🥀 "Geçmiş, bazen mutlu bir anı bazen acı bir tebessüm. Bazı zamanlarda ise adı konulamayan duygunun adı..." Eflâl... Ölüme ve insanlara karşı gardını almış genç bir kadın... Korkuyla attığı her adımın, hayatından çaldığını fark edemeyecek kadar kimsesiz üstelik. Lâl... Ölesiye nefret ettiği insanlardan kaçıp sığındığı limanda, belki hayatının aşkını bulacak belki de en büyük hayal kırıklığını yaşayacak. Eflâl, onaylanmayan bir evliliğin meyvesidir ve henüz dünyaya gelmeden, hikâyesine ölümün gölgesi düşmüştür. İşi, dostları, abisi... Hepsi onu "öldürülmek" düşüncesinden bir nebze de olsa uzaklaştırmaktadır. Tabii, bir de Karan Akdoğan... Aslında kimsesiz olduğunu anlayan Eflâl'in, kimsesi olan genç adam... Aralarındaki bazen minnet, bazen şefkat, bazen ise karşı konulmaz bir sevgidir. Ancak Eflâl'in baş etmesi gereken ölüm gerçeği, onu Karan'ın yanında da rahat bırakmaz. Eflâl, gerçeklerle yüzleşmeye karar verir. Kime ve neye inanacağını bilmeden kendini hiç de tahmin edemeyeceği gerçeklerin içinde bulur. Artemis Milenyum aracılığı ile kitap oldu. Kitapçılardan alabilirsiniz.❤️ •Yeni bölüm gelmeye devam edecek ve final burada yayımlanacak.

Başarılı bir Komiser ve yiğit bir Yüzbaşı'nın hikayesi. ⛓️ Yağmur taneleri çığrından çıkmış bir şekilde yüzlerimizi ıslatıyordu. "Yalandı." diyerek mırıldandım, ona karşı. Damlalar bile ona olan aşkımı dillendirirken saklamanın bir yararı olmadığını anladım. "Yalandı, her şey yalandı. Kankalık adına yaptığım her şey yalandı. Seviyorum ulan seni! Aşığım sana! Dünyada tek odun sensin ve ben de sana yandım! Var mı bir diyeceğin?!" haykırışlarla aşkımı itiraf etmekle çok büyük bir aptallık yaptığımın farkındaydım ama ne kadar umurumdaydı? Yaptığım en güzel aptallık sebebim olsa da sözlerimi ona haykırarak göğsünü yumruklamaya devam ediyordum. Beni belimden tutup bir anda kendine çekmesiyle "Var." demesi bir olmuştu. Mavi gözlerimin içine şehvet dolu bakıyor, mal mal sırıtıyordu karşımda. Ulan şerefsiz çok güzel gülüyordu. Deliydi bu adam ve ben de bir deliye tutularak deli olmuştum! Onun mavilerine ise ben kızgınlıkla bakarken beni bir an bile serbest bırakmaya izin vermeden dudaklarımı büyük bir ihtirasla öpmeye başladı. Uğradığım şokun etkisinde iken hiçbir şey yapamıyordum. Düşündüm ve o an sadece bana denileni yaptım. Onun tutkusuna kapılarak bu aşkın alevinde ben de yanacaktım. Şehvetin denizinde boğulmuş gibi beni öperken ben de karşılık vermeye başladım. Gözlerimiz kapalı olsa da dudaklarımız ve ruhlarımız birbirine dokunuyor, kalplerimiz ortak atıyordu. Mahallenin ortasında öpüşüyorduk basbayağı lan! Onun dışında hiçbir sorun yoktu, aşıktım ona. "Aşkın mapushane, içinde ben mahkum." ⛓️ Kitap kapağı şahsıma aittir.

