İki aptalın trajikomik hikayesi. "Öyleyse burada ne yapıyorsun, hayran falan mısın?" "Hayran gibi bir tipim mi var?" "Aslında yankesici gibi bir tipin var." "Kesinlikle hayrana göre daha iç açıcı bir tabir." Klasik kavramıyla tam olarak tezat oluşturan tuhaf bir ilişki için kendinizi hazırlayın ki hala bunu ilişki olarak adlandırma konusunda ikisinin de problemleri var. Wattpad üzerindeki ilk ve tek olarak kalacak olan Fanfiction'ım,

Her şeyin yolunda gittiği bir hayatım var. Üniversitenin son yılındayım ve mezun olduğumda kendi paramı kazanmaya başlayacağım. Daha şimdiden kendime ait evim ve arabam var, ailem sağ olsun. Harika bir arkadaşa sahibim. Bir de beni her zaman anlayan, dinleyen, çok seven ve koruyan bir sevgilim var. Mutluyum. En azından öyle olduğumu düşünüyordum, onunla tanışana kadar. Şimdiyse o gelmiş, aslında bütün bunların bana yetmediğini gösteriyor. Üstelik bunu sadece gözlerime bakıp, gülümseyerek yapıyor. Ah, Tanrım. Ben şimdi ne yapacağım?

“Birincisi-” “Harika, bir de maddelemiş.” gözlerimi devirdim. Beni önemsemeden, devam etti. “Birincisi, kimse bilmeyecek.” “Hah, ben de insanlara piçin tekiyle düzüştüğümü anlatmak için ölüyordum.” Sen bilirsin, der gibi omuz silkti. “İkincisi, duygusal hiçbir şey istemiyorum,” yüzünü buruşturmuştu. “Onlar olmayacak, tamam mı? El ele tutuşmam, asla dudaktan öpüşmem. Şu ağlama şeyleri beni her zaman hasta eder, bu arada.” şüpheyle yüzüme baktı. “Bir de bana aşık olmazsan, sevinirim.”

Aslında bu çocuğun çok iyi bir oyun arkadaşı olacağını ve benimle çok güzel oyun oynayacağını bilmiyordum. Tabii yıllar içinde benim ilk ve tek aşkım olacağını da.

'Bana bir şans vermedin bile. Senin gözünde her zaman bir fandım. Sesini duyunca bacakları titreyen, yaptığın her iyilikte binlerce kez teşekkür eden, sarıldığında bayılacağından korkup kollarını daha sıkı sardığın bir fan. Beni sevmedin, sadece sana hissettirdiklerimi sevdin. Çünkü sen benim dünyamın merkeziydin, senin için her şeyi yapabilirdim. Ve seni hiçbir zaman kullanmadım, sadece sen vicdanını rahatlatmak için önüme bunca fırsatı sundun.' -Kaylee Abels

Hayatınızda kaç kere sarhoş oldunuz? Kaç kere bir ilk yapıp küçük butik bir motel de kaldınız? Kaç kere yanlış kapıyı çaldınız? Pekala son soru, peki ya kaç kere aşık oldunuz? ©Tüm hakları saklıdır. | ©All Rights Reserved

Ailesini küçük yaşta kaybetmiş, hayatını dövüşerek kazanan genç bir kız... Aynı durumlardan canı çok yanmış, ama bunu saklamayı oldukça iyi başarabilen genç bir erkek... İkisi de dövüşçü, ikisi de hayatlarını yanlarında 'babam' diyebilecek kişilerle sürdürmeye çalışıyor. Peki, bu iki genç birbirleriyle karşılaşınca ne olur? Birbirlerinden nefret mi ederler yoksa delicesine aşık mı olurlar? Her ikisine ne dersiniz? Peki, Emma, Harry'nin çocukluktan takıntılı aşkı olduğunu öğrendiğinde nasıl bir tepki verecek? Ondan korkacak mı? Ondan daha mı çok nefret edecek? Yoksa içinde karşı koyamayacağı bir aşk mı ortaya çıkacak? Nefret, tutku ve aşk... Dostlarımız, beklenmedik bir zamanda düşman olabilir, düşmanlarımızda bir zamanlar dostlarımız çıkabilir. Yanındakine asla güvenme! ------- Hikayeyi Wattpad dışında hiçbir sayfada yayınlamıyorum. Görürseniz tarafıma bildirmenizi rica ederim. All Rings Reserved / Tüm Hakları Saklıdır

Bir dilek tutmuştu. Gerçekleşecekti belki Ama olmayacak mıydı bir bedeli? Çaldıysa bir başkasının dileğini.. * © o-ophelia 2016