Azad Karan, yüreğinin tam ortasına kor gibi düşen Nida'nın aşkıyla yanıp tutuşmaya başlamıştır. Ateşi bir türlü dinmiyordur çünkü Nida onun yanından bile geçmek istemeyen, köydeki diğer insanlar gibi ondan korkan bir kızdır. Aşkının karşılığını alamayan Azad, bu yolda her şeyi göze almıştır. İyi ya da kötü, incinerek veya inciterek Nida'yı kazanmaya karar verir. Gözü ondan başkasını görmüyordur, Nida'nın aşkı onu olduğundan daha acımasız birine dönüştürür. "Seni çok seviyorum, sen de beni seveceksin."

Ellerimi ve gözlerimi bağlamışlardı. Nerede olduğum hakkında hiçbir fikrim yoktu. Hiçbir ses yoktu. Ülkeme gelir gelmez tam arabama binecektim ki bir el arkamdan boynuma sarılmıştı. Kendime geldiğimde gözlerim kapalı bir hâlde öylece oturduğumu anlamıştım. Neredeyse bir gündür aç ve susuzdum. Bana kim neden bunu yapmıştı bilmiyordum. Kim benden böylesine nefret ediyordu? Ben kimseyle düşman değildim. Kim neden beni kaçırıp aç bırakmak isterdi ki? Midemin yanmasına içimden bir küfür ettim. Belki de beni öldüreceklerdi... Korku bir gündür bedenimde geziniyordu. Hiç iyi değildim. Bir ses bile duyamamak beni delirtmek üzereydi. Ta ki duyduğum adım seslerine kadar... Güçsüz hissetsem de elimden geldiği kadar çırpınmaya çalıştım. "Kimsiniz?" Diye bağırdım. "Hey, cevap ver!" Ayak sesleri çok yakınımda durdu. Aniden gözlerime bağladıkları kumaşı sertçe çekti ve yere attı. Siyah ayakkabıları görüş alanıma girdi. Hızla başımı kaldırıp yüzüne baktım. Gözlerimi kıstım, ben bu adamı tanımıyordum ki... "Neden buradayım? Siz kimsiniz?" Korkuyla titriyordum... Esmer adam yüzüme doğru eğildi. "Ben Zorbey Akıncı!" Nefretle kulağıma fısıldamasıyla tüylerim ürperdi. "Cehennemine hoş geldin Bige Maral!" -- *Tüm hakları saklıdır! *Kitabımın, karakterlerimin ve kurgumun çalınması durumunda avukatımla yasal işlemleri başlatacağız.

"Bu dudakları tatmayı bırakırsam eğer,"dedi, gözleri dudaklarımdayken. "Bu kokuyu solumazsam,bu tene,"derken parmak uçlarını kadınlığımda hissettim. "Dokunmazsam eğer,buna sebep olan her şeye düşman olurum, güzel karım,"diye devam etti. "Seni, benden koparmaya kim kalkışırsa mahrum kaldığım yerden onu mahrum ederim,onun da nefesini keserim." O, sağanak bir yağmur. Ben ise ona savunmasız bir Diphylleia. Belki de beni görmesi için yağması gerekir. Nefretin büyüttüğü iki bedene vuran kasırga, duyguları bertaraf ettiğinde nefretten peyda olan güçlü duygu aklı köle;duyguları hükümdar yapar. Nefret güçlü bir duygu. Tutku,nefreti öldürebilecek daha güçlü bir silah. Yıldızlar, bir bir parladığında nefret ve tutku birlikte oldu. O gece birbirlerine çıkan yolun temeli atıldı. Birbirlerine karıştılar. Kızıl saçlı bir kadının ve kömür karası gözlü bir adamın tenine işleyen mühür, duygularının damgalarıydı. ℤ𝔸𝕐ℕ𝔸ℍ𝔸ℝ𝔸'𝔻𝔸ℕ CEVHER SERİSİNİN İLK KİTABIDIR. (Kitabın ismi şahsıma aittir. Herhangi bir kitapta kullanılmasına müsadem yoktur. )

-"Aramızda olan önemsiz sayıları umursamadan senin olmak istiyorum." 18.02.19 "Anlamayanlara ve anlamak istemeyenlere dip not ; bu bir yaş farkı hikayesidir. Yaş farkı günümüzde olan 6-7 yaş gibi sıradan bir fark değildir. İdrak edecek olgunluğa erişmemiş okuyucular lütfen hikayeyi okuyarak değerli vaktinizi harcamayınız."

''O şerefsizle hiç bir yere gitmeyeceksin!'' Dediğinde sessiz kaldım, ateş gibi yanan bakışları bana döndüğünde volta atmayı bırakmış bedenini tamamen bana çevirmişti. ''Duydun mu?'' ''Duydum Kerim abiciğim!'' Dedim Hande'nin söylediklerine atıfta bulunarak. ''Ne abisi ulan? Siz beni komple delirteceksiniz!'' Söylediğine karşılık ona doğru bir adım atıp çatık kaşlarımla söze girdim. ''Ne oldu? Hande söylerken hiç itiraz etmiyorsun ama!'' Kafasını yukarıya doğru kaldırıp derin bir nefes bıraktığında adem elması yutkunmasıyla birlikte hareketlendi. ''Ya sabır!'' ''Sana binlik tesbih alayım bol bol sabır çek... Bu kafayla seni ancak o keser!''

