ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှဆုံးမိန်းကလေးသည် ကျုပ် မိန်းမ ဒေါ်ပန်းမြတ်နီနီသာ ဖြစ်သည်။

ပုထုဇနော ဥမ္မာတကောတဲ့။ ပုထုဇဥ်တိုင်းက တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်း ရူးနေကြတာပဲ မဟုတ်လား။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မရဲ့ ပုထုဇဥ်လှလှလေး ရူးပုံရူးနည်းကတော့ အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတယ်။

၁၅နှစ်ကွာသည့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏နှောင်ကြိုးငယ် ဒေါ်မေခတ္တာ + နေချိုသွေး

"နာမည်နဲ့လိုက်အောင်ပဲမူနေသလားဗျာ"

ဤဇာတ်လမ်းသည်၁၉၇၀-၈၀ ပြည့်နှစ်ကာလများကိုနောက်ခံ၍ဇာတ်အိမ်ဖန်တီးပြီး စိတ်ကူးရင်ရေးဖွဲ့ထားခြင်းသက်သက်ဖြစ်ပါသည်။ ထိုခေတ်ကာလ၏ငွေကြေးနှင့်လူမှုဆက်ဆံရေးများ ကိုသိလို၍ထိုခေတ်စာရေးဆရာကြီးများ၏စာပေများကိုကိုးကားအနေဖြင့်ဖတ်ရှုခဲ့ရပါသည်။ လိုအပ်ချက်များရှိသော်နားလည်ပေးဖို့မေတ္တာရပ်ခံ အပ်ပါသည်။

ဤဇာတ်လမ်းတွင်ပါဝင်သည့်နေရာဒေသမှာ စိတ်ကူးသက်သက် ပုံဖော်ထားခြင်းသာဖြစ်ပါသည်။

စကားပြော ကပ်ကပ်သပ်သပ် နိုင်လွန်းပြီး ကပ်စေးနဲလွန်းတဲ့ သူ့ကို ရွာသားတွေခေါ်ကြတာက ငကော်တဲ့။ ငကော်က သူနဲ့တစ်စက်မှ အစေးမကပ်လှတဲ့ ရွာသူကြီးရဲ့ သမီးဖြစ်သူ ပိုးပိုးဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်း မလေးကို ငယ်ငယ်ကတည်းက တစ်ဖက်သက် ချစ်နေခဲ့တာပေါ့။ ပိုးပိုးကတော့ ငကော့်ကို နည်းနည်းလေးမှ မကြည်ဖြူပါဘူး။ ပိုးပိုးတစ်ယောက် မင်္ဂလာဆောင်သွားချိန်မှာတော့ ငကော်တစ်ယောက် အသည်းကွဲပါတော့တယ်။ ပိုးပိုးကလွဲ ဖွဲနဲ့စကွဲလို့ ယူစထားတဲ့ ငကော့်ဘဝထဲကို ကားအက်စီးဒန့်ကြောင့် စိတ်ကျန်းမာရေး ချို့ယွင်းသွားရရှာတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့ချိန်မှာတော့....

"တို့က သဘင်သည်နော် မင်းထက် အသက်ထက်ဝက်လောက်ကိုကြီးတာ ပြီးတော့ မင်းလဲမိန်းကလေး တို့လဲမိန်းကလေး မင်းမိဘတွေက သဘောတူနိုင်ပါ့မလားကွယ်"