Cesaretini topladı ve tekrardan bana döndü. "Eflal, sen çok güzelsin." Dedi. Resmen ruhum çekildi ve ayaklarım boşaldı. Elbette beni güzel bulabilirdi ama bu sözü ondan duymak beni benden almıştı.. "Beni gerçekten güzel mi buluyorsun?" Dedim yürürken. "Evet." Dedi. Keşke şuan bi cesaretle ona sarılabilseydim. "Teşekkür ederim." Dedim sakin kalmaya çalışarak. Umarım heyecanım sesime yansımamıştır. "Ne için?" diye sordu. "Yani.. bana güzel dediğin için. Teşekkür edilmezmi?" "Yok edilir canım bişey demedim." ***