"Karımı artık yanımda, odamda ve yatağımda görmek istiyorum!" diye bağırınca donup kaldım. Ne söylediğinin farkında mıydı? Bir başkasının kimliğiyle evlenmek mümkün müydü? Gerçekten nikâhta bile sahtekârlık yapılabilir miydi? Başına gelene kadar Bige Saka bunun mümkün olduğunu sanmıyordu. İlk görüşte aşktı onunkisi, bu yüzden âşık olması ve duygularına yenik düşüp evlenmesi çok hızlı olmuştu. Evlendiği gün sevgilisinin bir dolandırıcı olduğunu öğrenmişti. Üstelik zaten evliydi ve başka bir adamın adını, soyadını, kimliğini hatta gerçeğinden ayırt edilemeyecek imzasını kullanarak Bige'yi evlendiklerine inandırmaya çalışmıştı. Son ana kadar Bige bu gerçeği görememişti. Peki, nikâh cüzdanında adı geçen gerçek Karun Kalender kimdi? Evlendiğinden haberi var mıydı? Böyle bir durumda nikâh geçersiz sayılırdı değil mi? "Ne demek nikâh geçerli?" Şaşkına dönmüş bir halde avukata bakıyordum. Benden haberi bile olmayan bir adamın karısı olduğumu mu savunuyordu? "Üzgünüm Bige Hanım," dediğinde olağan bir şeyden bahseder gibi sakindi. "Nikâh memuruna kadar her şey gerçek. Eski sevgiliniz Serhat Bey ile o masaya oturduğunuzu doğrulayacak hiç görgü tanığınız yok. Bu nikâhın başka bir adamın kimliğini kullanarak kıyıldığına dair hiçbir kanıtınız yok. Böyle bir durumda yapılacak en mantıklı şey Karun Bey'i bulmak ve ona olanları anlatıp boşanma evraklarını imzalatmak." Bu adam ne dediğinin farkında mı? Bahsi geçen adamın benden haberi bile yoktu. Karşısına geçip ona ne diyeceğim? Senin ruhun bile duymadan evlendik hadi şimdi de boşanalım mı? Bu koskoca bir saçmalıktı!

@Afraheratansel : Bana çikolatalı pizza alır mısın? @Vuralhancı : onun yerine karışık alayım @Afraheratansel : ben çikolatalı istiyorum @Afraheratansel : ne yapacağız o zaman @Vuralhancı : gidip sen alacaksın

"Evinde şiddet gören bir kadın, kendini savunmak için boğazına dayanan bıçağı kullandı diye içerde çürürken, bana adaletten bahsedemezsin." Sözlerim salonun buz kesmesine neden olduğunda susmadım. "Tecavüz ettiği erkek çocuğunun, intihar etmesine sebep olan bir adam elini kolunu sallayarak dışarıda dolaşıyorken bana adaleti savunamazsın."

Zaten vurmayacakmıydık seni. Onu babanın aileni öldüren biriymiş gibi öldür,XN. İç sese katılmıştım. İnsanların illaki aile kurmasına gerek yoktu. Hatta iyi bir anne olamayacaksa, onu yetiştiremeyecekse bilinçsiz bir şekilde ebeveyn olmalılar. Bilinçsiz büyüyen her çocuk, büyüyünce size bir canavar olarak geri dönecektir. Ancak bazıları sessizlik ile bazıları ise içindeki tüm fırtınasını dışarıya vurarak gösterecektir. Kimileri insanlardan tamamen uzakta yaşarken,kimileri ise acılarını kahkahalar dökerek anlatır. Ben her zaman ikisinin arasında kalmış bir canavarım ve hayatım boyunca canavar olarak kalmaya devam edecektim. Y̴̲̥͈̥̎̃å̴̫̝̣̑̃z̷̗̝̋͌͛ı̷̦͇̖̊́l̷͙̪̘͓̽́͐ı҈̫͎̰̜͊̔m̸͙͎̖͖̳͛̋ #̴̬̰̜͍̜͒̀1̵̯͈̤͙̝̇͂͛̍̄|҈͕̪̱̏̆͂1̴͎͓̫̬̏̆͊6̵̣̰̂͛.҈͇͇̀̆̾1̷͖͈̟̰̜̈̅͂̎1҈̝̭͚̽̍̅̑.̷̤͖̣̬͌̀͊͊̑2̸̭̥̤̪̱̈̿2̶̪̥̌̂́͋

Sonunda eve vara bildiğimde kapıyı açıp arkamdan kitleyip yere çöktüm. Ağzımdan firar eden hıçkırıkları barstırmak amaçlı elimi ağzıma kapatıp ağlamaya başladım. Bunca zamandır bir vampire mi aşıktım ben? Kapı kırılırcasına çalındığında korkudan sıçrayıp geri geri gitmeyi başladım. "Kumsal dinle beni. Aç şu kapıyı!" "Git buradan seni canavar herif!" "Beni dinlemeden olmaz! Aç şu lanet kapıyı." "Hayır!" "O zaman kapının arkasından çekilsen iyi olur." Kapı birden kırıldığında koşarak mutfak tarafina geçtim. Lanet olsun!. Mutfak salonla birleşik olmak zorundamıydı. "Beni bir dinle!" Oda arkamdan gelirken masanın diğer tarafına geçtim. "Dur lütfen!." "Hayır bu sefer durmayacağım." arkasına geçtiğim masayı tek eliyle devirip bana doğru gelmeye başlayınca elimi arkaya atıp ona zarar verebileceğim bir nesnenin elime geçmesi için dualar ettim. Sonunda elime soğuk bir metal değdiğinde neredeyse gülebilirdim. Bıçak. Rüzgar'ın bana yaklaşmasına iki adım kala bıçağı ona doğrulttum. "Sana yaklaşma dedim! Hayatıma nasıl geldiysen aynı onun gibi defol. Beni babam ne kadara sana sattıysa sana o parayı bulup veririm. Ama lütfen hayatımdan çık git." Rüzgar şok olmuş bir ifadeyle önce bıçağa sonrada bana baktı. Tükenmiş bir şekilde ellerini yanlarına indirip elimdeki bıçağın düşmesine sepeb olan kelimeler dudaklarından döküldü. "Ben seni seviyorken gerçekten beni öldürecekmisin?" Vampir #10# Yazılma tarihi: 10.08.2017

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

Bu bizim hikâyemiz. Bu hikâyede isimler yok. Sadece o ve ben varız.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

O gece bir sır düştü okyanusa, sır çarptı kayalıklara, kayalık ezdi büsbütün her şeyi ve sonra her şey esrarengiz bir şekilde başladı. O gece zihninden tüm benliği bir kalemle silip atıldı, ne geçmişine dair ne de kendisine dair hiçbir şey hatırlamıyordu. O gece derin bir bataklığı andıran adam geldi ve onu geleceğinden tutup geçmişe sürükledi, sürükledikçe karanlık bir boşluğun içinde sallandı. Sonra... Sonra, Derin bir tutku yılan gibi sarıldı bedenlerine. İç içe geçmiş bir zincir gibi ne kopabildiler ne de bir bütün olarak paslanmadan kalabildiler işte bu onların arasındaki âşkın basit bir betimlemesiydi. "Cinnetimin içindeki akıl hastanemsin sen benim." ❄⛓

Kat is the eldest daughter of Hershel and the rock of the Greene family. Through thick and thin she has kept them together, but when the apocalypse breaks out there is only so much she can do against the one thing she has never been able to fight... Death. I will only say this once. I do not own anything except for my own character and any plot lines she causes that were not depicted in the show. I am Australian so beware of different spelling for things like 'mum' and 'colour.'