Çocukça bir oyun hayatları nasıl mı mahveder? Okuyup öğrenin!

"Başkalarına kırılmış olan kalbim sana deli gibi çarpıyor ve kırılan parçaları bir bir kalbime batıyor." Kitabın devamı sırasıyla yan sıramdaki manyak ve yanı başımdaki manyaktır. ... "Bizim hikayemiz bitti." Dedim kısaca. Bitirmesini istemiyordum. "Sen karanlıktan korkup başka bir karanlığa sığındın Doğa. Komşunla bir türlü anlaşamadığın, köpeğinin aşısını unutunca onu Kerem'in üstüne salmayı planladığın, misafirler geldiğinde annenlerin aldığı bütün tatlılardan aşırıp Ege'yi suçladığın bir kızsın." "Bana neden kendimi anlatıyorsun?" Güldü ve devam etti. "Çünkü bütün yaz beraberdik. Çünkü bu bizim hikayemiz ve unuttun mu? Benim olan bende kalır."

NOT: BİRİNCİ KİTABI OKUMADAN OKUMANIZ ÖNERİLMEZ. *** Arkamı dönmüş gidiyorken konuşunca durdum. -Peki mevzu sadece korkman mı Doğa? Ben öylece karşıma bakarken derin bir nefes alıp arkama döndüm. -Hayır. Mevzu onunla korkunç bir geçmişimin olması ve bunu sadece senin iyileştirmen. Beni iyileştiren tek şeyi de yok etmesine izin vermeyeceğim. Canımı vermem gerekse bile. Dedim ve arkama dönüp ilerlemeye başladım. Ama dönerken son anda gülümsediğini gördüm. °Tüm hakları Egenin midesinde saklıdır.°

NOT: BİRİNCİ VE İKİNCİ KİTABI OKUMADAN OKUMANIZ ÖNERİLMEZ. *** Rüzgar ve ben bu hallerine gülümsedik. Herkes buradaydı. Pelin'e giydiği şort yüzünden inat edip kendisi de şort giyen ve kıllı bacaklarını ortaya sergileyen Emir buradaydı, elinde termosla ve ayağında plastik terlikleriyle Hayriye teyze buradaydı, Bir elinde minik piknik tüpüyle diğer elinde ise plastik topuyla Asiye teyze buradaydı, birbirlerine sarılı duran annem ve babam buradaydı, büyük ihtimal evlenme teklifini nihayet aldığı için otuz iki diş sırıtan Azra ve sözlüsü müstakbel kuzenim Ediz buradaydı, el ele tutuşan ve birbirlerine aşkla bakan Sinem ve Sinan buradaydı. Salyasını annesinin koluna akıtan Anka, Açelya ve Mert buradaydı, elindeki poşette bulunan kahvaltılıkları gizli gizli aşıran Ege ve ona eşlik eden nişanlısı biricik kankim Ece buradaydı. Elinde piknik sepeti bulunan Çağatay ve ona çaktırmadan aşkla bakan Dolunay buradaydı. Telefonda bir şeyle ilgilenen Kerem ve Esra buradaydı, İpeğin elini sıkıca kavrayan Aras ve içtenlikle ona bakan İpek buradaydı. Sanırım herkes haklıydı. Biz manyaktık. Hepte öyle kalacaktık.

☆YALNIZCA İLK 5 BÖLÜM BURADADIR İNTERAKTİF HİKAYE MODU İLE HİTREADS UYGULAMASINDA OKUYABİLİRSİNİZ☆ Bir yıldız kaydığında hep tek dilek dilerdim... 'Uzaylı istilası istiyorum.' Ve bir uzaylı gelip tüm kalbimi istila etti. O bir uzaylıydı... Ben ise artık Uzay'lıydım. ⭐⭐⭐ "Ya Sedef niye bana inanmıyorsun? Yıldız kaydı diyorum, dilek diledim diyorum. Sonra hop biri bir uzaylıyı paketleyip kapıya bıraktı diyorum." Sedef ayağa kalkıp, "Kafayı iyice sıyırdın diyorum," dedi dişlerinin arasından. "Madem sen anlatmıyorsun, ben de gidip Tuna'yı ararım." Elindeki siyah yumurtayı avuçlarıma bırakıp hızla eve yöneldi. Bense peşinden koşturmaya başladım. "Sedef vallahi doğru söylüyorum ya!" Tepki vermeden evin önüne doğru yürümeye devam etti. Bense hala onu doğruyu söylediğime ikna etmeye çalışıyordum. Birden küfredip durunca sırtına tosladım. Ne olduğunu görmek için başımı yana eğimlemiştim ki Sedef hızla dönüp gözlerimi kapattı. "Ne yapıyorsun ya?" diye inledim. Elini çekmeye çalıştım ama izin vermedi. "Sakın bakma!" "Niye ki?" "Senin uzaylı dirilmiş kapıda bize bakıyor." "Hadi ya!" dedim haddinden fazla bir sevinçle. "Çeksene elini, ben de bakacağım." "Bakma dedim Asel. Adam..." "Uzaylı!" diye düzelttim. "Tamam, uzaylı..." "Uzaylı?" "ÇIPLAK!" diye bağırdı. © Tüm Hakları Saklıdır.

