"Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." diyen Shakespeare belki haklıydı bu sonesinde. Ancak istisnalar her zaman vardı ve var olacaktı. Bazı aşklar vardı ki; şiddetle başlasa da, düğümler dizse de aşığın boğazına ve bazen kırsa da onulmaz yerlerden, yine de başarırdı aşığın yüreğinde öldürmeden var olmayı. Sadece birazcık ölümün buruk kokusu kalırdı aşığın genzinde. Ara sıra o koku, ciğerine dolup telaşa düşürürdü aşığı. Ölüm korkusu yapışırdı yakasına. Sonra sevgilinin bir gülüşüyle içindeki cesetlerin üzerinde kan kırmızısı karanfiller açardı. Ciğerine dolan ölüm kokusu hala oradaydı ama artık karanfiller de bakiydi. Zaten aşk; risk almak, ya olursaları kuşanmak değil miydi?. Bazısının payına boyundan büyüğü düşüyordu sadece. Ve alınan her risk, aşığın kendisinden feda ettiği her parça, ölüme yazılan davetiyeye bir harf daha karalıyordu. Aşk; ince bir sıratın üstünde yürümekti. Ne kadar ağırsa sevdan, o kadar içli dışlı oluyordun ölümle. Nefeslerini ensesinde hissediyordun. Aşk; bile bile ateşe yürümekle, vazgeçmek arasında kalmaktı. Yürürsen yanacaksın, gidersen yarım kalacaksın. O yüzden küçüğüyle büyüğüyle her aşk biraz ölüm kokuyordu.

"Ben yüreğimdeki bu sızıya da, yüreğimdeki sana da bir isim bulamadım elma kurdum. O yüzden senin adın kavuşmak olsun." Kapak @Percexes <3

Eşcinsel konulu bir hikayedir.

Artık süre dolmuş, saat çoktan on ikiyi geçmişti. Fakat bu hikayede arabaya dönüşen balkabakları ya da fareden evrilen atlar yoktu. Zira gerçek dünyada saat on ikiyi geçtiğinde, herkes iblise dönüşüveriyordu. |Düz yazı&Texting|

Onların darağacı iki kişilikti; bir taburenin üzerinde karşılıklı duruyorlar, ellerindeki halatı birbirlerinin boynuna sarıyorlardı. Biliyorlardı ki, ölüme beraber gitmelerinin sebebi ne birinin Şeytan'ın oğlu olması ne de diğerinin Tanrı'sını aldatmasıydı; sol yanlarına kurulmuş bir hadiseydi lakin kendileri dahil kimselere diyemezlerdi. Hiçbir tövbe silemezdi kendilerine ettikleri ihaneti. Başka izahı yoktu, günahla vaftiz edilmişlerdi. +18 yaş bireyler için uygundur. Şiddet, korku unsurları, argo kelimeler, cinsellik, ölüm ve olumsuz örnek oluşturabilecek öğeler içermektedir.

Erdem kalpten inanan bir dindardı. Yasak elmadan bir ısırık alana kadar. ya da; "Kutsal yüzü, beni günahkâr biri yapıyordu." *texting-metin karışık. Başlangıç: 25 Haziran 2019 Bitiş: 5 Şubat 2020

"Hakkına girdiğimi söylediğinde cehenneminde yanacağımı da kastettiğini anlayamadım." 01.02.2019~08.06.2020

"20 sene boyunca günahlar yazdım, Dünyam döndü,dışardan baktım, Ha bi de fani aşkına kandım, Töbe töbe Tanrı'm, bi kaşara taptım. Sincan Prensiii, Angara.." *Yakamoz'un yan kitabıdır. Ancak ondan bağımsız olduğundan birini okumadan da diğerinin olay örgüsünü anlayabilirsiniz.* 11.02.2018~25.03.2019

Üniversitenin aynı kulübünde olduğunuz, neredeyse tüm enerjisini sizi sinir etmek için harcayan bir adama en fazla ne yapabilirdiniz? Görmezden gelmek en doğru çözüm olurdu değil mi? Ama Barış, böyle düz çözümleri sıkıcı bulan biriydi. Timur'un en sevdiği oyunda bir hesap açmak ve anonim bir şekilde çevresinde takılmak daha iyi bir fikirdi onun için. Belki bir iki zayıf noktasını yakalar, biraz da o eğlenir, içini soğuturdu kim bilir? Tabii bu vesileyle Timur'un hiç görmediği bir yanıyla tanışacağını, hatta o yana çekileceğini de kimse bilemezdi. En azından Barış, öyle bir şeye ufacık bir olasılık bile vermemişti. ___ Texting, oyun içi konuşma ve düzyazı karışık ilerler.

Tunahan, okul birincisi Anıl'dan nefret ediyordu ya da duygularını kendi içinde biraz yanlış yorumlamıştı.