(gxg) "- Wobec tego - powiedziałam powoli - Czego wy ode mnie chcecie? Nie wystarczy wam, że jestem już za kratkami? - Możesz być zdziwiona, ale - Belova zaczęła grzebać w kieszeniach - Potrzymasz to na chwilkę? Muszę znaleźć jedną rzecz - mruknęła wręczając mi sztylet. Tak, ten sztylet. Ten sam, który to dopiero co miałam przyciśnięty do szyi. Byłam tak zaskoczona, że po prostu stałam sztywno,jak kołek i wpatrywałam się nieruchomo w sztylet, podczas gdy, moja niedoszła morderczyni przeszukiwała kieszenie z jakimś nożem w zębach. - Chmolemra gdzie to było - wycharczała, podskakując na jednej nodze, przeszukując kieszenie umieszczone na jej prawej kostce. To niemożliwe, że to ta sama osoba, która przed chwilą była bliska zakończenia mojego żywota. Wytrenowana asasynka? Nie sądzę. Ściskałam w rękach sztylet, czując się wręcz niezręcznie, podczas gdy dziewczyna mamrotała jakieś niewyraźne słowa, które (prawdopodobnie) były siarczystymi przekleństwami po rosyjsku, wściekle próbując znaleźć jakąś rzecz. Oczywiście, że po tym wydarzeniu zastanawiałam się, dlaczego jej nie zaatakowałam? Tak właściwie, to nigdy się tego nie dowiedziałam. Niektórzy mówili, że to był po prostu mój głos rozsądku, inni, że się przestraszyłam. Ale dla mnie, najbliższa była teoria o tym, że to była dosłownie ostatnia rzecz jakiej się spodziewałam i byłam po prostu w niemym szoku. Może i dlatego, że już za długo byłam oddzielona od wszystkich ludzi, a część mojego mózgu postanowiła wyłączyć się przez ten czas. - MAM! - wrzasnęła nagle triumfalnie Yelena, wygrzebując coś z kieszeni umieszczonej na wewnętrznej stronie uda." 40 days and 40 nights I waited for a girl like you to come and save my life All the days I waited for you You know the ones who said I'd never find someone like you!

[It's been a long, long time] Wcale nie jest łatwo zapomnieć o swoim starym życiu. A już najgorzej o osobach. Bliskich osobach.