Profesör Bay Hiddleston'ın öğrencisi Juliet'e olan saplantılı hislerine konu olan bir kitaptır. Keyifli okumalar. (Kitabı okumadan önce, önceki kitabım CHERRY'e göz atmanızı tavsiye ederim, devam kitabı niteliğindedir.)

♦️the wattys 2022 Kazananı♦️ Her şey kendi evrenimde iki yıl önce dünyanın en çok çizgi roman satan şirketlerden birine yardımcı editör olarak girmemle başlamıştı. Sevdiğim işi hayranı olduğum çizgi roman evreni üzerinde yapacaktım ve bu ilk başta bütün büyüyü bozacakmış gibi hissettirse de ailemin desteği ile başlamıştım işte. Sadece iki ay Marvel Comics'de çalıştıktan sonra bir anda gözlerimi burada açmıştım, çok kısa bir süre üzerinde çalıştığım çizgi roman evreninde. Cafuné: Portekizcede "Sevdiğin kişinin saçlarında ellerini nazikçe dolaştırmak" anlamına geliyor.

''Bugün hayallerimin gerçeğe dönüştüğü günün yıldönümü.Yıllardır hayalini kurduğum küçük ve sevimli kitap dükkanımı açtığım günün.Evet belki çok sıradan gelecek size ama artık neredeyse otuz yaşına gelmiş bir kadın için hayatının en mutlu günüydü o gün.'' 29 yaşındaki Eylül kendi ülkesinden uzakta hayallerindeki işi kurmuşken ansızın imkansız gibi görünen bir düşün peşine düşer.Ünlü bir film yıldızıyla karşılaştığında ona ilk görüşte aşık olur.Ama bu bir peri masalı değil. Herkese Merhaba, çok sevdiğim Notting Hill filminden ilham alarak yazdığım hikayemi umarım beğenirsiniz.Bölümleri okurken şarkıları dinlemeyi unutmayın lütfen :)

"Yine buradasın?!" Sessiz dalgaların dans ettiği sakin denizin karşısında oturmuş, zümrütlerini Dolunay'a sabitlediği sırada arkasından ince ve tanıdık ses yankı yapmıştı etrafta. "Geldin?...Yine?!" Onu ilk gördüğü an gibi,içinde oluşan heyecan hissiyle konuştu Tanrı. "Yıllar geçti.Neden vazgeçmiyorsun, Loki?" Uzun siyah saçları hayali bedeninin üzerinden dalgalanırken,yanına geçti adamın. "Güzel bir ruha aşık olan,ona son nefesine dek sadık kalır,çünkü sevdiği şey ebedidir,Katherina!" Burukça gülümseyip eşinin sorusunu yanıtladığında, kızın ona dönmesiyle uzun yıllar sonra zümrütleri hasret kaldığı ela gözlerle buluşmuştu Fesatlık Tanrısının... ❄Başladı: 08.09.2022❄ 🌙Devam ediyor...

♡Zamanın sonsuzluğu, onsuzluğu unutturur mu Zamanla?¿♡ 🌹Başladı: 20.04.2022🌹 🌹Bitti:17.08.2024🌹 🦭Best Rankings🦭: 🪐🐍Loki🐍 - #1 - 14.11.2023🪐 ❄️💫Loki💫 - #1 - 28.02.2025❄️

Sen yağmura binlerce şiir yazdın. Ama yağmur, yağmur olduğunun bile farkında değil. Gerçeği bu. Bu şekilde oluştu. Sen öyle olma. Senin gerçeğin, hayatın boyunca bir dram filmiydi. Bir dramın bir dramla çarpışmasıydı. Parçaların sana saplanmasıydı. Cam kırıkları. Sen öyle kırılma. Birini sevdin. Ve o gitti. Sana göre acı, bu. Sen öyle acıma. Bak, gökyüzünü terk etti güneş. Sen öyle yapma.

Her yeri maviye boyamak istiyorum. Her yeri maviye boyamak, hep gökyüzüne bakmak istiyorum. Çünkü bir tek baktığımız gökyüzü ortak şimdi. Çünkü bir tek gökyüzüne bakınca yitiriyor gerçekler ürkütücü yüzlerini. Hep sağ tarafta durup, "Sol yanımdasın biliyorum." demek gökyüzüne bakarken. Biliyorum. Bir kere bile yan yana yürümemiş olmamız bu sokaklarda, benimle tam da burada şiirler okuduğun gerçeğini değiştiremez. Çünkü hangi şiire değse gözlerim, hepsi senin sesin. Hep "zaman" diyor sesin. Her yeri maviye boyamak, şiirler okumak, hep gökyüzüne bakmak istiyorum. "Duvarlarını aşıp, elini tutmaya çalışıyorum. Ve elini tuttuğumda seni aydınlığa çıkarana kadar bırakmayacağım."

Kendisinden oldukça genç bir kıza saplantı derecesinde yoğun duygular besleyen ve bu duygularla savaşmak zorunda kalan bir adamı anlatıyorum. Keyifli okumalar.

Gözlerin gözlerimle uzun süre temas etmekten çekiniyor. Saçlarını kulağının arkasına sıkıştırırken alt dudağını kemiriyorsun, oturduğun yerde bir türlü rahat edemiyormuşçasına kıpırdanıyorsun. Düşüncelerini dev bir bilboard'ta yazıyor gibi net bir şekilde okuyabiliyorum, elinde olsaydı zamanı geri alır ve benimle henüz tanışmadığın herhangi bir güne dönerdin. Bir zamanlar benim için bir kitabın sayfalarına yazılar yazardın. Beni güldüreceğini bilirdin ve hevesle benden gelecek cevapları beklerdin. Thames nehrinin ışıkları altında beni ilk kez öpmüştün, yağmur kokusunun kapladığı ve ağaçların loşlaştırdığu ormanda ilk kez elimi tutmuştun, seni ağlarken gördüğüm gün sokakta kollarını ürkekçe bedenime sarmıştın... Duyguların ve anlamların bir film efekti gibi kaybolduğu gri dünyamda, parlak renklerinle beni büyülemiştin. Nefesimi kesmiştin, sonra da nefesim sen olmuştun. Şimdiyse kaçacak delik arıyorsun.