[ANGST] Aşk, insanı zehirleyebilir miydi? Hayatı boyunca bu zehiri içinde taşıttırıp acı çektirebilir miydi?

İstek çeviriydi, şimdiden iyi okumalarr

flixiiie'den bir mesajınız var. (fotoğraf) açıldı

Tamamlandı. Hyunjin gözlerini açtığında kendisine parlak gözlerle bakan Felix ile göz göze geldi. "Aşkınızı anladık kardeşim yeter! Akşam oldu!" Arkadaşlarından biri bağırmasaydı bir süre daha öyle kalabilirlerdi. "Tamam zırlama hemen! Geliyoruz." Felix hızlı adımlarla oradan uzaklaşmaya başlayınca Hyunjin, hızlı atan kalbiyle arkasından baktı bir süre. Kendisini ana döndüren şey, kafasına fırlatılan top oldu.

"Çünkü gözlerimi kapattığım her vakit karanlık bir cennet gösteriyorsun bana." • mafia || au • beginning : 301020

felixlee: Hey Unknown! Unknown: Bana Arcane de. "Hwang Hyunjin + Lee Felix" *Arcane: sır, gizem, sadece birkaç kişi tarafından bilinen*

felix çillerini sevmiyordu.

"düşünmeden sev Felix. Eğer düşünürsen sevemezsin çünkü" "Ama Bu yanlış" "kime göre? Benim tek doğrum sensin." endişeyle dudağımı dişlerken tuttuğu elimi bırakır gibi oldu. Bir an korktum ama neden korktum onu da bilmiyordum. Ellerimizi kenetleyip aramızda ki o bir adımlık mesafeyi kapattı ve diğer elini yüzüme doğru uzattı. "korkuyorsan bana sığın, seni son nefesime kadar korurum" elleri çillerimin üzerinde gezinmeye başladı. Sanki dokunmaya korkuyormuş gibi öyle hafif dokunuyordu "ya senden korkarsam?" titreyen sesime lanet edemezken elini çeneme doğru indirmeye başladı. "O zaman..." diye fısıldadı dudakları bana doğru yaklaşırken. Kalbim delice atmaya başladığında dudaklarını az önce ellerinin dolaştığı çillerime bastırdı. Bu hareketi delice atan kalbimin intihar ipi olmuştu. Dudaklarını tenimden çekmeden dudaklarını aralayıp fısıldayarak cümlesini bitirdi. "Seni kendimden korurum" Not: Angst değildir