Baran, annesinin isteğiyle hiç tanımadığı bir kızla evlenip ertesi sabah göreve giden bir asker. Ayperi ise dağın başındaki eski bir evde, kimsesizliğe alışmış genç bir kız. Birbirlerini neredeyse hiç tanımadan aynı hayatın içine bırakılıyorlar. Üç yıl boyunca Baran geri dönmüyor. Ayperi bekliyor. Mektuplar yazıyor. Ama hiçbirine cevap gelmiyor. Bu, sevmeden yapılan bir evliliğin zamanla yaraya, yaradan da bambaşka bir şeye dönüşmesinin hikâyesi. Sessiz bir adamla kalbi incinmiş bir kızın, geç kalmış duyguların ve kaçamayacakları kaderin hikâyesi. (Hikaye Karadeniz'de geçmektedir.)

ders çalışmak için gittiği kafede mafya liderinin gizli dosyasıyla, sunum dosyasını karıştıran Tıp 3. sınıf öğrencisi Kumsal ve dosyayı almak için gizlice onun evine giren Arel Kumsal: Şey, merhaba... Rahatsız etmek istemedim ama çok acil bir durum var.Sanırım kafede dosyalarımız karıştı. Elimde sizin olabilecek... biraz farklı içerikli belgeler var. 054**: Kimsin?

"Aşk bir zincirse, bazıları anahtarı içeride unutur..." Isadora Cruz, yanlış bir imzayla hayatını çepeçevre saran meksikanın kadın erkek karışık, karanlık bir hapisane'sinin içine düşer. Toro Negro ise bu karanlığın içinde doğmuş bir efsanedir. İki farklı dünya, aynı hücrenin soğuk duvarlarında çarpışırken; sırlar, ihanetler ve imkânsız bir tutku gölgelerde filizlenir. Aşkın Zincirleri, acının, suçun ve aşkın sınırlarında yürüyen iki ruhun hikâyesi.

Mardin'in en güçlü aşiretlerinden biri olan Aslanbeyler... Ve o aşiretin korkulan ağası: Mirza Aslanbey. Otuz üç yaşında, sert mizacı, karanlık geçmişi ve acımasız kurallarıyla herkesin korktuğu bir adam. Sadece aşiretlerin değil, yeraltı dünyasının da en güçlü isimlerinden biri. Onun adı geçtiğinde insanlar susar, gözler yere inerdi. Ta ki Dilan Bozbey karşısına çıkana kadar... Dilan, küçük yaşta anne ve babasını kaybettikten sonra amcasının konağında büyümüş, güzelliği dillere destan bir genç kadındı. Kehribar gözleri, beline kadar uzanan siyah saçları ve baş eğmeyen karakteriyle herkesin dikkatini çekiyordu. Fakat bir gece, kuzeninin işlediği hata yüzünden hayatı tamamen değişir. Kan dökülmemesi için aşiretler arasında berdel kararı alınır. Ve Dilan, istemediği bir evliliğin içine sürüklenir. Yeni hayatı artık Aslanbey Konağı'dır. Mirza Aslanbey ise sandığı gibi biri değildir. Soğuk, karanlık ve tehlikeli görünen bu adamın içinde yıllardır kimsenin dokunamadığı yaralar vardır. Dilan'dan uzak durmaya çalıştıkça ona daha çok bağlanır. Ama Aslanbey Konağı'nda aşk zayıflık demektir. Çünkü bazı adamlar sever... Bazıları ise sahip olur. Ve Mirza Aslanbey, Dilan'ı kaybetmemek için bütün dünyayı karşısına almaya hazırdır.

Asena; geçmişi kayıplarla dolu, hayata tutunmayı bırakmış genç bir ressam. Kutay; korkuyla anılan, sert kurallarla yaşayan bir adam. Birbirlerinin karanlığına adım attıkları anda, hiçbir şey yerli yerinde kalmayacaktır. Mafyalar, düşmanlar, itaatkârlar, tehditkârlar, zorunlu ilişkiler, kan davaları, sırlar, oyunlar, dövüşler ve muhteşem tablolar... Asena, kaçırıldığı adamı esir alacak kadar cesur; Kutay ise geçmişini öğrendiği kadına ilk görüşte âşık olacak kadar delidir. Soylarının bıraktığı kan izleri ve yanan şehirlerin ortasında tek sığınakları birbirleri olur. Bir aşk ne kadar büyükse, bedeli o kadar ağırdır. * "Silahımı çeneme yasladığında kehribar gözlerine bakarken bu kız beni öldürür dedim içimden. Çünkü o an âşık oldum. Âşık olmak benim için ölmek demekti. Ben yenilmez bir adamken hayatımda ilk defa, tek bir bakışta yenildim."

