"Ondan hoşlanıyor musun?" Kıskanç çıkan sesine ne tepki vereceğimi bilemiyordum. "Ona sarıldın." Kaşları çatıldı. "Hoşlanmasaydın sarılmazdın. Hoşlanıyorsun ki sarıldın." Burnundan nefesini sertçe verdi. "Bana bile sarılmadın." Ters ters baktı. "Bana niye sarılmıyorsun?" Kıskandığı kişi en yakın arkadaşıydı. Ve onun arkadaşı benim babamdı. Hiçbir şeyden haberi yoktu. Eflah kim olduğumu bilmeden beni seviyordu ama ben, onun kim olduğunu bile bile ona âşık olmuştum. Benim günahım daha büyüktü. Bir insanın başına en kötü ne gelebilirdi? Babam gözlerimin önünde öldürüldüğünde ve onu öldüren annem olduğunda en kötüsünü yaşadığıma çok emindim. Artık annem cezaevinde, babam ise mezardaydı. Bundan daha kötü ne olabilirdi ki? 25 yıl geçmişe gitmek? Bu kötünün de kötüsü olabilir miydi? Ölümcül bir kaza sonucu kendimi 1998 yılında bulduğumda o an için bunun bir felaket olduğunu düşündüm. Felaket bir durumdu çünkü bu zaman diliminde anne ve babamla aynı yaşlardaydım. Onların hayatına bir yabancı gibi girmek zorundaydım. Ama aslında felaket sandığım şey mucize de olabilirdi. Mucizevi bir durumdu çünkü bu zaman diliminde annem cezaevinde, babam da mezarda değildi. Onların evlenmesinin nedeni annemin bana hamile kalmasıydı. Ana rahmine düşmeme sadece üç ay kaldığını anladığımda ise kendi doğumumu engellemenin nasıl olacağını düşünmeye başladım. Annemi cezaevinden, babamı da ölümden kurtarmanın tek yolu bu olabilir miydi? Belki de olabilirdi. Planını uygulamak için babamın arkadaşı Eflah'ın evine bir dadı olarak işe girmekse hayatımda verdiğim en kötü karardı. Bunu ona anlatmanın bir yolu var mıydı? Buraya ait olmadığımı, öyle bir uğradığımı anlatmanın bir yolu olmalıydı. Doğru insanı yanlış zamanda bulmak birine verilen en büyük ceza olmalı.

"Benim gibisin Parker ve bu çok sinir bozucu." Peter, babasından nefret ederken fark etmeden ona benzemeye başlamıştı. Nefret ettiği adama dönüşüyor olması onu daha çok öfkelendirirken, yıllar sonra karşısına çıkan Tony Stark işini daha da zorlaştırıyordu. Stark'ın ona bıraktığı tek miras, aralarındaki kaçınılmaz benzerlikti. Çünkü oğullar babalarına benzerdi.

Bilinmeyen Numara: Mutlu ol, çünkü kimse üzgün olmanı umursamıyor. Bilinmeyen Numara: Benim dışımda. Bilinmeyen Numara: Evet, bazı hatalar yaptım. Herkes hata yapar Parker. Peter: Kimsiniz? Numaramı nereden buldunuz? Bilinmeyen Numara: Çıktığım her yerin kapısını sert kapatmamla tanınırken, senin kapın çarpmasın diye arasına elimi koydum ben evlat.

Avengers kulesine bir Stark yetiyordu. Zekâsıyla, egosuyla, şikayetleriyle ve durmayan çenesiyle bazen fazla bile gelmekteydi. Onun kadar zorlu bir insan, kendi genini taşıyan birinden başkası olamaz. ☄ Stark soyunun ortak sorunu, gurur duyulmasını istemek. ☄ Ona en çok koyan şey buydu, dünyanın süper kahramanı olup kızının kahramanı olamamak. ☄ 2018 En İyi Marvel Hikayesi! ☄ 『 Yazmaya Başlama - 15.09.18 』 『 Yazmayı Bitirme - 01.11.18』 『 Yayımlama - 03.11.18』 『 Yayımlama Bitirme - 10.12.18』 ☄ Bu kitap, sadece, bu platformda paylaşılmaktadır. Tüm hakları saklıdır.

May artık eskisi gibi değildir ve bu nedenle Peter'a kötü davranıp onu evden kovar. Tüm bunların üstesinden gelmeye çalışan zavallı Peter'ın ise tek dayanağı Tony Stark'dan başkası değildir... İlk hikayem o nedenle benim için anlamı çok büyük. Acemiliklerim elbette olacaktır şimdiden bunun için özür dileyerek sizleri yeri geldiğinde güldürüp yeri geldiğinde gözlerinizi dolduracak olan bu hikayeye davet ediyorum.

Çisil, ailesine bu kadar fazla değer verirken, ona zıt karakterlere sahip yeni ailesine alışabilecek miydi? Onları içinde oldukları o acınası durumdan kurtarabilecek miydi?

Şanlıurfa ☞ Muğla 0546****; Fotoğraf* 0546****; Belli ki bu yoldan yürümüşsün... 0546****; Yoksa etraf böyle çiçeklenmezdi. İlsu; Var öyle marifetlerim :) 0546****; Benim hayatımında sen tarafından çiçeklenmeye ihtiyacı var, 0546****; Bir el atar mısın? İlsu; Sen kimsin? İlsu; N'oluyoruz?

Ailesi doğaüstü bir şekilde öldürülen Rachel Parker'ın Winchester'larla devam ettiği yolda karşısına neler çıkacak?