Aşiyan 3 Serilik bir kitaptır ve tüm seri tamamlanmıştır. ... "Sen benim evimsin Gülfem, şu tenin.." derken elini boynumda dolandırdı. "Sadece benim. Başkasının el sürmesine izin vermem. Sen buraya girdiğinden beri.." dedi elimi kalbinin üzerine koyarak. Avuçlarımın altında güçlü şekilde atan kalbini oldukça net hissettim. Sıcacık elini buz gibi elimin üstüne biraz daha bastırdı. "Başkasına böyle attıysa namerdim." Dedi erkeksi gür sesiyle. "Buralar hep senin." Dedi tekrar kalbinin üzerine bastırarak elimi. "Sen benim!" ..... Siddet, Küfür ve yetişkin içerikli sahneler bulunmaktadır. Rahatsız olanların başlamaması önemle rica olunur :)

𝐇𝐢𝐤𝐚𝐲𝐞𝐦𝐢𝐧 𝐛𝐚𝐬̧𝐥𝐚𝐝𝛊𝐠̆𝛊 𝐨 𝐚𝐧... 𝐊𝐚𝐥𝐛𝐢𝐦𝐢 𝐝𝐞 𝐫𝐮𝐡𝐮𝐦𝐮 𝐝𝐚 𝐤𝐚𝐧 𝐤𝛊𝐫𝐦𝛊𝐳𝛊𝐲𝐚 𝐛𝐨𝐲𝐚𝐦𝛊𝐬̧𝐭𝛊𝐦 𝐨𝐲𝐬𝐚𝐤𝐢... 𝐍𝐞 𝐨𝐧𝐮 𝐠𝗼̈𝐫𝐞𝐛𝐢𝐥𝐦𝐢𝐬̧𝐭𝐢𝐦 𝐧𝐞 𝐝𝐞 𝐤𝐞𝐧𝐝𝐢𝐦𝐢. 𝐊𝐚𝐥𝐛𝐢𝐦𝐞 𝐬𝐚𝐩𝐥𝐚𝐧𝐚𝐧 , 𝐚𝐬𝐥𝐚 𝐩𝐞𝐬̧𝐢𝐦𝐢 𝐛𝛊𝐫𝐚𝐤𝐦𝐚𝐲𝐚𝐧 𝐨 𝐠𝐞𝐜̧𝐦𝐢𝐬̧ 𝐲𝐚𝐤𝐚𝐦𝛊 𝐛𝛊𝐫𝐚𝐤𝐦𝛊𝐲𝐨𝐫𝐝𝐮. 𝐊𝐞𝐧𝐝𝐢𝐦𝐞 𝐛𝐢𝐫 𝐬𝗼̈𝐳 𝐯𝐞𝐫𝐦𝐢𝐬̧𝐭𝐢𝐦 𝐨 𝐠𝐮̈𝐧. 𝐁𝐞𝐧, 𝐨 𝐩𝐢𝐬𝐥𝐢𝐤𝐥𝐞𝐫𝐝𝐞𝐧 𝐢𝐧𝐭𝐢𝐤𝐚𝐦𝛊𝐦𝛊 𝐚𝐥𝐚𝐜𝐚𝐤𝐭𝛊𝐦. 𝐎 𝐲𝐮̈𝐳𝐝𝐞𝐧 𝐛𝐮 𝐲𝐨𝐥𝐚 𝐚𝐝𝛊𝐦 𝐚𝐭𝐦𝛊𝐬̧𝐭𝛊𝐦. 𝐙𝐨𝐫 𝐝𝐚 𝐨𝐥𝐬𝐚 𝐛𝐚𝐬̧𝐚𝐫𝐦𝛊𝐬̧𝐭𝛊𝐦 𝐛𝐚𝐳𝛊 𝐬̧𝐞𝐲𝐥𝐞𝐫𝐢. 𝐊𝐚𝐥𝐛𝐢𝐦 𝐝𝐞 𝐭𝐚𝐬̧𝛊𝐝𝛊𝐠̆𝛊𝐦 𝐨 𝐲𝐮̈𝐤 , 𝐫𝐮𝐡𝐮𝐦𝐚 𝐚𝐠̆𝛊𝐫 𝐠𝐞𝐥𝐢𝐲𝐨𝐫𝐝𝐮.𝒀𝒂 𝐛𝐞𝐧 𝐤𝐞𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐚𝐧𝛊𝐦𝐥𝐚 𝐛𝐨𝐠̆𝐮𝐥𝐚𝐜𝐚𝐤𝐭𝛊𝐦 𝐲𝐚 𝐝𝐚 𝐤𝐞𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐚𝐧𝛊𝐦𝐥𝐚 tekrar 𝐝𝐢𝐫𝐢𝐥𝐞𝐜𝐞𝐤𝐭𝐢𝐦. 🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷 Teğmen Çiğdem Dilan aksoy Üsteğmen Ali Yiğit sönmez