Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

-Tamamlandı- [+18 cinsellik, hayali varlıklar vardır. ] O gece Tanrı küçük kızın gözyaşlarına kıyamadı, Bir annenin rahminden var ettiği küçük kız yıpranmış, kırılmış, gözlerindeki yaşama sevinci son bulmuştu. Yağmurlardan nefret etti önce, soğuktan tiksindi ama Tanrı onu soğuğa aşık etti ,yağmura mecbur kıldı... 🍃 O ne bir ceset, Ne de bir ruhtu, O tam anlamıyla cennet ve cehennemin ortasıydı. O arafın ta kendisiydi. Bir ressamın var ettiği en büyük kusurdu. Geceye hapsolmuş bir bedendi. Teninde ölmek isteyen bir kelebeğin ömrüydü o, Sonsuz bir karanlık çöktü, Peri kadar zarif bir kadın kalbini çaldı, Genç adamın kalbi ilk defa çarptı,kaburgaları tek tek parçalandı. Son kart gerçek olmamalıydı, bu kadın onun sonu olacaktı... 🍃 •Kitaptaki tüm mitoloji kendi kurgumdur• • İçindeki olay örgüsü ve Mahperi IV adı dahil olmak üzere karakterlerin özellikleriyle çalıntı olursa hukuksal işlem başlatırım. ~ 18.10.22~

"Denek 0001, lütfen yerinize geçiniz."

Yeni okuluna başlayan Mill'in hayatı zamanla garipleşmeye başlar. Normal bir şey degildi yaşananlar. Peki neydi?

"Biz her gün şarkılarda buluşuyoruz. Şarkılar içimizden geçen düşüncelere yeterince tercüman olmuyor mu sence de?" *Wattpad'de yayımlanan Şarkılarda Buluşuruz isimli ilk hikayedir. *Kısa Hikaye #1 (17.08.2020)

Başarılı bir cinayet büro komiseri olan Miray, yardımcısından gelen yeni bir cinayet ihbarı ile harekete geçer. Ancak işler bu sefer onun için diğer çözdüğü dosyalar kadar kolay değildir. Bir uçurum kıyısında sırlarla çevrili bir ölüm zinciri... Çok sevdiğiniz birinin cinayet dosyasında görev alabilir miydiniz? 🔪🚨⚰️ "Kalbimi Emre'nin yanında bırakmıştım çıkarken. Ölmemiş olmamız yaşadığımızın bir göstergesi midir? Ölmek için illa gömülmek mi gerekirdi? Öyleyse ben Emre'nin kalbine gömülmüştüm. Emresiz sonsuzluğa kucak açmıştım. Yaşadıkları değil, yaşayamadığı ukdeleri bitirir insanı. Emre'li geçmişim değil, Emresiz geleceğim kahrediyor beni. Böyle de yok olup gideceğim..."

Zaten vurmayacakmıydık seni. Onu babanın aileni öldüren biriymiş gibi öldür,XN. İç sese katılmıştım. İnsanların illaki aile kurmasına gerek yoktu. Hatta iyi bir anne olamayacaksa, onu yetiştiremeyecekse bilinçsiz bir şekilde ebeveyn olmalılar. Bilinçsiz büyüyen her çocuk, büyüyünce size bir canavar olarak geri dönecektir. Ancak bazıları sessizlik ile bazıları ise içindeki tüm fırtınasını dışarıya vurarak gösterecektir. Kimileri insanlardan tamamen uzakta yaşarken,kimileri ise acılarını kahkahalar dökerek anlatır. Ben her zaman ikisinin arasında kalmış bir canavarım ve hayatım boyunca canavar olarak kalmaya devam edecektim. Y̴̲̥͈̥̎̃å̴̫̝̣̑̃z̷̗̝̋͌͛ı̷̦͇̖̊́l̷͙̪̘͓̽́͐ı҈̫͎̰̜͊̔m̸͙͎̖͖̳͛̋ #̴̬̰̜͍̜͒̀1̵̯͈̤͙̝̇͂͛̍̄|҈͕̪̱̏̆͂1̴͎͓̫̬̏̆͊6̵̣̰̂͛.҈͇͇̀̆̾1̷͖͈̟̰̜̈̅͂̎1҈̝̭͚̽̍̅̑.̷̤͖̣̬͌̀͊͊̑2̸̭̥̤̪̱̈̿2̶̪̥̌̂́͋

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

" Ruhlar bilmez belki ama , kalpler bilir kırılmanın ne demek olduğunu ." Tam gözlerimin içerisine bakarken yutkundu ,adem elması hareketlendi ve sözlerine devam etti. "Kalp kırılır , paramparça olur ve bu parçalar ruhu yaralar . Senin ruhun o kadar yaralı ki , bu yaralar artık gözle görülür olmuş . " Gözlerdeki yorgunluk , kırılmış kalplerin batan parçaları , omuza ağır gelen yükler . Herkesin vardır bir derdi . Kimsenin derdi de bir diğerininkinden küçük değildir. Hayat bu işte . Bizi biz yapan yaşadıklarımızdır sonuçta . Biz kalpleri gibi gözleri de köreltilmek istenen 7 çoçuğun hikayesi .

Hiç bilmediğiniz bir yerde, tanımadığınız varlıkların arasında bir şeytana bağlı olduğunuzu öğrenseniz, ne yapardınız? Üstelik tüm varlıkların soyu sizin elinizde olsa... Asıl soru, siz hiç bir şeytana sonunu bile bile aşık oldunuz mu? Onun ateşinde kül olacağınızı bildiğiniz halde... *********** "Savaş? İyi misin?" "Sadece yoruldum..." "Senin için yapabileceğim bir şey var mı?" "Sarıl... Sadece sarıl meleğim..." Ve şeytan içinden fısıldadı 'sev, sadece sev...' *********** Ve Şeytan, ilk kez ağladı o gece. Meleğine bakarken ki söylediği sözler, küçük odada yankılandı çaresizce. "Seni unutmak istemiyorum..." (KİTAP YASAL OLARAK KORUMA ALTINDADIR. KURGUSUNUN ÇALINMASI VEYA KOPYALANMASI YASAKTIR.) Melez#1 Koruyucular#1 Kurtadam#1 Şeytan#1 Fantastik#1 Vampir#2 Kurt#1 Genç kız edebiyatı#1 Aşk#1 Not= Hikayenin ilk bölümlerine bakarak yargılamayın sonradan güzelleşiyor. (Olaylar 10. Bölümde başlamaktadır.)