Ellerim hala kolyemdeydi. Bu kalp benim sarayımdı ve yanımda olduğu sürece ben her zaman iyi olacaktım. Zira kalbin sahibi bendim ve dört bir yanım onlarla çevriliydi. Kalp Muhafızlarıyla...

Kitap kapağı:Bataklikyakamozu ❤ Günün birinde herkesi ölmemesi için ikna eden kız, intihar etmiş... Yüzümde ki içten gülüşle ellerimi ona doğru uzattım "Kartal abi topumuzu ver. Devran'la top oynayacağız.", dedim. Kartal abi kara basan gibi yüzünde çattığı kaşları ile beklemediğim bir şekilde beni tersledi. "Bana abi deme.", dedi duyduklarım karşısında kaşlarım yukarı doğru havalandı. Anlamamıştım. Ne demek istemişti Kartal abim? "Niye ki benden beş yaş büyüksün abi. Sana abi demem lazım." Kartal abi sözlerimle gene sinirle bağırdı. "O zaman Devran'a niye demiyorsun Gül! Oda büyük senden, benimle aynı yaşıt?" , dedi yutkundum, kızaran yanaklarım ile dudaklarımı ısırdım. Gözlerimi kocaman ederek konuşmaya başladım. "Şeyden o.. Şey.. Şeyden" , dedim ellerimle oynayarak bir şey anlatmaya çalıştım Kartal abi tek kaşını havaya kaldırarak sordu. "Neyden Gül!" , dedi gene bağırdı yerimde sıçrayarak derin bir nefes aldım, başımı utanarak yere eğdim. Kartal abime sinirlenmişti zaten ona neydi Devran'a abi demiyorsam! Kafamı yerden kaldırıp kaşlarımı çattım. "Arkadaşım o benim." , dedim aklıma gelen toz pembe yalanı söyledim. Kartal abi ilk kez bir şey istedi benden "Benimle de arkadaş ol o zaman." Kartal abi ile arkadaş olmak mı? Kaplumbağalar uçar mı sorusuna aldığımız aynı cevaptı şimdi Kartal abinin bu sorusu. Tamam dersem yakamdan düşmezdi, Devran ile de çok iyi anlaşmıyorlardı. Onunla arkadaş olursam Devran yanıma gelmezdi. "Olmaz Kartal abi. Topumuzu ver?" Kartal abi sözlerime kaşlarını çattı sinirle elinde ki topuma cebinden çıkardığı çakıyı geçirdi. Gözlerimi irice açarak ona baktım. "Al top falan yok sana.", dedi yüzüme doğru havası inmiş topu attı. Dolan gözlerim ile Kartal abinin arkasından baktım.

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

ZORLA EVLİLİK VARDIR, ONA GÖRE OKUYUN. Umursamaz tavrı beni sinirlendirmişti, babamın götünden resmen ter akıyordu. Kapıyı kapattı ve stresle bana baktı, bende ona baktım. "Bu adamla seni evlendirmek zorundayım Yağmur, bu adama karşı çok dikkatli olacaksın duydun mu beni?" Dedi, şaşkınca ona baktım, ilk defa beni düşündüğüne dair bir konuşma yapmıştı. Ama bu beni zorla evlendirdiği anlamını değiştirmezdi. Yinede uzatmamak adına, "tamam" diyerek içeriye geçtim, adamın ismi neydi acaba? Neyse, adamın yanına mecburen oturdum ve bacak bacak üstüne atarak elimle oynamaya başladım, adam benden tarafa bakmazken yutkundum. Sakin olmam gereki- "Evet kızım nasılsın? Maşallah pekte güzelsin." Diyen amcanın sesiyle daha bir gerginleştim. "İyi... iyiyim amca." Dedim, acaba amca demese miydim? Amca ise bana gülerek baktı. "Bana Arda baba diyebilirsin." Dedi, baba demek doğru gelmiyordu. "Peki," dedim sadece, Arda amca ile babam konuşurken bende anneme bakıyordum, o bile stres içinde yanımdaki adama bakıyordu. Adını sorsam bana söyler miydi ki? "Şey... adını öğrenebilir miyim?" Dedim yanımdaki adama mırıldanarak, adam yaslandığı yerden bana baktı. "Kerem."

Şaşkınlık içerisinde karşımda tüm ihtişamıyla duran adama baktım. "Anlamadım?" "Anlamayacak bir şey yok. Kısa süreliğine oğlumun bakıcısı olmanızı istiyorum." "Beyfendi ben ana sınıfı öğretmeniyim, bakıcı değil." "Bundan sonra bakıcıda olursun o zaman." "Ama.." " Bende öyle düşünmüştüm yarın detaylı konuşuruz Asra Hanım. İyi günler." -------------------------------------- Kaderin küçük oyunu Arel ve Asra'ya da vurmuştu. Bir mafya baş belası bir bakıcı ile uğraşabilir miydi? Gülümsemeleri yüzünden eksik olmayan güzel bir öğretmen yakışıklı, belalı bir mafyanın yanında çalışabilir miydi? Serinin ilk kitabıdır💛

*Eski adı: Oyunbozan 2* Ardıç: Bana birini ayarlamaya çalışma artık Ardıç: Beni kimseyle yakıştırma Ardıç: Ben sana âşığım, aptal kız Ardıç: Görmüyor musun bunu?