Zifiri karanlıkta kalan kendini kör sanırdı. Gözler görmez olduğunda, kulaklar duymaz olduğunda; kimi zaman gecenin siyahına, kimi zaman seherin kızıllığına bulaşırdı suçun lekesi. Gerçek denilen şey, bu lekelerin ardına gizlenip günyüzüne çıkmayı beklerdi. Silinince de geçmezdi üstelik, izi kalırdı her lekenin. Birinin uzmanlık alanı matematik. Bir diğerininki psikoloji. Biri kendini bilime adamış. Biri ise tüm kilitlerin anahtarıymış. Ve aralarına son katılan, üstün görsel zekâsı sebebiyle 'fotoğraf makinesi' olarak tanınan bir kadın. Onlar izbilimci. Onlar Analizci. ⚓ Not: Bu kurgu travma sonrası stres bozukluğu, obsesif derecede takıntılılık durumu, intihara meyilli ruh hali gibi tetikleyici olabilecek ögeler ve cinsellik içermektedir. Bu sebeplerden dolayı yetişkin içerik kategorisindedir.

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Hasret köyden uzakta bir dere kenarındaki küçücük evinde hem hayatla hem de annesiyle mücadele eden başı dik, dili sivri bir kızdır. Yaşadığı yerin yazı kurak, kışı çorak, baharı biraz rahattır. Ama babası olmadığından evin direği sürekli gıcırdar. Annesinin zoruyla gittiği bir düğünde gözü bir Külhanbeyine çarpar, ama başı diktir, pek yüz vermek istemez. Düğün boyu bakışırlar, tek kelime etmezler. Adam da pek bir hoşuna gitse de Hasret bunca bakışı hayra yormaz, yine de içi kıpraşır. Beyaz gömleğine, yanık tenine, kara kaşına, üstünden ayrılmayan kara gözüne... Sonra nasıl olduysa düğünün gecesinde evine gitmiş, saçılmış dökünmüşken penceresinden bir ses işitir, akşamki adamı daha görmeden tanır. Penceresinin köşesine siner, perdesinin arkasına saklanır. Sesini duyar adamın, sonra sesini duyurur. Onca yıllık Hasret bir toz olur bir duman. Sonrası dere kenarı, dut ağaçları, üzüm bağları.. Geçmişten gelen bir Köygöçüren lafı, Hamza'nın Görgülü belası... ..... Tarihi bir hikayedir.

Bedenim tir tir titremeye başlamıştı. Gözlerim dolmuş neredeyse ağlayacaktım. Etrafta yeni yeni fark ettiğim geçmişe ait şeyler vardı. Tabelalar, arabalar, insanların üzerindeki kıyafetler bile... Kaza yaparken duyduğum gibi bir korna sesi duydum, acı bir fren sesi. Bu sefer gerçekten öleceğimi düşündüm. Ta ki belimden tutulup çekilene kadar. Kalbim daha önce hiç deneyimlemediğim kadar hızla atıyordu. O kadar hızlıydı ki göğüs kafesimde bir delik açacağını düşündüm. Avuç içlerimin arasında az önce beni ölmekten kurtaran adamın gömleği vardı. Gözlerim kapalı, başım ise göğsüne yaslıydı. Burnuma dolan sigaraya karışmış çam kokusu beni sakinleştirirken adrenalinin etkilerinin yavaş yavaş bedenimi terk ettiğini fark ettim. İnsanların bağırtılarını duydum. Sanırım az önce beni neredeyse ezmekte olan adama bağırıyorlardı. Göğsüne yaslandığım adamın sesi de onlara karıştı. Başımı kaldırarak ona baktım. Göz göze geldiğimizde zamanın durduğunu hissettim. Hayatını ve gerçeklerini araştırmak için aylarımı harcadığım adamın kollarındaydım. Kenan Mollaoğlu'nun kollarındaydım! * Araştırmacı gazeteci olan Liya Meryem Başer, üzerinde çalıştığı makalesini teslim etmesi için yirmi dört saatten az bir süresi vardı. Ancak aklına oturmayan ufak bir nokta, onu o makaleyi yayınlamaktan alıkoydu. Ofisinden ayrıldığı o fırtınalı gecede bir kaza yaparak geçmişe gittiğinde ise onu bekleyen kaderinden tamamen habersizdi. +18 içerik mevcut

