​"မိဘမဲ့ဘဝနဲ့ နယ်ကမြို့တက်လာပြီး ဦးလေးအိမ်မှာ အိမ်အကူတစ်ပိုင်း၊ ကျောင်းသူတစ်ပိုင်း ရှင်သန်နေရတဲ့ 'ဇလပ်ဖြူ'။ တစ်နေ့မှာတော့ သူမဟာ ဦးလေးဖြစ်သူရဲ့ ရာထူးတိုးရေးအတွက် အသုံးချခံပစ္စည်းအဖြစ် အပြောင်းလဲခံလိုက်ရတဲ့အခါ...။ ​စေ့စပ်သေချာလွန်းပြီး အေးစက်ခက်ထန်တဲ့ လုပ်ငန်းရှင် 'ဦးမာန်ဟိန်း' ရဲ့ အိမ်ကြီးဆီကို လူမမာအကူအဖြစ် ရောက်ရှိသွားတဲ့ သူမ။ မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းနေတဲ့ မာန်ဟိိန်း အမေရဲ့ ဒေါသတွေကြားမှာ သူမ ဘယ်လို သည်းခံရှင်သန်မလဲ။ ရေခဲတုံးလို အေးစက်တဲ့ သူဌေးကြီးရဲ့ နှလုံးသားကရော ဒီဇလပ်ဖြူလေးကြောင့် အရည်ပျော်သွားလေမလား

​ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော်လည်း ပညာထူးချွန်သည့် ကျောင်းသားလေး မင်းထက်အောင်။ မိဘအားကိုးနှင့် မောက်မာပြီး တစ်ဖက်သားကို အနိုင်ကျင့်တတ်သော သူဌေးသမီးလေး သာယာမှိုင်း။ ​သူတို့နှစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းချင်း အားပြိုင်မှုများအကြားတွင် ​ပေါက်ဖွားခဲ့​သော နာကျင်စရာ အတိတ်တစ်ခု။ ​ကံကြမ္မာဘီး တစ်ပတ်လည်လာသောအခါ... မာနတခွဲသားနှင့် မင်းသမီးလေး သာယာမှိုင်းသည် သူမ တစ်ချိန်က နှိမ့်ချခဲ့သော လူသား၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် "အစေခံတစ်ဦး" အဖြစ် ရောက်ရှိသွားသောအခါ...။ ​အမုန်းတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လက်စားချေမှုများကြား ​နာကျင်မှုများကြားမှ ပေါက်ဖွားလာမည့် ထူးဆန်းသော သံယောဇဉ် ​မျက်ရည်အောက်က မာန်" များကို အံတုရင်း မင်းထက်အောင်၏ ကလဲ့စားချေမှုက ဘယ်မှာ အဆုံးသတ်မလဲဆိုတာ မျက်ရည်​အောက်ကမာန်မှာ ဖတ်ရှူလို့ရပါပြီ 💟💟💟 စာ​ရေးသူ ဇူလိုင်

​လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က အသက်​ဘေးကနေ ကယ်တင်ခဲ့ရတဲ့ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်မ​လေး ခြူးနွယ်...။ ဒါပေမဲ့... ခုချိန်မှာတော့ သူမကယ်တင်ခဲ့တဲ့သူဟာ မာနတွေ၊ ငွေကြေးတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ "အေးစက်စက် သူစိမ်းတစ်ယောက်" ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ​ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အတိတ်တွေနဲ့အတူ... နွေးထွေးခဲ့တဲ့ 'ဖိုးထူး' ဆိုတဲ့ နာမည်လေးကိုရော သူ တကယ်ပဲ မေ့လျော့သွားခဲ့ပြီလား? ​တစ်နှစ်ကျော်ကြာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့တဲ့ ချစ်ရသူကို မြင့်မားလှတဲ့ ကုမ္ပဏီကြီးရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ "ဦးဒီပါယံ" အဖြစ် ပြန်တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ... ​သူက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိမ်းကားသွားရတာလဲ? တကယ်ပဲ အတိတ်မေ့နေတာလား? ဒါမှမဟုတ်... တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်ကွယ်ကနေ အကွက်ကျကျ ကြိုးကိုင်ထားတာလား? ​အခက်အခဲတွေကြားက အမှန်တရားကို အ​ဖော်ပြုပီး ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ သူမရဲ့ 'ဖိုးထူး' ကို ရှာဖွေမယ့် မိန်းကလေး "ခြူးနွယ်"။ ​သူမရဲ့ နာက

