-ერთი მიზეზი მითხარი რის გამოც რაიმე უნდა აგიხსნა -ასე ნუ მელაპარაკები -როგორ გელაპარაკები? -ისე თითქოს არაფერი არ მომხდარა და არასოდეს ვარსებობდით ერთმანეთისთვის -გაიწიე -ნუ მიწვევ -ანდრია შენ მე დამტოვე თუ გახსოვს და ახლა ძალიან გთხოვ შემეშვა, ძლივს მივაღწიე იმ ეტაპამდე რომ ბედნიერი ვარ და საკუთარი ოჯახი მყავს, არ გაბედო ჩემს ცხოვრებაში ჩარევა ეცადა ბიჭისთვის ეტკინა და გამოსდიოდა კიდეც -ამის დედაც ამას ნუ მეუბნები ბიჭმა ზურგი აქცია, ცდილობდა დამშვიდებულიყო -რატომ ? რასაც იმსახურებ იმას გეუბნები -გთხოვ ამას ნუ მიკეთებ ბიჭმა ელენას სახე ხელებში მოიქცია და ჩახედა თვალებში რომელზეც სიგიჟემდე იყო შეყვარებული

ბიჭი 25 წლამდე ცხოვრობს უდარდელად. იმისდამიუხედავად რომ ძალიან სიმპატიურია და ბევრ გოგოსაც მოსწონს, ის მაინც ძალიან წუნიაა და არავის არ უღებს მისი გულის კარებს. ერთ დღესაც ეს კარი თავისით გაიხსნა და სასწაული ამბავი დატრიალდა მის თავს.

და მაინც,როდის დაიწყო ეს ყველაფერი?! როდის აღმოაჩინა მუდმივად სიმართლის ძიებაში მყოფმა გოგონამ რომ მთელი არსებობა ტყუილში გაატარა?! როდის აღმოაჩინა რომ ეს ყველაფერი მხოლოდ წიგნიდან გადმონაშთული სიტყვებით თამაში გახლდათ?! როდის გამოარჩია ფანტაზია რეალობისგან?! ახლა რა იქნება?კვლავ სიცრუე,კვლავ ილუზია?! - არციცი...ალბათ უსასრულობა.

"ალექსანდრემ გამიღიმა. უბრალოდ ერთი მზერით მომწამლა. და ეს საკმარისი იყო რომ უსასრულობა შემეგრძნო".

"-ურთიერთობებში ყველაზე მეტად ტყუილი მაშინებს. მაცდურმა ევა რომ მოატყუა, ევამ - ადამი, მერე ორივემ, ერთად თუ ცალ-ცალკე, უფლის მოტყუებაც სცადა. თუ თქვენ ოდესმე ვინმე დაგპირდათ, რომ არასდროს მოგატყუებდა, ესე იგი, თქვენ უკვე მოგატყუათ. იმიტომ რომ ტყუილი ნორმაა, ჩვენ ყველა ვიტყუებით. გვაიძულებენ, რომ მოვიტყუოთ, ამაზე დგას ურთიერთობები, ცხოვრება, მასა, ხალხი, ბრბო." წვრილმანმა და უმნიშვნელო ტყუილმაც კი შეიძლება ყველაფერი გააფუჭოს

- საბა ახვლედიანო ოცნება აგიხდა, შემიყვარდი. ბოლო სიტყვას ჩემი გულიც თან გავაყოლე. ასე ხმამაღლა არასდროს არ მიღიარებია. ხარბად მივაშტერდი ტუჩებზე და შემდეგ ძლიერად ვაკოცე.