Öldü dediler. Asıl bilmediğim sey, onun beni unutmus olmasıydı.

"Nefesi nefesime değecek kadar yakınımda gözleri her düşüncemi anlayabilecek kadar üzerimde ama benim başımı kaldırıp gözlerine bakacak cesaretim yok... Kendi sessizliğimde boğuluyorum gözlerini bir an olsun gözlerimden çekmezken sakin sesiyle konuşuyor; 'Fadime... Ben senden hiçbir zaman nefret etmedum. Denedum, hem de çok denedum ama yapamadum.O yüzden kendi adına konuş.'"

Bazı sevdalar bağırmazdı. Bir kitabın arasında kurur, bir bakışın içinde saklanır, yıllarca tek bir isimde yaşardı. Aynı çiçekler gibi.

​"Hayır, hayır... Bana dokunma!" ​"Sadece bir kereliğine... Kendini bana bırak, Fadime." isfad sevenler için eşsiz hikaye..

Zaman yarayı iyileştirmez, sadece üzerini örter. Ta ki ruhlar eski bir borcu ödemek için yeniden karşılaşana kadar...

What would happen if Fadime and Iso were forced to get married? Hate, fear and many secrets, all of these hidden by a much greater feeling, one greater than the decades-long hatred between Kocari and Fortuna, love.

koçari kızına hayatı zindan etmek için evliliği kabul eden ismail furtuna, fadime koçari'nin hiç konuşmadığını bilmiyordu.

Fadime, dört yıl uzak kaldığı memleketine döndüğünde geçmişi de peşinden gelir. Kan hakkı, yarım kalmış aşklar ve bir kurşun her şeyi yeniden başlatır... Diziden sahneler olsa da ben daha farklı yazacağım,okumak isteyenler başlayabilir.❤️

Başka bir evrende liseli isfad...

bu topraklarda, namus kadının boynuna dolanmış zincirken erkeğin elinin kiriydi. bu kirli zihinlerin arasında bir sevda yeşertmeye çalışmak ise fadime ile iso'nun en büyük hatasıydı.