Hala ukala bir tavırla alay edercesine, sanki az önce burda hiç bir şey olmamış gibi etrafımızda bir sürü ceset yokmuş gibi, sanki sıradan bir gündeymişiz gibi konuşmaya devam etti... 'Yengeniz sıkılmış belli ki beyler.Toparlanın gidiyoruz.' (+18 kısımlar ve şiddet içermektedir.Rahatsız olanlar lütfen okumasın.)

"Seni sevmeme izin ver," diye fısıldadı. "Ver ki sana cenneti yaşatayım." _ Sevmek nedir bilmeyen Yavuz Seçkin, babasının yolundan giderek sevdiği kadını kendine tutsak eder. Hayatı acılarla dolu olan Esila Durukan, Yavuz'a boyun eğmemeye kararlıdır ve ondan kaçmak için her yolu dener. Yeni başlangıçlar yapıldığında ve pişmanlıklar yaşandığında ya her şey için çok geçse? Ya da her şey daha yeni başlıyorsa? Gelin bunu hep beraber öğrenelim. Esila ve Yavuz'un hikayesine sizde ortak olmak istiyorsanız, yukarıda 'Oku' yazan yere basmanız yeterli...

•Mafyanın zoraki aşkı "Beni asla sevmeyeceksin, dokunmaycaksın değil mi, Arya?" dediğinde başını 'hayır' anlamında salladı. Hayatını mahveden adamı ne sevmek, ne de dokunmak istiyordu. Amir Arayanın yanından yataktan kalktı. Parmaklarını saçlarının arasından geçirip gözlerini açıp kapadı. Avuçlarını yüzüne bastırdı. Hızlıca makyaj masasına yürüyüp üstündekileri yere fırlattı. Hırsını alamayıp aynaya yumruk geçirdi. Sevdiği kadının onu sevmemesi canını çok yakıyordu. O gecenin yaşanmasını istemezdi ama sevdiğine dayanamıyordu. Onun ruhuna, bedenine her zerresine sahip olmak istiyordu. Kadınına dokunduğu gibi onun da ona dokunmasını istiyordu. Bedeninde sevdiğinin sıcaklığını hissetmek istiyordu. Ama sevdiği onu sevmek için hiç çabalamıyordu. Belki çabalasa severdi. Aşkını hissederdi... Ama çabalamıyordu. Oysa o kadın ecelle nişanlıydı!🗿

Se debatía el sí debía escribir una carta, no solo como un saludo cordial a quien seria su futura esposa, sino, también un intento desesperado de compartir sus mas sinceras disculpas. Era bien sabido que fue castigado con la enfermedad de la lepra por los pecados que alguna vez hubo, sin embargo para sorpresa de todos así como el castigo llego a el, también se fue.

Angela, llamada la Reina de los Guantes Blancos por su elegancia y belleza mágica, llega a Jerusalén comprometida con el rey Balduino IV. Allí, sus miradas se cruzan y despiertan un amor tan puro que desafía cualquier obstáculo. Ni la lepra que consume la piel del monarca ni la silenciosa enfermedad que carcome el corazón de Angela podrán detenerlo. Un romance histórico, intenso y conmovedor, en el que incluso la muerte no logra apagar la llama de un amor eterno que vive en el corazón del pueblo.

Advertencia: no tiene final feliz. Paradise. Dassel Origo ha despertado en la época medieval, lo sabe por aquellos caballeros que la rodean, hombres que visten armaduras plateadas con la cruz patada grabada en sus sobrevestes. No sabe dónde está, sólo puede prestar atención a los llantos asustados de su hermana y al dolor quemante en su mano por sostener un candelabro caliente en contra de quien se atreva acercarse. Es finalmente cuando una voz firme pero carismática se alza por sobre el silencio, que recae en el hombre con máscara de plata sentado en una especie de trono frente a todos. Lo reconoció: era el rey Baldwin IV. El Rey Leproso. A partir de entonces deberá enfrentarse a una serie de aventuras que desencadenarán sentimientos de amor, rivalidades entre los nobles señores del reino latino, e incluso secretos de su propia familia en los que nunca había creído. Advertencia: La ilustración utilizada para la portada de la novela me pertenece junto con los personajes originales que aparecen en la historia, queda prohibido su uso. Portada original hecha por: @madbedlam

Dios, la eligió a ella, para ser el milagro de él, para sanar y aliviar el dolor y sufrimiento que aquel desdichado sufría en cuerpo, alma y corazón. Dios, lo eligió a él, para concederle las plegarias de su milagro, le mandó al ángel que él tanto había anhelado, para purificar su cuerpo, alma y corazón.

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Bir obsesifin aşkı ve bu aşka tutsak olmuş bir balerin. . .

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.