Ciddiyetsizliği ciddiye almak gerekir. ___ Daha ilk dersten öğretmen büyüdüğümüzü, artık çocuk olmadığımızı ve liseye geçtiğimizi söylemişti. O gün kardiler cemiyeti asil üyeleri olarak üçümüzde yüzümüzü buruşturup gülmüştük. Şimdi beş kişiydik ve birbirimize sıkı sıkı sarılırken ağlıyorduk. Hepimiz kendi ekseninde dönen farklı gezegenlerdik. Oysa büyüdük ve hepimiz dünyaya tıkılı kaldık. Bu kadardı ve her şey bundan fazlaydı... Sevgi, arkadaşlık, aile ve hayal dünyası. Burası bunların gezegeni. ...... Diss ve cring içerir. Absürt komedi tarzındadır. Tüm gülümsemenize ithafım olsun.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."