මගෙ ජීවිතේ කවදාවත් මම අසීමිත හීන දකින්නෙ නෑ මහත්තයා..මං වගේ මූසල කෙල්ලෙක්ට එහෙම හීන දකින්න අයිතියකුත් නෑ.. මගෙ එකම හීනෙ ශාන්ති නිකේතනය.. සරස්වතී මාතාවගේ ආශිර්වාදයෙන් සිතාරය වයන්න මං හරි ආසයි..

"ආදරේ කරපු හිතටම වෛර කරන්නෙ කොහොමද මම?"

මම කතරේ පිපාසිතව දිය පොදක් සොයමින් හුන් මුවැත්තියක්මි.. නුඹ.. දුර ඈතක සිට ඔච්චම් කරන මිරිඟු දියකි..

"මේ ගණිකාවගේ චරිතෙ පිරිසිඳු වෙන්නෙ කොහොමද?" ළැම පමණක් ලොවට පෙනෙන... ළය නොපෙනෙන ළඳුනේ..................... [This is not a true story______All from my imagination]

යශෝදරාවක් වන්නට පෙරුම් පිරුවා වුවද.. දෛවය මට පටාචාරාවකගේ චරිතය රඟදක්වන්නට නියම කර තිබුණි.. කමක් නැත.. පටාචාරවද සසර මගේ අවසාන සීමාව පසුකළ බව පසක් විය...

ඇගේ දිනපොතෙන් කොටසක්... අදත් මහ මුහුදු රැලි නගනවා.. අදටත් මං ආදරේ කරනවා.. මං ජීවත් වෙනවා.. නොමැරි බැරි කමට..

"ඔබ වහන්සේලාට අමතකද..??මම කන්ද උඩරට මහරජ්ජුරුවන් වහන්සේගේ පතිනිය වග..??ඔබ වහන්සේලා මේ මරා දමන්ට යන්නෙ උන්නාන්සේගේ පළමු මෙහෙසිය.."

"මගෙ දරුවව බේරගන්න ජිනා.." දුර්වල හඬකින් මුමුණපු ඒ එයාගෙ අන්තිම වචන ටික..

ඔයා මං ගාවට එයි.. හිතට පොඩි සැනසීමක් දීලා ඔයා ආයෙත් යන්න යයි.. ඒත් ඔයා ළඟ ඉන්න තත්පර ගානත්.. මට මහාමෙරක් වගේ..

මමද හුදෙක් එක් මිනිසෙක් පමණක්මය..