Sare: Sıcak bir aralık gecesi Sare: Islatır yanmış tenini Sare: Yaklaşır o güzel bedeni Sare: Kendisi yakamoozz güzeliii Utku: Npluyo amyna kwyayım Utku: Hwm sıcak arqlık gwcesi mi qlur amk ••• •25.04.2023-17.01.2024🤍 📣Küfür ve Argo içerir!

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

PUKKA YAYINLARI ARACILIĞIYLA KİTAP OLMUŞTUR. 3 KİTAPLIK BİR SERİ OLUP, 1. KİTAP BURADA YAYINLANACAKTIR. Doğduğu ilk gün yetimhaneye bırakılan Rüzgar, hayatı boyunca bir şeylere ve birilerine bağlanmaktan kaçınan, soğuk bir tiptir. Aynı yetimhanede büyüdüğü yaramaz bir kız çocuğu dışında da bağ kurduğu kimse yoktur. Yaşı dolduğu için yetimhaneden ayrılmak zorunda kalan Rüzgar, her seferinde beraber kurtulmaya söz verdiği kız için geri döner. Yine rutin ziyaretlerinden birinde kızın ailesi tarafından yetimhaneden alındığını öğrenir ve bir daha ondan haber alamaz. Senelerini ondan bir iz bulmak için araştırarak geçirirken bir gün, gizemli bir numara doğum gününü kutlar. Çok geçmeden Rüzgar, bu numaranın yetimhanede beraber büyüdüğü kız olduğunu anlar ve kızın içinde bulunduğu zor durumu öğrendiğinde onu kurtarmak için anlaşmalı bir evlilik yapmayı teklif eder. İkisi, aynı soyadını paylaşan, evli ev arkadaşları olacaktır. "Seni seviyorum. Hep sevdim."

Adaletin ve intikamın alevlerle yazıldığı bir hikâye... Şirin Alev Asena, namıdiğer Anka, sadece bir suikastçı değil; küllerinden doğan bir ateş. SMA Tip 2 hastası kardeşinin ilaç parasını denkleştirmek için beş ay boyunca bir barda solist olarak sahne alır. Ancak, ona üniversiteye gitmeyi bile çok gören şiddet dolu babası, hayatını cehenneme çevirmek için elinden geleni yapar. Bir gece ansızın evinde çıkan yangın, kaderini geri dönülmez bir yola sürükler. Alevlerin içinden kurtulurken karşısına çıkan kişi, İtfaiye Amiri ve Şube Müdürü Mirel Agir Tunga olur. O, yangınları söndürmeye yemin etmiş bir adamdır. Peki ya ateşin bizzat kendisiyle karşı karşıya kaldığında ne yapacaktır? Adalet için kan döken, düşmanlarına alevleriyle korku salan bir suikastçı ile gerçeği bilmesine rağmen ona sırt çevirmeyen bir itfaiyeci... Alevlerin içinde filizlenen, yasak ve tehlikeli bir bağ... Peki, yangın çıkartan bir suikastçı ile onu durdurması gereken bir adamın hikâyesi nasıl ilerleyecek? "Ben Şirin Alev Asena! Masum görünen bir ateş topuydum. Kime çarpacağım belli olmazdı, sevdiğim uğruna yanıp kül olur, ardından küllerimden yeniden doğardım." (+18: Şiddet ve ölüm içeren sahneler barındırmaktadır. Bölümler 8.000 - 10.000 kelime uzunluğundadır.)

✨ "Daha fazla beni kucağında tutmaya devam edersen aşık olduğunu falan düşüneceğim ama..." Ağzının içinde bir şeyler geveliyordu ama bu seferde ben onu duymuyordum. "Ah bir duysan seni her gördüğümde hızla çarpan kalbimin sesini" İnstagram:Watpaddlaviniaa Tik tok:karanlıkbirgece1 Lavinia #1

Klasik bir abilerim ve gerçek ailem kitabı ama ana konu dışında bütün fikirler şahsıma aittir. ... Bende kilitli bir kalp onda ise her kilidi açan bir anahtar vardı. Ama ben, o kilit sadece benim kalbimi açsın istiyorum başka kalplere gitmesini istemiyorum. ... "Yeter artık! Ben size ne yaptım ya neden bana böyle davranıyorsunuz." Dedim babam ve abime bağırarak. "Sen ne cürretle bana bağırırsın!" Deyip her gün yaptığı gibi yüzüme sert bir tokat indirdi babam. Yüzüm sol yanıma düşünce sinirle histerik bir kahkaha attım."Görende bizi üvey sanacak, sürekli vurduğuna göre." Dedim sessiz bir şekilde ama babam duymuştu. "Öylesin zaten." Dedi o da sessiz bir şekilde. Aniden ona döndüm, gözlerim sonuna kadar açılmıştı. "Ne?" ... Duru daha bebekken fidye için kaçırılmıştır ve ailesi fidyeyi ödemesine rağmen onu kaçıran adamlar Duru'yu onlara vermeyip durumu kötü olan bir aileye verir.Her ay para karşılığında küçük kıza bakmaları söylenir ve verdikleri ailede paraları olmadığı için bunu kabul ederler. Duru'nun gerçek ailesi olan Mert Erdemoğlu ve Nazlı Erdemoğlu oğulları Batu, Çağan ve Deniz ile kızlarını arasalarda kızlarına dair hiçbir iz bulamamışlardır. Duru babasının zoru ile bir cafede çalışıyordur,ailesinin gerçek olmadığını öğrenen Duru gerçek ailesini cafede ki arkadaşı Tuna ile ararken ailesi de onu arıyordu bakalım önce kim kimi bulacak. Başlama tarihi:23/01/2023

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.

Işıklar yanmıyor, bu gün ışıkları kapatmasak olur mu baba? Siyah gözleri geceyi anlatıyordu bana, hep gözleri bana dokunsun isterdim uzaktan değil gece karası biraz da olsa yakından bak bana. Anne acıktım , bu gün de mi yemek vermeyeceksiniz bana? İhanet affedilebilir miydi bilmiyorum ama ben sizi gömdüm bayım, ben sizi kalbime gömdüm. Geçmişimi öldürdüğümü zannediyordum ama öldürememişim, hâlâ peşimden geliyormuş.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Göründüğün kişi olmak zorunda değilsin. Başardım. Yazılım mühendisi oldum. Kendime verdiğim sözü tutmuştum, hayallerim gerçekleşmişti büyük şirketlerde çalışıp adımı duyurmuştum. O kocaman Pera Korkmaz Hayaller ötesinde, gözler önünde değersiz hissettirilen kız çocuğuydu şimdi ise onu gören gömleğini ilikleyip saygı duruşuna geçiyordu. Ama Pera başına geleceklerden habersizdi. Onu kötü amaçlar için kullanmak istediklerini öğrenecekti...