Yerde geriye doğru sürünürken üzerime adımlayan beş maskeli adama bakıyordum.Güldü bir tanesi,bu bariz bir 'sen şimdi elimize düştün' gülüşüydü.Daha ne yaptığımı bile bilmiyordum. İçlerinden bir tanesi daha da öne çıktı ve yerde olduğum için bir dizini kırıp benimle aynı hizaya geldi."Seni ne yapacağız şimdi?" "B-beni bırakabilirsiniz mesela" korkudan olsa gerek kekelemiştim.Oysaki ben kekelemezdim,hep cesurdum.Nerdeydi şimdi o önüne gelene kafa tutan ve bildiği birkaç tekvando hareketiyle adamları yere seren kız? Elini uzatıp çenemi tuttu ve sıkarak buz mavisi gözlerine bakmamı sağladı.Korku tüm bedenimdeydi."Bizimle geliyorsun" Kafamı onun temasından kurtarıp hızlı denebilecek şekilde iki yana salladım."H-hayır" Arkada kalan dörtlü kollarını göğüslerinde çaprazlayıp bu aciz halimle eğleniyordu.Odalardan birinin kapısı açılınca içerden Bengü çıktı."S*ktir!" Dibimde duran adam yerinden kalktı ve bir kere bile arkasına bakmadan küçük evimizin kapısından çıktı."İkisini de alın,gidiyoruz"

-tamamlandı.- Okuduğu okulda sınıf arkadaşlarından biri tarafından tacize uğrayan Buket oradan bir şekilde kendini kurtarır. Akşam vakti market dönüşünde ara sokaklardan birinde kendisine taciz etmek üzere olan o çocuğu şehrin aranan seri katili tarafından öldürülürken bulur. Katilin kendisini gördüğünü gören Buket, oradan hızla uzaklaşır. Ama eve döndüğünde kendini bir mesaj bekliyordur. 055*; Polise gitmeyi aklından bile geçirme. 055*; Ya da geçirebilirsin. 055*; Onlar beni ararken ben bir kansız şerefsizin daha nefesini kesmiş olurum. [KÜFÜR, CİNSELLİK VE İŞKENCE SAHNELERİ İÇERİR!] #Text 1 (27.08.25] #GenelKurgu 1 [26.08.25] #SeriKatil 1 [26.08.25] #Sevmek 1 [15.09.25] #GençKurgu 1 [28.08.25] #Aşk 1 [27.03.26] #İntikam 1 [06.09.25] #Aksiyon 1 [20.09.25] #Mizah 1 [30.09.25]

(Gerçek aile kurgusudur) Annesinin yaptığı seçimle abilerinden koparılan Güz, üvey babasının koyduğu katı kurallarla büyür. Yıllarca tek umudu, abilerinin gelip onu bulması olur ama kimse gelmez. Kendi hayatını kuracak kadar başarılı olduğunda abilerinin kapısını o çalar. Aralarındaki kan bağına rağmen kesişim sıfır noktasına ulaşmaz. Her tarafında birbirine geç kalmasının çokça nedeni, çokça pişmanlığı vardır. Güz'ün hikâyesi; kaybolan bir çocukluktan, yeniden kurulan bir aileye, aşka ve özgürlüğe uzanan zorlu bir yolculuğa...

İlay, yıllarca yanında büyüdüğü Adem babaya hayır diyemeyeceğinden bir asker ile görev için evlenmeyi kabul eder. Bu evlilik yüzünden hiç bilmediği, tanımadığı bir şehre gider ve daha ilk günden bu yabancı şehirde bir tanıdık ile karşılaşır. İlay, alacağı büyük darbeden habersiz yeni hayatına alışmaya başlar... Bu hikayede geçen kişi ve kurumlar tamamen hayalimin ürünüdür. Gerçekler ile hiç bir alakası yoktur. Yaş Farkı İçerir.

Bir cinayete tanık oldu. Ve o an, kendi ölümüne geri sayım başladı. Zümra artık bir insan değil, bir hedefti. Kaçtığı şehirler, saklandığı evler, güvendiği insanlar birer birer anlamsızlaştı. Çünkü onu arayan biri vardı. Tehlikeli. Acımasız. Ve asla vazgeçmeyen. Bazı adamlar öldürmez. Önce izler. Sonra bekler. Ve en savunmasız anında ortaya çıkar. Bu bir kaçış hikâyesi değil. Bu, av ile avcı arasındaki gecikmiş hesaplaşma. Ve katil, tanığını çoktan seçti. "Siz hiç katilinize âşık oldunuz mu? Ben oldum. Silah kalbime çevriliyken, ben gözlerine sığındım."