Bu mektuplarda yazacağım şey ise, seni on iki yıl öncesine götürmekle başlayacak. 2008 güzüne. Sana bizim hikayemizi anlatacağım. En başından. Hatırladığım tüm detaylarıyla, en önemli kısımlarıyla. Yaşadıklarımızı bir de benim, o çaresiz ve belalı çocuğun ağzından dinlemeni, bana o anları yaşarken nasıl hissettirdiğini anlamanı istiyorum. Amacım kendimi sana affettirmek veya bana olan nefretini azaltmak değil, omzumdaki bu ağırlıktan kurtulmak sadece. Çünkü zaten burada her gün, birbirinden kötü onlarca hikaye dinliyorum. Zırvaladığımı düşünebilirsin, ama hapiste olmak beni öylesine değiştirdi ki... o tanıdığın hırçın Jungkook yok artık. Bunu da ben yazdıkça anlarsın zaten, her şeyden bahsedeceğim çünkü. Ben henüz on yedi yaşındayken tanıdığın, büyüttüğün, sevdiğin, sevmeyi öğrettiğin, bağlandığın, kendine bağladığın, yaraladığın ve ruhen öldürdüğün Jungkook'u, onun ağzından anlatacağım sana.

ama New York'a geldiğimden beri bir kokusu var for vanilla baby

Prens gibisin, benim prensim. [Angst]

"beni biraz daha öper misin? kaybedecek hicbir seyimiz yok."

'' Ateşe merak duyan 4 kelebeğin hikayesini bilir misin? '' TaeKook__VKook

"Söz vermemi ister misin, küçük?" "İsterim, ama tutabilecekseniz, bayım." 14/04/2018 ~ 29/06/2018

🪸 merman!au ❝yeryüzü hakkında oldukça meraklı olan denizerkeği jeongguk, yüzeye çıktığı ilk gün taehyung'u görür.❞ seme!tae uke!gguk [bu kurgu nionasama adlı çizerin 'the little merkoo' adlı fanartından ilham alınarak yazılmaya başlandı. gidişat fanarttan tamamen bağımsız olsa da birkaç detay fanarta ait olduğu için çizerden izin alıp credit verdiğimi belirtmek isterim.]

"Bizim hikayemizde görmek yok sevgilim."

faustusjj Şimdi yalnızca, silikleşmiş bir anıdan ibaretsin.

"Ağlarken öpüşmek gibi bizimkisi. Kalbini çok sızlatıyor ama çölün ortasında suya muhtaç olduğun kadar muhtaçsın o dudaklara."