DÜZENLENDİ! "Basat..." diye inlerken ellerimi tam başının olduğu noktada tişörtümün üzerine koydum. Başını kalbimin üzerine koyduğunda altında kıpırdandım. Karnımdan garipten sesler gelmeye başlamıştı. Bedenim çöküyordu sanki. Tüm uzuvlarım uyuşurken kalbim isyan ediyor, bunu kaldıramadığını bağırıyordu. Sanki Basat'ı itmek ister gibi, hızlı hızlı çarpıyor, göğüs kafesimi delme pahasına yukarı doğru sertçe vuruyordu. Beynim ise düşünmeyi bırakmış, sıcak başın keyfini çıkartmaya başlamıştı. "Basat..." diye mırıldandım tekrar. İki gözümden birden iri taneler yuvarlandı, kulaklarımı sıyırıp yastığa döküldüler. Bir öpücük daha indi kalbim üzerine. Hıçkırdım. "Şşş..." Sıcak nefesi tenimi kavurdu. Başını tişörtümün yakasından çıkarttığında tişörtüm göğsüme kadar açılmıştı zaten. Yüzü yüzümün hizasına geldi, eli önce gözlerimdeki yaşları nazikçe sildi, sonra saçlarım arasına daldı. "Özür dilerim." diye mırıldandı. Şimdi ikimizin kalbinin atışları birbirine karışmıştı sanki. Sol tarafımda kendi kalbimin çarpıntıları, sağ tarafımda göğsüme baskı yapan onun kalp atışları... Ağzımı açtığımda lafları ağzıma tıktı. "Çok, çok özür dilerim." Burnunu burnumun yanına, alnını alnıma yaslayıp gözlerini gözlerime dikti. Titreyen dudakları çok ufaktan dudaklarıma temas edince gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. Onu durdurmak istedim ama konuşamadım. Kendini kasa kasa, dünyanın en güzel bahçesine doğru çekti beni. Şimdi dudaklarımdan biri dudakları arasındaydı. Kısa sürdü ama mükemmeldi. Çekti dudaklarını, gözlerini araladı. Usulca fısıldadı. "Yeniden benim kibritim ol. Bir daha asla sönmene izin vermeyeceğim. Söz veriyorum, Barış."

Hogwarts'ta Gryffindor binasının başı olan Karanlık Sanatlara Karşı Savunma Profesörü Albus Dumbledore ile Slytherin binasının başı olan Kehanet Profesörü Gellert Grindelwald'ın arasında, binalarından dolayı senelerdir süren gizli bir rekabet sürmektedir. Ancak aralarındaki bu gerilim, Hogwarts'taki tüm öğrencilerin, profesörlerin, hatta hayaletlerin ve portrelerin gözleri önünde bambaşka bir duyguya evrilmeye başlar. Bu değişimden sadece iki kişinin haberi yoktur: Dumbledore ve Grindelwald.

Bazı hikâyeler bitmek zorunda kalsa bile, kalbin derinlerinde yaşamaya devam eder. Yıllar sonra, sessiz bir köyde iki kadının yolları yeniden kesiştiğinde, geçmişin küllerinden yükselen duygular hiçbir söze ihtiyaç bırakmaz. Affetmek mi zordur, yoksa unutmamak mı? Bazen ikisi de...

What if Zhao Yuan Zhou returned after eight thousand years? Returned to see his friends again, to feel once more the warmth of those bonds that had once filled his life with meaning. But most of all, he returned for him - the one who had become his light in the abyss, who had pulled him from the darkness in which he was drowning. He longed to see that light again, to feel once more that unwavering strength that had saved him. But instead of light, he found only emptiness. The man who had been his salvation had now fallen into the abyss himself. The one whose eyes had once shone with determination and life now looked at the world with an icy void. The one who had once been everything to him had now turned into a stranger, a broken, lost... someone he could not recognize. And Zhao Yuan Zhou's heart was torn apart. He had returned for hope, but had found only tragedy. "Cross my heart, hope to die To my lover, I'd never lie He said, "Be true", I swear I'll try In the end, it's him and I He's out his head, I'm out my mind We got that love, the crazy kind I am his, and he is mine In the end, it's him and I, him and I " This music is perfect for them 💔 The story continues after the 34 episode. Everything same as in drama.

"Bir kere daha..." dedi Zhao Yunlan yalvarırcasına bir ses ile. Parlak bir alevin yeni yeni kıvılcımlandığı fenere bakarak gülümsedi, gözlerini kapattı. "Bir kere daha seni gülümserken görmek isterdim." Shen Wei'nin güzel yüzü göz kapaklarına yansıdı, içi huzurla doldu. Kim bilebilirdi ki öleceğini sanarak dilediği o dileğin gerçek olacağını? Guardian dizisindeki favori ship'im olan Zhao Yunlan x Shen Wei hakkında yazılmış olan bir fan hikayesidir. Yine Wattpad üzerindeki bir fan hikayesinden esinlenilmiştir. İyi okumalar.

Gözlerini kapalı çizdim görmesinler diye kimseyi Madem görmeyecekler bundan sonra beni 2 Şubat 2016 ∞ 31 Aralık 2017

TAMAMLANDI| Lanetli kral, açlıktan, hastalıktan ölen insanlar, büyük savaş, tüm insanlığı tehdit eden büyücüler ve tüm bu karmaşanın içerisinde bir sırrı olan Jimin. Jungkook ile yolları kesiştiğinde ne yapacak? Uyarı: Rahatsız edici sahneler ve karakterler içeriyor. Lütfen hassasiyeti olanlar okumasın.

❥ jikook Jungkook derin bakışlara, artık ıslanamayacak kadar yorgun gözlerle bakarken ''Ben senden vazgeçtiğimi hiç söylemedim ki.'' dedi burukça. ''Ben senden vazgeçemem ki.'' ''Benim yüzümden canın yakılsa da mı vazgeçmezsin?'' Jimin masumca sormuştu. Öyle masumdu ki sesi, Jungkook'un göğsü titredi. Öpmeye doyamadığı bal dudaklar ne acı sözler fısıldıyordu ona, ne yakıcıydı o güzel gözlerdeki acı bakışlar... ''Senin tarafından canım yakıldıktan sonra bile vazgeçmedim.'' Jungkook Jimin'e bakarken anlasın istedi, içindeki yangının onu da yaktığını, dudaklarının sızladığını anlasın istedi. Kollarının uyuştuğunu, ona uzak kalmanın onu da nasıl yorduğunu görsün istedi. ''Sahiden benimle ölümü mü seçiyorsun?'' ''Hala anlamadın mı?'' Jungkook bir tek bunu sordu. Cidden, hala anlamamış mıydı? *duende (İspanyolca): Bir sanat çalışmasının bir insanı derinden etkileyen gizemli gücü

TAMAMLANDI| "Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." -William Shakespeare/Romeo and Juliet

"Aşkım yalnızca benim yaşattığım bir aşk olsa bile, asla sönmeyecek, sonsuza dek sürecek..." yizhan fanfiction