Sina Erdem, gözde ve başarılı bir futbolcudur. Ancak son dönemde yaşadığı skandallar ve itibar kaybı, onu hızla aşağı çekmeye başlar. İmajını toparlamak için görme engellilerin kullandığı bir uygulamaya gönüllü olur. O uygulamada tanıştığı genç kız, Sina'nın sadece başkalarına değil, kendine de kör olduğunu fark ettirir. Çıkar için başladığı bu yol, onu hayata yeniden bakmak zorunda bırakacaktır.

"Leyla!" Günlerin yer değiştirdiği o saatlerde, gecenin en karasında, bir ruhun kilitli kalmış sokaklarındaydık. "Burada ne arıyorsun?" Başkası için kül olan bir yüreğin yeniden yanacağını düşünmezdim ona kadar. Sigaranın külünün düştüğü zeminde ayağının ucuyla geçmişin izlerini sildi sanki. "Seni tanıdığım o günden beri açılan kapıların, çıktığım yolların sonu hep sana varıyor." Bir tebessümün kıyısında var olup orada yok oldum. "Belki benim de çıkmazım sensin. Leyl'im, Leyla'm, gecemin karanlığı, çıkmazım..." Onun kurduğu anlamların benim cümlelerimin üzerini örttüğünü hissettim. O çıkmazda onunla kalmaya gönüllü gibi "Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Seni." Dedi. ... Leyl... Leyla... Gece saçlı güzel kadın...

Henüz 17 yaşında ailesinden ve evinden ayrı kalan genç bir kız.. Peki bu kız büyüyüp genç bir Kadın olursa..? Hayat dolu, etrafına neşe saçan, tek düşüncesi 'bugün ne giysem' olan; bir kız ne kadar değişe bilir? Hadi gelin hep beraber görelim.

Hayatın ne kadar üstüne gidersen, o kadar altında kalırsın.

Her yangın küle dönüşmez. Bazen başka bir şeye dönüşür, başka birine başka bir ateşe. Yok olmaz yok etmek için var olur. Yüzbaşı Yıldırım Altay Köz, harelerinde alevler ve kor olan asker, küllerini özel bir operasyon da savurmuş, uğradığı ihanetin faturasını kirlenmiş dünyaya kesmek için ülkesine dönecek, oyunu yeniden yazacak düşmanı kendi ininde alt edecekti. Aşk başından def ettiği başka bir belayken Yüzbaşının kalkanını bir çift göz delecekti.

‼️YENİ VERSİYONU İLE YAYINDA‼️ 🥀 "Gözlerinde aşk var." Diye mırıldanan adama baktım. Yüzümde acı bir gülümseme oluştu. Başımı iki yana sallayıp onun dediğini inkar ettim. "Gözlerimde acı var. Aşk benim için imansız bir seçenek." Dedim pürüzlü bir ses tonuyla. Güldü yabancı adam. Yalan söylediğimi anlamış gibiydi. Bana daha dikkatli baktı. "Aşkta zaten acının ta kendisi değil midir? Sen aşık olan hangi insanın acı çekmediğini gördün?" Derin bir nefes aldı. Önüne dönüp dümdüz yola baktı. "İmkansıza aşık olduğun çok belli. Gözlerinde acı ve kederi fazlasıyla görüyorum." Yutkundum. Yabancı adama daha dikkatli baktım. Gözlerim doluyordu. "Söylesene; ne zamandır beri bu haldesin sen?" Diye soran adama baktım. Güldüm. Acı bir gülüştü. Yabancı adama bakıp omuz silkim. "Dediğiniz gibi; imkansıza aşık olduğumdan beri." Kardeşimin katiline aşık olduğumdan beri... 🥀 Yıkımınsın sen benim. Ruhumu elimden alansın. Göğsümde en derin izi bırakansın. Sen benim en büyük pişmanlığımsın. Ama en kötü yanı da bu pişmanlıktan vazgeçemiyorum. Seni sevmeyi bırakamıyorum. Elimde değil, kendime engel olamıyorum. Bu yüzden senden nefret ediyorum. Seni sevdiğim için kendimden, Bana kendini sevdirdiğin için senden ölesiye nefret ediyorum. 🥀 Bu hikâye sevgiye muhtaç olan bir kadının en yanlış kişiye aşık olmasını anlatıyor. Lütfen okuyanlar buna göre okusun.

İstanbul'un işlek caddelerinin birinde küçük, şirin bir kahve dükkanı işleten Mayıs, kendi ekonomik özgürlüğünü kazanmak için mücadele ederken dükkanına kahve almak için gelen Şafak Milas ile yolları hiç beklemediği bir anda tekrar kesişir. İstanbul'da geride bıraktığı hayatın izlerini silmek için mücadele eden Mayıs, geçmişinde yakasına yapışmış her insana hak ettiğini yaşatmak için bir yemin etmişken Şafak Milas'ın kırık şemsiyesinin altına sığındı; tüm varlığını afetlerden koruyan o şemsiyeyi, yuvasının çatısı bildi. Kimisinin şemsiyesi oldu kimsesizin çatısı. ☂ "Bu ikimizin savaşı, dördümüzün zaferi olacak." dedi. Gülümsedi, gülmemi bekler gibi baktı gözlerime. Güldüm. "Bu ikimizin savaşı, dördümüzün zaferi olacak." dedim.

