"Bugünün nasiplisi, tebrik ediyorum seni." deyip şirince güldü. Bir de elinde çikolata var. Nasip mi? Ne oluyor lan. Elindeki çikolatayı bana uzattığında boş boş baktım ona. "Uff bi tut." dedi bıkkınca. Şu an kemirdiği çikolatayı tutuyorum. Poşeti karıştırıp içinden bir şey çıkardı. Kollarını poşetin tutma deliklerine geçirmiş, poşeti önünde tutuyordu. Gözlerimi kısarak elindekine baktım. Çikolata. Bana uzattı. "Al çikolatanı, ver çikolatamı." "Bu ne?" dedim kendime engel olamayarak. Kaşlarını kaldırmış mal mısın bakışları atıyordu bana. Ya da geri zekalı mısın bakışları. Bilmiyorum. Elime tutuşturduğu çikolata ile almak zorunda kaldım. Elimden çikolatasını almıştı. "Bugün bir iş görüşmesine gittim. Çok güzel geçti. Hayır hayır mükemmel geçti! Kendimi ödüllendirmek için abur cubur aldım kendime. Dedim ki karşıma çıkan ilk çocuğa çikolata vereceğim. Ve karşıma sen çıktın." Gülmeye başladım. Uzun zaman sonra ilk defa bu kadar içimden gelerek gülüyordum. Gülmekten gözümden yaş gelmişti. Gözümü silip ona baktığımda poşetin içinde cips paketini açtığını gördüm. Gözümün önünde cips yiyor. "Ben çocuk değilim ama yine de sen bilirsin." dedim gülerek. Ağzına cips tıkıştırıp başını kaldırdı. Dolu ağzıyla gözlerini devirip poşeti bana uzattı. Poşetle bakışırken sesini duydum. "Hadi alsana." O an uzun zamandır abur cubur yemediğimi fark ettim. Poşeti biraz daha yaklaştırdığında sesini duydum. "Etrafıma baktım ama çocuk yoktu. Ondan verdim sana. Hem... Sen abur cubur sevmez misin?" "Severim." dedim başımı kaldırırken. Gülümsüyordu. "E hadi al o zaman. Bugün benim için çok güzel bir gün!" dedi neşeyle. Güldüm. Allahım ya...

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Doğu Anadolu'ya bağlı Kaledağ köyünde , dedesi ve kardeşiyle yaşayan Zehra'nın hayatı, bir gece ansızın onlara sığınan yaralı bir askerle değişir. 5 yıl sonra kaderin tekrar bir araya getirdiği Zehra ve Murat'ın hikayesi İstanbul'da devam eder . Kaledağda başlayan hikaye İstanbul'a kadar uzanırken aşk , tutku ve değişim bizimle olsun. - Not/Uyarı:Bölümler ilerledikçe hikayenin libidosuda yükseliyor. Bebeleri pistten alalım.😊 🤭

•Überarbeitete Version jetzt als E-Book im Handel erhältlich für nur 1,99€• Ihm fällt ein Mädchen auf, aber nicht weil sie auffällig ist und sich laut verhält. Ganz im Gegenteil, ihm fällt das Mädchen auf, weil sie nicht so ist wie die anderen. Sie ist ruhig und sehr hübsch, aber präsentiert ihre Schönheit nicht wie die andere schöne Mädchen. Er erkundigt sich über das Mädchen bei seinen neuen Klassenkameraden und erfährt, dass sie verschlossen ist und mit niemandem spricht. Er erfährt, dass sie sehr begabt und intelligent ist, aber schlechte mündliche Noten bekommt, da sie immer schweigt. Er wird neugierig und versucht mehr über sie zu erfahren, aber als er einmal nachhause kommt, erfährt er dass sein Vater für ihn ein Mädchen gefunden hat. Was steckt hinter dem schweigen? Schafft er es sein Vater gegen die Hochzeit zu stimmen? Und was macht er mit dem Mädchen, dass nie spricht? * ein Dankeschön an @anibrhaz fürs das schöne Titelbild ♡ Geschichten mit Botschaften ♡ ~Jeden Tag kommt ein Kapitel inshaAllāh~ مكتوب ~ Maktub

Ulaş Ulucan ile aramızda yaşanmış birçok şey var. Örneğin onun beni zatürre etmişliği var. Benim onu hareket eden tekneden aşağıya itmişliğim var. Onun defalarca oturmak üzere olduğum sandalyeyi çekmişliği, beni defalarca yere düşürmüşlüğü var. Ancak tüm bunlara rağmen, aramızda yaşanmış bunca şeye rağmen Ulaş'ın gözlerine baktığımda yaşanmamışlık görüyorum. Yaşanmamış ve 12 yıl boyunca içime kök salmış bir aşk.

"Es wird alles gut werden. Tamam ? (Ok ?)", versuchte er mich aufzumuntern. Ich schüttelte meinen Kopf. "Natürlich wird alles irgendwann gut werden, aber nicht mehr so, wie es mal war." Zwangsheirat wird alles gut enden ? Werden sie sich jemals verlieben ? Was ist mit Derya's Kindheitsfreund ? Was würde passieren ,wenn die Eltern sterben würden ? Trennen sie sich dann ? Was wartet auf Sie ? Werden sie alles gemeinsam durchstehen ? Liest selber :D♡❤ ®Cover von mir erstellt worden @571myworld #12082014 ~•~ Ps: Sry für alle Fehler 😂 Ich war ja noch 14 ! Oh Gooottt ! Aber DANKE an jeden, der immer noch da ist und sich alles durchgelesen hat ! #loveYou ❤️

Zeynep und Kaan werden auf Wunsch ihrer Eltern verheiratet. Jedoch können sie sich nicht ausstehen, weswegen sie sich einander Streiche spielen. Während ihres Zusammenleben gilt eine Regel. 'Jeder lebt sein Leben, aber keiner bringt Liebhaber nach Hause.' Jedoch läuft nichts nach Plan. Zeynep ist drauf und dran sich in Kaan zu verlieben. Das wird ihr jedoch zum Verhängnis, denn Kaan liebt nur sich selbst. Es treten aber auch andere Probleme auf. Zeynep's Ex kommt zurück. Ihre beste Freundin verliebt sich in Kaan. Und als ob das nicht genug ist kommen Probleme sowohl in ihrer, als auch in Kaan's Familie vor. Werden sich Zeynep und Kaan an die Regel halten oder stehen sie alle Probleme gemeinsam durch? Das kopieren oder verwenden meiner Geschichte (Auszüge und Handlungen) ist untersagt, solange keine schriftliche Erlaubnis von mir vorliegt. ©Karinadrw