scaramouche przybywa z tajną misją do Inazumy. Szybko się jednak okazuje, że oprócz rozkazów Tsaritsy, coś innego skłoniło go do wyjazdu. Ledwo opuszcza statek, a wspomnienia odżywają. Kazuha płynie do Liyue. Niespodziewany huragan opóźnił jego podróż prawie o pół roku. Kazuha boi się, że po powrocie nikogo nie zastanie. Wśród odgłosów fal próbuje dodać sobie otuchy, wspominając początki swojego burzliwego związku. Ostrzeżenia: wulgaryzmy, przemoc, sceny erotyczne. 03.01.2022 #1 ~ kazuscara 06.11.2022 #4 ~ podróż 27.05.2022 #1 ~ GenshinImpact 06.01.2022 #1 ~ kazuha 07.01.2022 #1 ~ scaramouche 19.01.2022 #9 ~ wspomnienia 02.04.2022 #1 ~ genshin Za cudowną okładkę dziękuję kochanej @Litylbaterfly 💗 Nullofobia cz. I pisana od 19 grudnia 2021 do 13 stycznia 2022. Nullofobia cz. II pisana od 6 października 2022 do 31 grudnia 2022.

Soterofobia - lęk przed byciem zależnym od drugiego człowieka. Podczas spotkania z Signorą w Północnym Banku Zhongli wprowadza drobną zmianę w kontrakcie. Nikt nawet się nie spodziewa, jak to wszystko się dalej potoczy. Ostrzeżenia: przekleństwa, przemoc, sceny erotyczne. 29.12.2023 #1 - genshinimpact 06.11.2023 #1 - zhongli 30.08.2023, 21.06.2024, 02.09.2024 #1 - childe 06.11.2023 #1 - bóg 03.12.2022, 17.09.2024 #1 - genshin 16.02.2022 #1 - tartaglia 06.11.2023 #1 - morax 20.02.2022 #1 - zhongchi 19.03.2022 #1 - slowburn 12.04.2022 #1 - lovers 06.11.2023 #219 - fanfiction Za cudowną okładkę dziękuję kochanej @Litylbaterfly 💗 Fanfiction pisane od 29 stycznia do 28 sierpnia 2022 roku.

Katashi mógł być królem najpotężniejszego państwa na całym kontynencie. Katashi każdego dnia mógł popijać najlepsze wina ze złotego kielicha, nosić szaty zdobione najpiękniejszymi kryształami i organizować wielkie bale w swoim pałacu. Katashi mógł zupełnie zignorować, że nie tak daleko, za granicami jego państwa, ludzie umierali, walcząc o życie. Katashi mógł też już dawno mieć Amano przy swoim boku. Czasami jednak cieszył się, że zrozumiał, że nie zawsze powinien sięgać po wszystko, co było dla niego dostępne. Dlatego wysyłał wojskowe oddziały do walki, nie używał złotego kielicha i nie okazywał, jak bardzo istotną częścią jego życia był Amano.