Ona bir daha onunla evlenmek istemediğimi söylediğimde sinirlenmişti. Yüzüme bakmamamak için çaba harcıyordu. Önümde boş boş dolanmaya başladı, gömleğinin yakasını açarak. Birden "Sen benimsin kadın! Bunu o kafana sok! Şimdiki hayatında da, sonraki hayatında da seni bulup yine sana aşık olurum. Benden kaçışın yok! Sen bana aitsin!" deyip kalbini eliyle sıkıca tutmaya başladı. Nefes alamıyordu. O an ne yapacağımı bilemedim. Yanına yaklaşıp "İyi misin?" diye sorduğumda dudaklarıma yapıştı. Gözlerim kocaman açılmış beynim olayın şokunu atlatmaya çalışıyordu. Onu kendimden itmeye çalıştım ama nafile. Benden katbekat güçlüydü. Bir elini belime sarıp, diğer eliyle başımın arkasına baskı yapıyprdu. Nefesimin kesildiğini gördüğünde benden ayrıldı ve nefes nefese konuştu. "Bana hala eskisi gibi iyi geliyorsun. Sen benim hem zehirim, hem de ilacımsın. Bu koskoca adam sana muhtaç."

"Gel buraya kaçma!" diye bağırdı çetedeki başka bir adam, hem ağlayarak hemde bacaklarımdaki kesik yüzünden onlardan kaçmaya çalışırken bir ara sokağa girdim ve sırtımı duvara yaslayıp derin derin solumaya başladım, çetelerin beni satması ve köpek gibi beni o adamın yanına atmaları ardından oradan kaçmam bir mucize gibi değildi kaçarken kahretsin ki o adama yakalanmıştım ama en azından yatmaktan kurtulmuştum, bağırma sesleri yaklaşınca korkuyla önümdeki terk edilmiş evin kapısını açtım ve ağlayarak hızla kapatıp arkaya doğru gitmeye başladım, bir çıt sesi çıkınca irkilerek etrafıma baktım duvarlarda bir çok kesici alet asılı halde gördüğümde korkuyla ellerimi ağzıma dayayıp hızla arkaya gittim o sırada sem sert bir şeye çarptığımda yavaşça önüme döndüm ve o anda fena bir belaya daha girdiğimi anladım, sandalyede bağlı bir adam ve başında on adam vardı karşımda ise soğuk ve acımasızca yüzüme bakan adamı görünce korkuyla dizlerimin üzerine çöktüm o sırada arka kapı gürültüyle açılınca yere serildiğim gibi gözlerim karardı ve bayıldım. ⚜ Sevda Dedikleri Böyle Birşey Aşktan Bile Öte Olan ⚜ Başlangıç Tarihi : 27 / 07 / 2017 Bitiş Tarihi : 11 / 10 / 2017

Her şey Sare'nin gerçek ailesinin Adana'ya geldiğini öğrenmesi ile başlar. Gerçek ailesinden kaçarken çıkmaz sokağa giren Sare, abileri ile orada tanışır. Adana'dan Antalya'ya gitmek zorunda kalan Sare o hayata ayak uydurmak istemez. Tek istediği evine Adana'ya geri dönebilmektir. BAŞLANGIÇ: 01/06/2025 BİTİŞ: 06/09/2025

Mihra, hayatını yalnızca annesiyle geçirmiş genç bir kızdır. Babasını hiç tanımadan büyümüş, annesinin sevgisiyle ayakta kalmıştır. Ancak annesinin ani ölümü, Mihra'nın sesini elinde almıtı. Onun için artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Annesinin eşyalarını toplarken, Mihra bir mektup bulur. Bu mektup, ölümünden önce annesi tarafından yazılmıştır ve Mihra'dan tek bir şey ister: Bir askeri bulup bu mektubu ona vermesi. Mihra, annesinin son isteğini yerine getirmek için yola çıkar. Uzun arayışlardan sonra bahsedilen kişiyi bulur: sert bakışlı, disiplinli bir albay. Ancak Mihra, bu adamın kendi babası olduğundan habersizdir. BABASI MEKTUP ALIRKEN NE HİS ETİ. Mektubu uzattığında her şey değişir. Albay mektubu okudukça yüzü gerilir, sesi yükselir, öfkesi kontrol edilemez bir hâl alır. Odadaki hava bir anda ağırlaşır. Mihra ne olduğunu anlamaz; sadece korkar. Annesinin ne yazdığını bilmeden, bir sırrın ortasında kalakalır. Mektubun son satırlarına gelindiğinde albayın dünyası da sarsılır. Yıllardır saklanan gerçek, tek bir kâğıt parçasıyla ortaya çıkmıştır. Onun bir kızı nasıl olurdu ? Yıllar sonra bana gelen dilsiz bir kızım mı vardı?! Ve Mihra, o an hayatının en büyük gerçeğiyle yüzleşmek üzeredir: Karşısındaki adam... onun babasıdır. Ama bunu çok geç öğrenir.

Altı kardeş, aynı evde yaşayan çocukluk dostlarıdır. Kardeşlerden ikisinin aşık olması ile denge bozulacağından dolayı bu aşk hep gizli kalmak zorundadır. Fakat seneler sonra kardeşlerden biri diğerlerine ihanet edet ve evden atılır... seneler sonra şehrine dönen Hayal İzci ise şehirdeki ilk gününde kardeşleri ile karşılaşır... Yazardan; HER HAFTA SALI GÜNÜ YENİ BÖLÜM.