"Sen bana şifa olmak istiyorsun," dedim, ellerimi yanaklarına koyarken kirpiklerimden süzülen bir damla yaş yanağıma düştü. "Acılarıma merhem olmak istiyorsun ama bende açılan yaralar asla kapanmayacak." Alnını alnıma yasladı. "En karanlık gecenin bile bir sabahı olur, Sonay. Her yara kabuk bağlar." Gözlerim kapandı. "Ben o karanlığı yaşarken doğan güneşi hiç görmedim ki." "Görmemen var olduğunu değiştirmez." Dudaklarım acı bir tebessümle kıvrıldı. "Geçmişi tekrar yaşamamam, bana yaşadıklarımı unutturamadığı gibi mi?"

# Gençkurgu-- Fantastik # # 3. Fantastik # 1. Macera # 1. Akademi # 1. Büyü # 1. Ejderha # 1. Efsane # 1. Elementler # 1. Krallık # 1.Takıntı # 1. Savaş # 1. Merak # 2. Ruh # 3. Sürükleyici -Düşünsene, sen büyünün her şey olduğu bir dünyada, zerre kadar büyü gücüne sahip değilsin. Sen bu dünyada hiçbir şey yapmazsın. Her şeyden vazgeç gitsin. Sen doğuştan eziksin ! Cümlesini bitirdikten sonra yüzüme doğru baktı. Gözlerindeki aşağılayan bakışlarla yaptığım mimikleri izliyordu. Sağ elini kaldırıp yüzünü aşağıya yukarı doğru sıvazladıktan sonra eli yüzünde durdu. Elinin yardımıyla sağ gözünün göz kabağını havaya kaldırdı. Işaret ve orta parmağını gözünün üstüne yerleştirip göz bebeğinin iyice görmemi sağladı. Göz bebeğinin içinde bile beni aşağılayan, hor gören bir tutum vardı. Elini yüzünden çekip gözlerini gözlerime tekrar dikti ve güçlü kahkahalar atarak gülmeye başladı. O kahkahalar attıkça içimde kopan fırtınadan haberi bile yoktu. - Yanılıyosun ! Dedim sesim güçlü ve yüksek çıkmıştı. Yüzüne doğru baktığımda anlamsız gülümsemesi kaybulmuş şaşkın bir şekilde bakıyordu. - Ben ezik değilim. Ben güçsüzleri korumak için kendini ateşe atmış biriyim. **************** İçinde bulunduğum Daryon krallığı da dahil bütün dünya büyü gücü üzerine kuruluyken benim içimde hiçbir büyü gücü yoktu. Köyümüze gelen elçinin beni akademiye götürmesi ile bütün hayatım kökten değişti. Şimdi ejderhayı ve yeni sahip olduğum güçleri kullanarak en güçlü olmak zorundaydım. Bu sayede canımdan bile değer verdiğim herkesi koruyabilecektim.

❝Sanrılardan ibaretti sanki bütün yaşananlar... Boğazıma oturan o koca yumru, elimden kayıp giden, bir daha da sahip olamayacağım hayallerim, hayatımdı sanki... Ağlayamadım. Bağıramadım. Durduramadım. 26 yıllık yaşamımın, 7 yılında adım atmadığım şehirde, onun tarafından bir başıma bırakılmıştım. Son umudumda da dalından acımasızca koparılıp alınmış gibi hissediyordum... Varlığımdan nefret eden insanlarla doluydu etrafım. Kaçmak isteyip, kaçamadığım bir labirentin içimdeydim sadece. Karanlık yolumu aydınlatan tek bir mumum vardı. Cılız ateşi bir sağa, bir sola savrulurken, koşmam için umut olmuştu bana... Yoktu. Artık o da yoktu. Karanlığın ortasında bir başımaydım. "Sözler hiçbir zaman tutulmaz anne... tutulmaz. Dedim sana. Ben ne sevmeyi hak ediyorum, ne de sevilmeyi. O gün... o gün ölmesi gereken bendim. Bendim." Ucunda oturduğum kayalara içindeki nefreti döküyormuş gibi çarpan o hırçın dalgalar, sanki sesim olmaya çalışıyordu. Gök gürledi. Bulutlar ağladı... Göğsüme ince bir sızı yayıldı. "Beni sevdiğine inanmamıştım zaten..." Titreyen dudaklarımı zapt etmeye çalışırken, gözlerimi karşımdaki hırçın denize çevirdim. "...şayet sen bile sevmekten vazgeçtin." Karadeniz acımasızdı. Aldığını vermez, verdiğini de acımadan ellerinin arasından alırdı... sonra elinde avucunda bir şey kalmazdı. Almıştı. Hepsini ellerimin arasından çekip almıştı. Ben Güneş. Kolu kanadı acımadan koparılan, omuzlarına tonlarca yük konulan kadın.❞ 🌑 0 4 /0 3 /2 0 2 4 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇 Written by: simaara 🪶 #Yargı 1. 📌 23/12/2025 #Yargı 1. 📌 10/01/2026 #Adalet 1. 📌 18/05/2026