Furtuna'nın en serserisi, Karadeniz'in en dizginlenemez adamı; İso... Geceleri siyah bir BMW'nin gölgesinde, sabahları ise bir kan davasının ağırlığında nefes alan bir adam için tek bir kural vardı: Asla geriye bakma. Ama o taş köprünün üzerinde yolu kestiğinde, sadece bir düşman kızını değil, lise yıllarında bıraktığını sandığı o sönmez yangını da bagaja hapsettiğini bilmiyordu. İki aile, tek bir arazi ve bir örgü saçla perçinlenen bu savaşta; serserilik bir maske, tutku ise en büyük esarettir.

❝bu düşmanlık ebedi fadime koçari, sevda gibi❞ ! isfad kurgusudur.

"Birbirimize ait değildik ama en çok birbirimizi talan ettik."

DAĞ VE DENİZ - +18 zorla kurulan bir yuvada, istemeden büyüyen bir hikaye. Düşman kanlar, ısınan eller, ve iki insan aralarındaki duvarın ne zaman pencereye dönüştüğünü anlayamadan... Dağ eğilmez derler. Deniz bitmez derler. Ama ikisi buluştuğunda ne olur? - Aynı evrende Fadime ve İso'nun iç dünyalarına yoğunlaşan bir hikaye.

Aslanın yelesi yandı, kaplanın çizgileri kül oldu; kükreyiş aslandan koptu da, susturulan kaplanın nefesi oldu. Zihnimdeki o ağır duman, senin izini benden söküp yolarken; hüküm göğe yazıldı ama vurduğu hep bizim yerimiz oldu. [İsmail Fırtına • Fadime Koçari] ©mmatmazelsiyah • 2026

Satrançta kural ezelden beri belliydi. Şahların ihtişamı yara almasın diye ilk ateşe atılanlar daima piyonlar olurdu. Yıllanmış günahların bütün bedeli bu karanlık oyuna zorla itilen İsmail'e kesildiğinde, herkes Fadime'nin sessizce bu kurala uymasını bekledi. Ailesinin yıkıcı öfkesini kuşanacak ve kocasını feda edip o masum taşı tek bir hamlede tahtadan silecekti. Peki ya Fadime, kendisine dayatılan bu bitmek bilmez düşmanlığa sarılmak yerine tahtayı tamamen devirip İsmail'i seçerse?

"Düşmanın gözlerine bu kadar yakından bakarsan, kendi yansımanı görürsün."

Trabzon'un sis kokan yaylalarında başlayan bir hikâye... İso Furtuna ve Fadime Koçari, geçmişte aileleri arasında iş hayatından süregelen sert düşmanlıkların gölgesinde büyümüş iki isimdi. Yıllar sonra ikisi de o sisli dağları, eski hesapları geride bırakıp kendilerine bambaşka hayatlar kurmak için farklı yollara savruldu. Her biri kendi dünyasında geçmişlerini unutmadan yeni bir başlangıç yapmıştı. İso Furtuna zamanla Türkiye'nin devlet ortaklı en büyük savunma sanayi şirketlerinden biri olan Persouro'nun kurucu iştiraklerinden biri hâline gelirken, Fadime Koçari hukuk dünyasında saygın bir kariyer inşa etmişti. Fakat hayatın en beklenmedik oyunlarından biri onları yeniden karşı karşıya getirecekti. Savunma Bakanlığı tarafından Persouro'ya kurum avukatı olarak atanan kişinin baş düşmanlarının kızı olan Fadime Koçari olması, İso'nun aklının ucundan bile geçmeyecek bir ihtimaldi. Geçmişin sisleri henüz tamamen dağılmamışken, yıllar önce birbirinden uzaklaşan iki hayat bu kez iş dünyasının keskin ve stratejik koridorlarında yeniden şekilleniyordu. Artık karşılarında sadece eski bir düşman değil; güç, sorumluluk ve geçmişin gölgeleriyle örülü karmaşık bir ortak kader vardı. İsmail Furtuna ile Fadime Koçari, geçmişten kaçıp yeni hayatlar kurduklarını sanarken, hayat onları aynı masanın iki ucuna getirmişti. Belki de zaman, düşmanları karmaşık bir düğüme dönüştürmek için bekliyordu. Şimdi önlerinde tek bir soru vardı: Bu karşılaşma bir başlangıç mıydı, yoksa hayatın ustaca attığı yeni bir kördüğüm mü? Bu eserde anlatılan olaylar, kişiler ve kurumlar tamamen kurgusal olup hayal gücünün ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya kuruluşlarla herhangi bir benzerlik bulunması tamamen tesadüfidir.

"bir seni sevdim." [ismailfurtuna,fadimekoçari]

Bir düşmanlığı diri tutmak, ateşini her zaman harlamak kolay değildi. İnsanlar sürekli çatışmaktan yorulabiliyor, o noktada da kendilerine kaçacak bir şey buluyorlardı. Belki bir dost, bir sevdalık... ya da sadece kendilerini mutlu edebilecek, kısa bir süre için bile olsa dökülen kanların içinde yüzdüklerini onlara unutturabilecek küçük bir şey. Evet, herkes bir yere kaçıyordu. Ama Fadime Koçari düşmanına kaçıyordu. ⊹ ࣪ ﹏𓊝﹏𓂁﹏⊹ ࣪ ˖