Hasan Ağa'nın büyük oğlu Mehmet Ağa, arada bir köye denetlemeye gelir. Köyün sıradan bir marabası olan Baran'la yolları kesişir. Mehmet'in küçümsemeleri Baran'ın gururunu zedelerken, bir yandan da sözlü olduğu kuzeninin gölgesi, gizli sevdalar ve törelerin ağırlığıyla Mehmet'in kaderi köyün taşlı yollarında yeniden yazılacaktır. Köy + Aşiret kurgusudur. Eşcinsel konuludur.

Erkin hırslı bir avukattı fakat kendisine bir türlü rahat vermeyen 'saygıdeğer iş adamı' imajından epey uzak mafyatik Çağlar'la başı fena halde dertteydi.

Kız kardeşimin 7/24 okuduğu o bitmek bilmeyen romantik mangaları ve onların animeleri... benim en büyük kâbusumdu. Gerçekten. O pembe kapaklı, kalpli hikâyelere bir daha bakmak zorunda kalmamak için neredeyse dua ediyordum. Ama kaderin... garip bir mizah anlayışı varmış. Çünkü öldüğümde - evet, öldüğümde - kendimi o nefret ettiğim mangalardan birinin içinde buldum. Ve hayır, ana karakter falan değilim. O kadar şanslı değilim. Kötü kadının erkek kardeşi olarak reenkarne oldum! Yani... en yanlış yerde, en yanlış kişiyim. Tek isteğim basitti: Hikâyedeki bütün o saçma aşk üçgenlerinden, dramatik itiraflardan ve ağlamaklı karakterlerden uzak durmak. Sessiz bir köşede yaşayıp bu senaryodan sıyrılmak istiyordum. Ama... kader, her zamanki gibi, başka planlar yapıyor.

Adil Şerif'in ona olan zaafını her zaman kullandı

Furtuna ve Koçari aileleri için gerçek basitti . Onlar düşmandı. Ancak Trabzon'un sisli dağlarında, hiçbir şey göründüğü gibi değildi. ~Adil&Şerif~

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

Dediler, madem kabul ettin son şansı, gir oyuna da kazan ölümle olan yarışı. -------- Bu hikâye yirmi altı yaşındaki otopsi yardımcısının, dört kişiyle beraber yeniden yaşamak için yarıştığı oyunun hikayesidir. Azrail'in tırpanını boynunda hissetmek isteyen her okur, bu romana davetlidir. İyi ölümler.

[tamamlandı] Yarım olan bendim, huzuru veremeyeceğini düşünen oydu. . "Bu zamana kadar hep ayağa kalkmaya ihtiyaç duyduğumu hissederdim şimdi ise..." Şaşkınlıkla başımı kaldırdığımda göz göze geldik. "İhtiyacım olan senmişsin aslında." . Boran yıllardır engeliyle başa çıkmaya çalışırken hayatını derinden sarsacak haber ile onu bekleyen evliliği nasıl karşılayacak? 'Eşcinsel konuludur.'

(bxb) -Düz yazı ve texting- Tamamlandı Biri öfkeliydi biri arsız, seviştiler ansız... Hiç Tanımaz Tenim Ellerini hikayesinin, Ertuğrul ve Batu'nun hikayesidir. Bağımsız okunabilir.

[TAMAMLANDI] Ne yaparsa yapsın ölmeyi başaramayan bir avcı, ayaklarına kadar gelen ölüm perisinin ondan istediği vampir gözyaşını tek bir şey karşılığında kabul etmişti. Ölüm.