ဒီဇာတ်လမ်းလေးကတော့ Short Story ရေးခဲ့ဖူးပါတယ်နော် ... ခုတော့ Long Story လေးအဖြစ် အသက်ပြန်သွင်းပါမယ်နော် ❤️

အိမ်ချင်းကပ်ရက်ငယ်ဘဝထဲကသိလာတဲ့သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်တက္ကသိုလ်ထိတူတူတက်ပြီးကံကြမ္မာဆိုးကြောင့်ခွဲခွာသွားရတဲ့သူတို့နှစ်ဦးအမှတ်မထင်ဘယ်လိုအခြေနေတွေနဲ့ပြန်ဆုံတွေ့ကြပြီးဘာတွေဆက်ဖြစ်သွားမလည်း? ဒီficလေးမှာတော့မင်းသားက red flagဘက်ကိုနည်းနည်းရောက်မယ်နော်

အချစ်ဆိုတဲ့အရာက မထင်မှတ်ထားတဲ့နေရမှာ လှပသေသပ်စွာ ထွက်ပေါ်ဖြစ်တည်လာတတ်တယ်တဲ့... ကျွန်မ အတွက်ကတော့ ဟုတ်မနေခဲ့ဘူးလေ... အချစ်က ချိုမြိန်တယ် အချစ်ကပူလောင်တယ် အချစ် အေးမြတယ် အချစ်က ခါးသီးတယ် ဒီလို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုမှုတွေကြားမှာ ရှိနေတဲ့ အချစ်က... ကျွန်မ အတွက်ဘယ်မလဲ... ( ချိုယုယမွန်) ငါ့ အတွက် အချစ်က.... မင်းပဲ (ဥက္ကာဧကျော်)

"မင်းကြိုက်မှန်းသိလို့ကို ငါအဲ့မြတ်လေးပန်းတွေကိုခုတ်ခိုင်းလိုက်တာ" မြေကြီးပေါ်၌ကြေကျပျက်စီးနေပြီး ရှုပ်ပွနေသော မြတ်လေးပန်းရုံကြီးကိုကြည့်ပြီးမောင်ကပြောသည်။

"ကချင်ရေ...ဟေ့ကောင် ကချင်....မင်းမကြီး သဲကွာနေတာ လာပါဦး..."။ [နွေဒီပါကျော်] "ဟ..ကြီးကြီးတို့မရှိတာနဲ့ လုပ်လာပြီ သောက်အရက်သမား..... ဘာအသဲကွာတာတုန်း ကွဲတယ်လုပ်စမ်းပါ....." [စောရန်ထူး] "နွေဒီပါကျော်‌လေး ငိုချင်နေတာလေ နော် အွန်အွန်..." "ကျွန်တော်မျိုး စောရန်ထူးကတော့ ၀မ်းမနည်းတာမို့ အစ်မတော်နဲ့ မကစားနိုင်ပါဘူး ..လစ်" "ကချင့်! နင်ငါ့ကို တကယ်မခေါ်ဘူးလား" "ခေါ်ချင်စရာ ဘာလုပ်ထားလို့လဲ" ဖူးစာများ စုံချင်ရင် အထက်ပြည်သားနဲ့ အညာသူတောင် တစ်နေရာတည်းမှာ စုံပြီး ညားရတယ်..... မမနဲ့ မောင်လေးရဲ့ ပျော်စရာ အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးပါ💓

ဘယ်လိုအကြောင်းပြချက်မျိုးဖြစ်နေပါစေနောက်ဆုံးအဖြေကတစ်ခုတည်းအဲ့တာက ခများကမောင့်အပိုင်ဆိုတာပဲ

လွဲမှားတဲ့တွေ့ဆုံမှုကစလို့...