aleynasbnc adlı kullanıcının Okuma Listesi
7 story
ATEŞİN VARİSİ بقلم EnaBilir00
EnaBilir00
  • WpView
    مقروء 535,601
  • WpVote
    صوت 22,751
  • WpPart
    فصول 59
Yatılı bir okul olan iyilik ve kötülük okullu yetenekli öğrencileri eğitmek için her yıl bir kura düzenler ve çıkan isim o okulda okumak zorundadır! Şehirdeki insanlar bu tehlikeli okula gitmek istiyordu ama yenilmekten korktukları için gitmek istemiyorlardı. Bu yıl Almira keskin adında bir genç kız seçildi. Kızıl saçlarıyla bütün erkekleri baştan çıkarabilecek bir güzelliğe sahiptir. O sadece birini kalbine almıştı... Yeni bir ortam, yeni bir okul, onun hayatını tamamen değiştirecekti. Verilen görevleri yapmalıydı, cezalar tehlikeliydi Almira burada kalmayı başarabilecek miydi? "Bu bizim hikayemizdi... Biz özel güçlere sahip insanlardık ama mutlu değildik"
HIZ OYUNLARI بقلم Yagmurella0
Yagmurella0
  • WpView
    مقروء 504,307
  • WpVote
    صوت 18,247
  • WpPart
    فصول 42
Yetimhanede büyüyen Yaren, burslu kazandığı yeni okulunda geçmişinin ondan önce geldiğini görür. Okula gelişiyle gündeme oturan Yaren, başta alay konusu olacağını düşünse de durum oldukça farklıdır. Araba, hız ve yasa dışı yarışlar.. Yarenin bu dünyadaki yeri ve ondan saklanan sırlarla dolu hayatı. 5 haziran 2016
Enkaz Altındakiler بقلم beyzaalkoc
beyzaalkoc
  • WpView
    مقروء 9,299,627
  • WpVote
    صوت 574,352
  • WpPart
    فصول 54
Gözlerinizi açtığınızda yıkılmış bir evde uyanacaksınız. Tek çıkış yolunuz yerin altı olacak. Kendinizi bulduğunuz çıkış noktası her bir yanı kameralarla çevrili, her yeri izlenen bir plato. Tek amacınız ise alandaki ipuçlarını takip edip evinizi bulmak. Tüm yarışmacılar evlerini bulduğu an, kazanan belirlenmiş olacak. Öyleyse, sizi kaybetmemizi ister misiniz?
YER ALTINDA BEŞ METRE بقلم YamurYilmazlar
YamurYilmazlar
  • WpView
    مقروء 486,532
  • WpVote
    صوت 50,009
  • WpPart
    فصول 25
Herkesin bir hikayesi var. Okunacak kadar güzel, anlatılacak kadar değerli. O hikayeleri herkes gibi hep okudum, anlatılmasını dinledim. Bazı zamanlarda ise onlar gibi olmak istedim. Benim hikayemi birilerinin duymasını istedim. Ellerimdeki yaralar dışında, acıyan bakışlar dışında, insanların beni görmesini istedim. Bu büyük bir dilek miydi? Herkes gibi olmak veya hiç kimse gibi olmamak? Bilmiyorum. Nefes alamıyorum. Korkuyorum. Belki de... ------------------------------------ Kimse dinlemiyor mu beni? Dudaklarımdan çıkan kelimeleri , Anlamıyor musunuz? Size diyorum. Size. İnsanlar diyorum. İnsanlar, insanlar kirletir işte.
Kod Adı: Mersin بقلم Cucu44
Cucu44
  • WpView
    مقروء 414,999
  • WpVote
    صوت 32,480
  • WpPart
    فصول 121
Kıdemli iki ajana verilen bir görev üzerine köstebek olarak girdikleri teşkilat ve yaşadıkları...
+13 أكثر
ANKA بقلم ArtemisWho
ArtemisWho
  • WpView
    مقروء 839,809
  • WpVote
    صوت 51,129
  • WpPart
    فصول 41
Bir yaz günü su ve toprak elementlerini kullanabildiğini öğrenen Anka yeni okul yılında kendi gibi beyni gelişmiş insanların olduğu Akademeia'da okumaya başlar. Yeni insanlar yeni hayatlar derken gizli öğretmeninin sevgilisinin ölmesi üzerine kendini okulun delisi ile devasa bir maceranın içinde bulur... Devamı ise sadece bir tuş ileride -OKU- Yazar:Ç.T.
SOKAK NÖBETÇİLERİ بقلم asliaarslan
asliaarslan
  • WpView
    مقروء 58,486,617
  • WpVote
    صوت 2,254,835
  • WpPart
    فصول 63
16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."