On yıl boyunca ölü bir adama âşık olmak... Hiçbir karşılık beklemeden, yalnızca toprağını öpmek... Ona en çok ihtiyacın olduğu anda mezarına sarılmak... Can verirken giydiği kanlı gömleği saklayacak kadar çok sevmek... Genç kadın bu acıların hepsini yaşamıştı. Sevdiği gittiğinde, kalbi en derinden sarsılmıştı. Hiç kimsesi kalmamış gibi hissetmiş, sevdiği adamın yokluğuna sarılmıştı. Ta ki; o silahı kafasına dayayana kadar... Alisa işte o gün yeniden doğmuştu. Defalarca rüyasında gördüğü, gözlerine bakmaya doyamadığı o adam tam karşısındaydı. Kadın yıllarca ölü bir adamı sevmişken, şimdi o adam tam karşısında duruyordu. Asıl hikâyeleri işte şimdi başlıyordu... *** © TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. HERHÂNGİ BİR KOPYALANMA, ÇOĞALTILMA VE ÇALINMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Bir kadın, bir çocuk, bir adam...

Siz: Sen iyice sapıttın farkında mısın? Siz: Anlamıyorsun. Hiçbir zaman anlamadın. Siz: İstemiyorum seni lütfen artık rahat bırak. Siz: Zorla güzellik olmaz. Annene de söyle ailemi rahat bıraksın. Siz: Benden duy diye söylüyorum. Ben gidiyorum. Tayinimi istedim. Siz: Senden rica ediyorum. Bak terbiyemi bozmak istemiyorum. Siz: Bunca yıllık aile dostuyuz. Beni unut. Kendi hayatına bak. 534 *** : Yanlış numaraya yazdınız. Siz: Fuat Abi bak abi diyorum. Yetmedi mi yaptıkların?

"Karakter ölür ise hikaye biter derler. Peki hikayenin bitmesi için karakterin ruhunun ölmesi yeterli miydi?" •Aden Mineyla Aktan *küfür ve argo bulundurur. Başlangıç 29.09.21

Hayat bana bir şans sunsaydı ailemin yaşayabilmesi için elimden gelen her şeyi yapardım. Bilinmezliğin bende açtığı yaralar, çocukluğumun benden esirgediği hayaller, belki de gençliğim benden soyutladığı o tüm gerçekler. Ben aile nasıl olur bilmeden büyüdüm. Yengemin beni ite kaka zorla yaptırdığı şeyler, amcamın ise aç gözlülüğü yüzünden sokakta bırakmasına kadar... Hayat zor, şimdi ise daha zor. Ben vicdanıma yenik düştüm. Bunca yıl bana baktılar diyerek hep onları da bir elimde tuttum. Artık gerçekler yüzüme tokat gibi çarpıyor. Bir yalanla yollarımı Mardin'e döktüm...

Açelya: Begüm kuşum bir şey soracağım? İletilmişti. Bir süre bekledim. Görüldü.(14.36) Yazıyor... Balyanak: ? Anında görüp yazdım. Açelya: Vanilya var mı sizde gülüm? (Görüldü) Yazıyor... Balyanak: Ne vanilyası kardeşim? Açelya: Ya vanilya işte hani keklere koyulan (Görüldü.14.39) Yazıyor...(14.45) Balyanak: Ben nereden bileyim kardeşim? Vanilya ne? Açelya: Ya hani böyle dikdörtgen bir paketi var Açelya: Üzerinde şekerli vanilin yazıyor Balyanak: Yok ben de o. Ayrıca ben Begüm değilim bana niye öyle sesleniyorsun? Açelya: Güzel şaka. Tamam neyse Burçe teyzeden alırım (Görüldü) *** Bir mahalle klasiği...

Bir haber ile hayatının dengesi bozulan saf bir kız. Onun birbirinden değişik karaktere sahip olan abileri ve ablaları. Tabi birisi kendisini abisi olarak görmüyordu... Yıldızlar mahallesinde 17 senedir yaşayan ve yaşamaya devam eden Ayperi Karan. Mahallenin bir zamanlar en küçüğü, minik neşesi. Aldığı haberden sonra kendisinin bile inanmadığı birisine dönüştüğünde onu düzeltmek için canını bile verebilecek arkadaşlarının varlığını bir süre unutsada, onlar kendilerini asla unutturmuyor. Yıldızlar mahallesine sizlerde hoş geldiniz✨ Yetişkin içeriktir 🔞 ~ Selam sevgili okur! Öncelikle kitabıma göz attığın için teşekkür ediyorum ve seni içeriye davet ediyorum. Eğlencesine yazmaya başladığım seneden beri koskacam iki yıl geçti. Nerdeyse iki yıldır Wattpad ailesinden biriyim ve EĞLENCESİNE kitap yazıyorum. Seni de bu eğlencenin içinde görmeyi ve özellikle stresten uzak, sadece eğlenmene bakarak kitabımı okumanı çok isterim. Ne çok "eğlence" kelimesini kullandım dimi? Amacım tam olarak kendimi mutlu ederken başkalarını da mutlu etmek. Özellikle arkadaşlarımın desteklerini, yorumları ve hatta kendi yazdığım bölümleri okumayı çok seviyorum. Umarım sende seversinn 💞

|Tamamlandı| Yirmi üç yaşındaydı. Okulunu yeni bitirse de iş bulamamış, evden kovulmuştu. Evden çıkarken annesinin ona yalan söylediğini, dedesinin yaşadığını öğrenmişti. Yıllardır sakladığı kitaplarını satarak kazandığı parayla dedesinin yanına giderken bulmuştu kendisini. Dedesinin onu istemesi için dua etmişti, kucağında etrafı seyreden kardeşiyle. Dayanacak, yardım isteyecek birine ihtiyacı vardı. Yıllardır Isparta da onu özleyen iki adamı bilemeden. Yol boyu endişe içinde kardeşini izleyerek rahatlamaya çalıştı. Biri torununun özlemi ile bir gün belki gelir diye mahallenin kahvehanesinde köyün girişini izlerken bir diğeri onu unutmaya çalışmıştı. Gelmeyeceğine emindi artık. Küçükken onu beklemişti. On dört yaşındayken ona veda bile etmeden giden küçük kıza kızgındı, kırgındı. En çok kendisine kızgındı. Abisi gibi sahiplendiği kız gittikten sonra onu düşünmekten vaz geçmediği, ona olan duygularını yanlış yerlere çektiği için kendisine kızgındı.

Her şey; aslında bütün aile fertlerinin yapmak isteyip de yapamadığı, ailenin küçük oğlu Murat ve eşi Nalan'ın isyanıyla aile apartmanını terkedip, onların boşalttığı daireye yeni bir kiracının gelmesiyle başladı. Minel ve Kaan'ın sıcacık hikayesini okumaya hazır olun. İyi okumalar ♥♥♥ [TAMAMLANDI]

Mükemmellik? ✅ Zeka? ✅ Komiklik? ✅ Güzellik? ✅ Küfürbazlık? ✅ Kibarlık? ✅ Yakın arkadaşlar? ✅ İkiz? ✅ Küçük kardeş? ✅ 5 abi? ✅ Ve tüm bunlara sahip olan Simin Arca Atabeyli? ✅ Ee siz? 🥺