Todoroki Shoto'nun kardeşisin ve Bakugou ile yasak aşk yaşıyorsun Smut olacak

What happens when Aizawa realizes that one of his first year hero students was hiding his true potential? What will happen when he finds out that his own Class is mocking him to much and don't give him enough credit? What happens when the Students get to face all the UA staff members in a Heroes vs Villain fight? What if the teachers got themself additional help on the villains team? Well let's find out and let me tell you one thing: Izuku was given all the rights to do as he pleases and lead his villain team into victury. Will the green rabbit win the fight? Will he win the game with his wits alone or will he succomb to the darkness with in him? 'Worthless Deku! Take a swan dive!' is what the voices in his head are telling him always reminding him of his past! A/N: So I made another civil war story this one is not related to any of the others. I don't do warning so be warned of everything. This is a mha fanstory and I have no idea where this is gonna go ... hope you enjoy! Please also feel free to correct my bad writing. Rights on the pictures go to the artist. I do not own mha, rights to the owner.

midoriya günden güne değişmeye başlamıştı bunu bir çok kişi fark ediyordu kim bilebilirdi ki dekunun içindeki kötü ortaya çıkıyor.... 𝒚𝒂𝒓𝜾 𝒕𝒆𝒙𝒕𝒊𝒏𝒈 •𝐭𝐨𝐝𝐨𝐝𝐞𝐤𝐮

•DEKU sırf özgünlüksüz biri olduğu için herkesten zorbalık görüyordu. Çocukluk arkadaşı da zorbalardan biriydi. Hayat onun üstüne geldiği için kahraman olmaktan vazgeçmiştir. •Shigaraki ve Deku kardeş, AFO da onların babaları. •⚠️Fazla argo konuşma ve küfür içerir!⚠️

İzuku Midoriya ölmüştü. Cesedi yoktu, onun öldüğünü kanıtlayabilecek bir şey yoktu onun yaşadığını kanıtlayan bir şeyde yoktu ancak onu okul binasından aşağıya atlarken görmüştü. İzuku Midoriya resmi kayıtlara göre ölüydü. O zaman kendisine Deku diyen bu kişi kimdi? Uyarılar: !!! İntihar, yaralanma, kavga, deney, savaş, ölüm ve benzeri konular içerebilir. !!! Komedi ekledim ama üsteki uyarıların herhangi birinden etkilenecek kimse! okumasın! !!! Kitaptaki resimler bana ait değildir. Beğendiğiniz bir resmi pinteresten aratarak rahatça asıl çizerleri bulabilirsiniz. Tüm resimleri pinterest uygulamasından aldım. !!!

Kendi şirketine çalışmaya giden Eliza, başına neler geleceğinden habersiz bir şekilde yeni ortakları ile tanışır. ------------------------ Ona çıkışım üzerine beni araba ile arasına aldı. "Sabrımı zorlama küçük hanım" Sesi çok ürpertici bir şekilde çıkmıştı. Korkmama rağmen belli etmeyerek dik bir şekilde bana bakan yeşillere döndüm. "Zorlarsam ne olur söylesene?" Ona karşılık vermeme sırıttı. Bana yaklaşmaya başladığında kalbim yerinden çıkıcakmış gibi atmaya başladı. Yavaş bir şekilde kulağıma üfledi. "Hiç istemeyeceğin şeyler" •Komedi#4 •Kısa hikaye#2

Gerilim/Mizah konulu bir kitaptır! Vahşi Batı Lisesi tam bir anarşi yuvası! Burası, toplumun dışladığı ya da disiplin cezası alıp başka hiçbir okula kabul edilmeyen öğrencilerin toplandığı bir yer. Okulda hiçbir otorite yok, herkes kendi kurallarını koyuyor. Kaosun ortasında, yeni gelen masum bir öğrenci buraya düşerse hayatta kalmak için ya bir çeteye katılmalı ya da kendi yolunu bulmalı. "Cehennemin ortasında Cennetin çocukları!"

Rosina Jeff, 22 yaşında ve sokakta resim çizen bir kızdır. Hayatını evinden çok sokakta geçiren Rosina, bir gece ara sokaklardan birinde, sadece birkaç saniyeliğine bir adamı görür. İlhamını kaybeden Rosina, o garip görünüşlü adamı gördüğü ilk saniyeden itibaren hep onu çizmek ister.

"Ondan hoşlanıyor musun?" Kıskanç çıkan sesine ne tepki vereceğimi bilemiyordum. "Ona sarıldın." Kaşları çatıldı. "Hoşlanmasaydın sarılmazdın. Hoşlanıyorsun ki sarıldın." Burnundan nefesini sertçe verdi. "Bana bile sarılmadın." Ters ters baktı. "Bana niye sarılmıyorsun?" Kıskandığı kişi en yakın arkadaşıydı. Ve onun arkadaşı benim babamdı. Hiçbir şeyden haberi yoktu. Eflah kim olduğumu bilmeden beni seviyordu ama ben, onun kim olduğunu bile bile ona âşık olmuştum. Benim günahım daha büyüktü. Bir insanın başına en kötü ne gelebilirdi? Babam gözlerimin önünde öldürüldüğünde ve onu öldüren annem olduğunda en kötüsünü yaşadığıma çok emindim. Artık annem cezaevinde, babam ise mezardaydı. Bundan daha kötü ne olabilirdi ki? 25 yıl geçmişe gitmek? Bu kötünün de kötüsü olabilir miydi? Ölümcül bir kaza sonucu kendimi 1998 yılında bulduğumda o an için bunun bir felaket olduğunu düşündüm. Felaket bir durumdu çünkü bu zaman diliminde anne ve babamla aynı yaşlardaydım. Onların hayatına bir yabancı gibi girmek zorundaydım. Ama aslında felaket sandığım şey mucize de olabilirdi. Mucizevi bir durumdu çünkü bu zaman diliminde annem cezaevinde, babam da mezarda değildi. Onların evlenmesinin nedeni annemin bana hamile kalmasıydı. Ana rahmine düşmeme sadece üç ay kaldığını anladığımda ise kendi doğumumu engellemenin nasıl olacağını düşünmeye başladım. Annemi cezaevinden, babamı da ölümden kurtarmanın tek yolu bu olabilir miydi? Belki de olabilirdi. Planını uygulamak için babamın arkadaşı Eflah'ın evine bir dadı olarak işe girmekse hayatımda verdiğim en kötü karardı. Bunu ona anlatmanın bir yolu var mıydı? Buraya ait olmadığımı, öyle bir uğradığımı anlatmanın bir yolu olmalıydı. Doğru insanı yanlış zamanda bulmak birine verilen en büyük ceza olmalı.

İklim Akağaç, yaşıtlarının arasında en iyi patencilerden biridir, ancak etrafa saçtığı gülümsemelerin, kazandığı ödüllerin ve zarafetinin ardında başka bir hikaye vardır. Onu son noktalarına kadar zorlayan, mükemmel olması için elinden geleni yapan bir anne. Karza Dinçer ise hırs kelimesinin anlamını öğrendiğinden beri yalnızca kazanmaya oynamıştır. Umurunda değilmiş gibi davranıyor olmasına rağmen buz patenine büyük bir önem veriyordur. Bu yüzden partneri yaralandıktan sonra Karza ile eşleştirilen İklim, bunu reddetmeye çalışsa da zirveye ulaşabilmek için ona ihtiyacı vardır. Tek sorun ikilinin birbirinden öldüresiye nefret ediyor olmasıdır. Bunu görmezden gelip kendilerini kandırmaya devam etseler de partnerliklerine başladıkları anda aralarındaki gerilimi inkar edemezler.