felix, gözyaşlarını dört yapraklı yoncanın üzerine akıttı. top; bang chan, bottom; felix.

Jimin'in tek suçu imkansıza aşık olmasıydı. O imkansız ablasının sevgilisiydi...

"Belki de sadece senin olmak istiyorumdur."

Park Chanyeol 34 yaşına yeni basmış evli ve üç çocuklu bir babaydı. Beyin cerrahıydı ve işinde seçkin insanlardandı. Chanyeol, Katie'le evlendiği için mutluydu. Chanyeol, üçüzlerine sahip olduğu için mutluydu. Ta ki üçüzlerinin birinci yaş partisine kadar. Byun Baekhyun 19 yaşında üniversite birinci sınıf öğrencisiydi. En büyük hayali fotoğrafçı olmaktı ve bu hayale uzanan yol ona oldukça pahalıya patlıyordu. Kütüphane de çalışması bir yanında ek iş olarak küçük çocukları eğlendiren Baekhyun, birinci yaş günleri için giyindiği palyaço kostümünü yakmak isteyeceğini nereden bilebilirdi? Bir tarafta sorumlulukları olan bir adam, diğer tarafta yolun başında olan bir genç. Onların hikayeleri farklıydı. Onlar yoktan var olmaya çalışmışlardı. Peki başarabilmişler miydi?

"Hiç seni sevebileceğimi düşündün mü?" Sehun alayla sordu. "Ben... Düşündüm." Sehun yan ağız sırıtıp, kolunu Luhan'dan kurtardı.

"konuşmalarımızı ses kaydına aldığını anlamayacak kadar salak olduğumu mu sandın?" benim ismim bulanık surat ve ne düşündüğünü önemsiyorum. "yumrukların tarafından öldürülmektense, dudakların tarafından ölmeyi tercih ederim." hyunlix.

"düşünmeden sev Felix. Eğer düşünürsen sevemezsin çünkü" "Ama Bu yanlış" "kime göre? Benim tek doğrum sensin." endişeyle dudağımı dişlerken tuttuğu elimi bırakır gibi oldu. Bir an korktum ama neden korktum onu da bilmiyordum. Ellerimizi kenetleyip aramızda ki o bir adımlık mesafeyi kapattı ve diğer elini yüzüme doğru uzattı. "korkuyorsan bana sığın, seni son nefesime kadar korurum" elleri çillerimin üzerinde gezinmeye başladı. Sanki dokunmaya korkuyormuş gibi öyle hafif dokunuyordu "ya senden korkarsam?" titreyen sesime lanet edemezken elini çeneme doğru indirmeye başladı. "O zaman..." diye fısıldadı dudakları bana doğru yaklaşırken. Kalbim delice atmaya başladığında dudaklarını az önce ellerinin dolaştığı çillerime bastırdı. Bu hareketi delice atan kalbimin intihar ipi olmuştu. Dudaklarını tenimden çekmeden dudaklarını aralayıp fısıldayarak cümlesini bitirdi. "Seni kendimden korurum" Not: Angst değildir

hyunjin, küçük kiraz renginde ki dudakları gördükten sonra bir daha hiç bir şeyin yolunda gitmeyeceğini anladı.

Jongin oğlancı değildi ve okuduğu üniversitedeki her erkeğin Kyungsoo denen oğlandan hoşlanmasını hiç de mantıklı bulmuyordu.

Öpüşürken ne o sırtındaki bıçaktan ne de ben kafama dayalı silahtan bi haberdim.