İspanya'da okuduğu sınıfı Müslüman yapan Nehir, üvey annesinin kararıyla Türkiye'ye gönderilir. Yeni adresi: Karahan Lisesi. Dışarıdan sıradan görünen bu yatılı okulun karanlık bir kuralı vardır: Her öğrenci sekiz kişilik bir ekip kurmak zorundadır. Nehir ekibini kurar. Ama bilmediği bir şey vardır... ekipten beş kişiyle çocukluk arkadaşıdır ve doktor tarafından hafızaları silindiği için kimse birbirini hatırlamaz. Okulun eski çalışanlarından Aslan Bey, Nehir ve ekibini kaçırır. Onlardan tek bir şey ister: Peşlerinde dolaşan katilin kim olduğunu bulmaları. Karahan Lisesi'nde bir katil var. Ve bir de öğrenci kılığında gizlenen bir ajan. Gerçek ortaya çıktığında kim hayatta kalacak? "Çığlık atabilirsin... ama asla saklanamazsın."

Ben kimdim bir intikamı uğruna hayatı değişmiş ailesinden koparılmış bir bebek hayatı çalınmış bir kız çocuğu. Peki bundan sonra ne olacak benım yaşadıklarım benim çektiklerim bana yapılanların telafisini nasıl yapacaktım. ~~~~~~~🍀🍀🍀🍀~~~~~~~ İlk defa yazmaya başladım yazım yanlışlarım olabılır mantık hatası olabilir lütfen ona göre okuyup yorum yapın #abi #asker kadın #geçmiş #gerçek aile # aşiret #aşk #+18

Mehru Berfin küçüklüğü harabede geçen bir kız... Onu yangından kurtaran Türk askerleri sayesinde hayatı değişti. Gerçek ailesiyle tanışan Mehru çocukluğunun katillerini de bulabilecek mi?

Yüzbaşı Havin bala Öztürk'ün 26 yıl sonra ailesini bulması ve görevdeyken bilmeden ikizine işkence yapması mi?

Doğrulup tekrar kameraya baktığımda ise bir süre konuşmamıştı. Beni izliyordu. Başını hafif yana eğmişti ve benimle dalga geçmeye devam ediyordu. "Şimdi..." dedi ve hareket edip öne doğru eğildi. Dirseklerini dizlerine koymuştu. Kasları tişörtünden dışarı fırlayacak kadar belirginleşmiş ve yine genç bir vücudu andırırcasına izlenim vermişti. "Otur." Dediğini yapıp tekrar koltuğa oturdum. Karşımda açmış olduğum bilgisayarımın kamerasında geniş ekran onu izlemekten başka bir şey yapamıyordum. "Dizlerini kır ve ayaklarını koltuğun üzerine koy!" Bütün bedenim gerginliği ile acımaya başlarken dediklerini yaptım. Bacaklarımı birbirine yapıştırıp ona bir ayrıntı vermek istemezken korktuğum şeyi söyledi. "Bacaklarını iki yanına aç!" Tırnaklarımı avuç içime yerleştirirken yanağımdan bir damla yavaşça süzüldü ama dediğine uyup iki yana açtım ve ona bunca senedir kendime bile sakladığım ayrıntıyı bütün açıklığıyla sundum. İç çamaşırımla olabilirdim ama şu anda bulunduğum durum kesinlikle olağan değildi. Bekledi. Arkasına yaslandı ve beni izledi. Nefes alış verişinden başka bir şey duyamıyordum. Normal alıyordu ve benden etkilenmediği barizdi. Ama istedikleri beni utandırmaktan başka amaç içermiyordu. "Şimdi..." Başını hafif yana yatırdı. Palyaço suratı o kadar korkunç ve gaddar duruyordu ki içten içe dudağımı ısırıp vereceği emri bekledim. "Sağ elini iç çamaşırının içerisine sok ve kendini okşamaya başla."

Her şey bana gelen mektupla başlamıştı. Ufacık bir not kağıdında yazan şeyler büyük olaylara ve hayatımın değişmesine yol açmıştı. Ben kendimden emin bir kız olarak kafama koymuş ve karışıklıkların hepsini çok yanlış yöntemlerle çözmeye çalışmıştım.

Bu kitap ezelin asker olup mardine gitmek istemesi ama önüne çıkan bi engelle mardine hemen gidememesi tam maraz dönüceği zaman gitmesi ve karşılaşmalrı Hepsini okuyunca görüceksiniz Kişiler Ezel ılgaz maraz alaz Asel kılınç Gökhan ılgaz Banu ılgaz melis ve mustafa ılgaz Narin alaz Cemil alaz Elmas alaz Mert çakmak Çağrı şahin Ulaç kara Ali demir sami ubeyli(komutan)

Umut, en karanlık anda doğar ve bazı kıvılcımlar, devrimi başlatacak gücü taşır. Kış Gündönümü; robot teknolojisi, nükleer kış ve baskıcı bir rejimin kıskacındaki bir toplumun hayatta kalma ve umudu yeniden inşa etme mücadelesini anlatıyor. Aşk, arkadaşlık ve direnişin iç içe geçtiği bu hikâye, okuru karanlık bir gelecekte bile inancın ve cesaretin izini sürmeye davet ediyor.

"Kimsin sen ?"diye sorması ile ruhsuzca kıvrılmıştı dudaklarım yeniden...Gri boş bakışlarımı koyu kahvelerine diktim, başımı hafif sağ omzuma doğru bükmüş psikopat ruhumu dışa vuran bir ifade ile bakmaya başlamıştım ona... "Ben ölümün ayak sesleriyim komutan..Peki sen kimsin?"sesim bir fısıltıdan farksız çıkmıştı, fazlasıyla soğuk...