Pare'nin adı dosyanın altında kalmıştı. Onat ise o ismin arkasındaki kadını merak eden ilk kişiydi. Bir notla başlayan hikâyeleri, ikisinin de hayatında silinmeyecek bir yere dönüştü. Çünkü bazı insanlar gider, adı kalır.

Dile kolay... 24 yıl. Acı, yalnızlık ve özlemle geçen uzun yıllar. Asel sonunda gerçek ailesini bulduğunda her şeyin düzeleceğini sandı. Ama bazı yaralar... yıllar geçse bile kapanmaz. Abileri onu gerçekten kabul edecek mi? Yoksa geçmişte saklanan sırlar aralarına daha büyük duvarlar mı örecek? Bir aileye ait olmak için... 24 yıl çok mu geç? • Şahsıma aittir. İzinsiz kullanılması durumunda gerekli işlemler yapılacaktır. •

Deva Şahin ben... Adı soyadı bile varlığı sadece kayda geçsin diye konulan o kadınım! Bir öncem yok ama mutlu bir sonum olsun diye elinden geleni ardına koymayacak o Deva'yım... Bana güller yerine dikenlerini sunan hayatı alaşağı etmeye geldim. Ruhuma şifayı, bedenime yaşama şevkini borçluyum. Bu hayattan alacaklıyım. Tek tek hesaplaşacaktım, ruhuma pençelerini geçirenlerle... 23 yaşına kadar tek başına hayat mücadelesi veren genç bir kadının gerçek ailesi ile tanıştıktan sonra yaşadıklarını okuyacaksınız... Sevgilerle

Kuru öksürükleri durmadı bir süre. Boğazının acısını ben hissetmiş gibi yüzümü buruşturdum. Hastalığı benim yüzümden kaptığı için suçluluk hissi geçmiyordu da sanki artıyordu. "Ateşin düştü mü bir bakalım," diyerek ateş ölçeri elime aldığımda gerek yok dercesine elimden aldı aleti. Bileğimden beni kendine çektiğinde zaten üzerine eğilmiş halde olduğum için dengesiz duran bedenim kolayca savruldu ve kucağına düştüm. Kollarını iki yanımdan sarıp kara gözlerini gözlerime dikti yine. Hastalıktan çatlamış dudağının kenarını ısırdı beni izleyerek. "Boşa uğraşıyorsun kızım. Ne düşmesi...senin yanında beni yalnızca ateş basıyor."

Gecenin yarısı bir İtalyan mafya, kendisini dolandıran Türk muhasebeciye tehdit mesajları attığını sanırken, Türk mimar Arden Aras'a mesaj atarsa neler olur? - İsmin Aras değil mi?! - Evet, soyadım Aras. - Ebenin amına koyayım Aras! Madem sensin, neyin tatavasını yapıyorsun o zaman?!

Bilinmeyen numara: Emanet hazır mı? (14.05) Siz: Kaç santim lazımdı? (14.07) Bilinmeyen numara: 32 santim olması gerek siz beni nerenizle dinliyorsunuz siktiğimin herifleri. Siz: O kadar büyük emaneti nereden bulayım?

Platonik aşık olduğu askere yazan Elanur Güzin aslında Barlas Kankılıç'ın da ona aşık olduğunu bilmiyordu... **** Başlangıç tarihi: 28 Nisan 2026

Baran, annesinin isteğiyle hiç tanımadığı bir kızla evlenip ertesi sabah göreve giden bir asker. Ayperi ise dağın başındaki eski bir evde, kimsesizliğe alışmış genç bir kız. Birbirlerini neredeyse hiç tanımadan aynı hayatın içine bırakılıyorlar. Üç yıl boyunca Baran geri dönmüyor. Ayperi bekliyor. Mektuplar yazıyor. Ama hiçbirine cevap gelmiyor. Bu, sevmeden yapılan bir evliliğin zamanla yaraya, yaradan da bambaşka bir şeye dönüşmesinin hikâyesi. Sessiz bir adamla kalbi incinmiş bir kızın, geç kalmış duyguların ve kaçamayacakları kaderin hikâyesi. (Hikaye Karadeniz'de geçmektedir.)

Peşinde biri var. Polise gidemiyorsun.Kaçamıyorsun.Saklanamıyorsun. Çünkü peşindeki adam seni öldürmek istemiyor. Öldürmek isteseydi çoktan yapardı. Bazen geceleri pencerenin önünde bir gölge görüyorsun.Bazen eve döndüğünde yerini değiştirmediğin bir eşya buluyorsun.Bazen de adını, kimsenin bilmemesi gereken bir yerden duyuyorsun. Ve her seferinde aynı şeyi düşünüyorsun. Bir insan, avını koruyarak da avlayabilir mi? Çünkü bu hikâyede korkman gereken şey seni takip eden katil değil. Korkman gereken şey... Onun seni bulduğunda neden rahatladığın.

"Sakin bir çift gibi davranabiliriz diye düşünüyorum artık Duru." Ne dediğini bir an anlamadım ama ardından bunun geldiğimiz evdeki davranışlarım olduğuna kanaat getirdim. "Üç yıl oldu evleneli, artık ilk günkü heyecanımız varmış gibi davranmanın bir anlamı yok, zamanla alışırlar." Başım olumlu anlamda sallandığında, gözlerimin yandığını hissettim. Göğsüm ağrıdı, o işte bu kadar soğuk bir adamdı. "Ama sen de.." demiştim ki, lafımı kesti. Belki de bu bir ilkti. "Babanın ve annenin gözünün önünde, hiç ilgisiz davranamam canın acıyorken." Kuzeyden Adamlar Serisi, 1.