X-18AB9 adında bir virüs..Kim bile bilirdi ki bu küçücük virüsün medeniyetin eşiğindeki Dünya 'nın sonunu getireceğini..Kaosun..Katliamın..Acı içinde haykırış ve çığlıkların kısacası vahşetin habercisi olduğunu.. Hayat ile ölüm arasındaki ince çizgide kıyasıya bir mücadele vererek bir o yana bir bu yana savruluyorsunuz..''Ölüm '' tüyleri diken diken eden soğuk ve sırlarla dolu bu kelime belki de tek kurtuluşunuz.. ''Şuanda bilmediğim dağların arkasında kuzeyde yaşam vardır umuduyla yürüyorum... '' Bilim kurgu #3 Zombi #1 Fantastik#10 Kitap tamamlanmıştır.Hakları saklıdır izinsiz kopyalanamaz ve çoğaltılamaz..!

Ölüp tekrar aynı benden yaşmak Simay bu hayatta adapte uyduracakmı peki Düşman Çeteler Simayı kabul edecekmiş? ! 1 Seri ve 2 seri birbirinden tamamen farklı! İKİ SERİ AYNI YERDEN DEVAM EDİCEK.. BAŞLAMA TARİHİ:08.08.2020

Dip Not: Yaşanmış Gerçek Bir Olaydan Alıntıdır.

|#thewattys2022 Kazananı| Geçmişimde sana ne yaptım, inan bilmiyorum. Ben Yağmur Aksu. Bir sabah çığlık sesleriyle uyanan, normallikten uzaklaşan, masum olduğunu düşünen genç kız. Hatalar yapmıştım, cezasını çekiyordum. Amfiye girdiğimde gözlerim hemen garip çocuğu aradı; ve bulmanın verdiği rahatlamayla derin nefes verdim. Ortalarda bir yerde oturuyor, siyah kulaklığı kulağında gözlerini yummuş bekliyordu öylece. Siyah saçlarının alınına düşüşü ona ayrı bir hava katarken bir anda bana bakması bedenimin ayazda kalmış gibi tir tir titremesine sebep oldu. Gözlerimi üzerinden çekip boş bir yere oturdum. Huzursuz hissediyordum ve bakışlarım istemsizce ona kayıyordu.

Tüm dünyam gözümün önünde yok olurken, tek başımaydım. Cızırtılı sokak lambalarının altında yürürken orada, karanlıkta ses çıkarmadan beni izlediklerini biliyordum. Daha doğrusu, hissediyordum. Ara sıra bana zarar vermeye niyetleniyorlardı, fakat bu onlar için kötü sonuçlanıyordu. Çünkü üzerimde birkaç bıçak ve 2 gümüş Colt vardı... İnsanlar kaçıp saklanırken, ben onlarla savaşıyordum. Sahi bunu neden yapıyordum? İnsan ırkına bu kadar zarar vermiş yaratıklardan neden korkmuyordum? Onlarla savaşıp, aptal insanların yaptığı yanlışı neden ben düzeltmeye çalışıyordum? Genetiğiyle oynanmış insanlarla, Mutantlar... Dünyadaki varlıkları insan, hayvan ya da mutant olarak ayırabilirken, kendimin ne olduğunu bilmiyordum. Herkesten farklı olduğum aşikârdı; fakat kesinlikle insan değildim. BİLİM KURGU #1 (DÜZENLENİYOR)