🏆WATTYS 2019 KAZANANI🏆 Üniversitenin en başarılı olan Spor Akademisi 32 yıldır bir efsaneyi barındırıyor. Peri ve Atmaca'nın Sonsuz Rekabeti! Akademinin birbirine düşman olan kız ve erkek voleybol takımı Rüya kupasını kendi takımına kazandırmak için kolları sıvadı. Ezeli düşmanların arkadaş ve sevgili olması yasak! Hüma son senesinde bir kere bile kazanamadıkları Rüya Kupası'nı kendi takımına almak için hazır. 3 yıldır erkekler liginde kazanan rakip takımın kaptanı Bulut Eroğlu'nun suratına başarısını çarpmak için zorlu mücadeleyi gözü alıyor ama kendini beğenmiş bu yakışıklı adamdan kurtulabilecekmiş gibi görünmüyor. Atmaca lakabına yakışır şekilde takılan Bulut'un son yıllarda tek eğlencesi kadın voleybol kaptanı Hüma'ya takılmak. Genç kadına eziyet etmekten hoşlansa da aslında içinde yaralara neden olan bir sırrı saklıyor. Ama Rüya Kupasını kaptıracak değil. Karşısında ki genç kadın onu etkilemeye başlasa bile. Hüma peri lakabını yıllardır hakkını veren büyükleri gibi başarı kazanmak isterken bu yolda engelleri aşmak için arkadaşlarından yardım alacak. Hatta hiç ummadığı dostlukların başlangıcı olacak. Sizi Peri ve Atmaca'nın Sonsuz Rekabet'ine davet ediyoruz. Sporun rekabetine, dostluğa, ihanete ve en önemlisi aşka hazır olun. Bölümleri yazarken dinlediğim şarkıların listesinin olduğu bağlantıyı kopyalıyorum https://open.spotify.com/user/tugcehymn/playlist/0hG4ssAmFFgu7LBiCr6AL8?si=YuAu-pOaQrKH1kiGNyS9qg

Bazı aşklar imkansızdır...

Aylin Öz ünlü moda firması Peralto'da yönetici asistanı olarak çalışmaktadır. Niyazi Varol ilerleyen yaşına rağmen hala işinin başındadır. Biricik kızı şirkette başa geçmeyi reddedince şirketi devretmeyi düşünmeye başlamıştır. Peki Aylin bu durumda ne yapacak? Şirketteki değişiklikler onu nasıl etkileyecek? Peki yıllardır boş olan kalbi aşkı mı bulacak? Keyifli okumalar... Sevgiyle kalın... Diğer hikayelerden bağımsızdır...

"Fırtına ve Memleket gözlü kadın" Yedi yıl... Yedi sene boyunca bir kere bile adını anmadım, bir kere bile görüşmedik Ama her gece sesini duydum içimde. Şimdi karşımdaydı. Rüzgar aynıydı, dağlar aynıydı Ama biz başka bir şey olmuştuk. "Elinde ne varsa sık," dedim. "Sessizliğinden daha az yakar." Aşk, intikam, vatan ve Karadeniz öyküsüdür. ******* Dağhan İdris Tüfekçi & Zülal Arga (Yetişkin içerik)

''Bizi ne bitirdi?'' diye sordum, sesimdeki titremeyi gizleyemeyerek. Bakışlarını uzaklara dikti, dudakları acı bir tebessümle kıvrıldı. ''Susmak,'' dedi, sesi bir kurşun kadar ağır ve netti. ''Peki, bizi ne kurtarır?'' Başını yavaşça çevirdi ve o kara gözlerini doğrudan gözlerime mühürledi. Bakışlarında hem bir veda hem de sarsılmaz bir yemin vardı. ''Bordoya karışmak,'' dediğinde, aramızdaki o devasa sessizlik nihayet yerini kaderin mutlak kabullenişine bırakmıştı.

"Benim..." dedim gözlerim anlık dudaklarına kayarken. Etli dudaklarının üzerindeki su taneciklerini diliyle temizlediğinde gözlerim gözleriyle buluştu. "...korumam ol, Kara Yağız."