Tek davası okumak olan Avin Mirşad. Bin derdin dermanı olan Maran Mirşad. "Mardin şahidim Maran yüreğimin güneşisin. Dışımı aydınlatırken yüreğimi yakansın." Hayatın acımasız döngüsü içerisinde birbirlerine denk gelen iki insan. "Mezopotamya şahidim Avin. Hem gecem hem gündüzümsün. Sen benim gökyüzümsün." Herkesin bir yarası var. Güneş kadar yakıcı, gece kadar karanlık.

~Normal bir töre berdel kitabı değildir~ Kaderin ayırdığı bir sevda tekrar kader sayesinde alevlenebilirmiydi ki? Verilen sözler hiçbir zaman tutulmamıştı. Cihat Ağa tüm Urfa'nın önünde sevdasından vazgeçmişti. Kitaptan alıntı; "Sana yeminim olsun Cihat ağa, tüm Urfa şahidimdir ki nasıl sen beni kalbimden bıçakladın bende senin kalbini söküp doğuya dağılmış sülalene yedireceğim elbet. Ne yolun nede yüreğin bir daha karşıma çıkmasın." O gece Urfa Asiye ve Cihat Ağa'nın sevdasına ağlamıştı. Yılda sadece bir kaç defa yağan yağmur gece boyu sürmüştü. Gök sanki onlara ağlıyor onlara isyan ediyor gibiydi. Koskoca bir sevda daha gömülmüştü tarihin kirli defterine... (Başlangıç tarihi:11.03.2022) (Yayınlanma tarihi:13.03.2022) (Bitiş tarihi: . . . . . . . )

Bazı bölümler kötü olmuş olabilir *mâlesef*