'' Sen! Buraya gel!'' nefesimi tutarak ortaya doğru yürümeye başladım. '' Güldüğüm için bu kadar sinirlenmiş olamazsın.'' Korkudan kafamı kaldıramıyordum. '' Güldüğün için sana sinirlenmedim.'' '' Özür dilerim alfa. Saygısızlık yapmak istememiştim.'' '' Umarım beni öldürmez.'' '' Hayır seni öldürmeyeceğim.'' '' Çok teşekkür ederim al...'' bir dakika ben bunu sesli söylemedim! Arkamdan fısıldaşmalar başladığında kafamı kaldırıp ona baktım. '' Seni öldürmeyeceğim, sevgili eşim.''

Hazel'ın boynunda taşıdığı eski bir kolye... sadece bir aile yadigârı mıydı, yoksa geçmişin sessiz çığlıklarını mı saklıyordu? Bir akademi, yalnızca seçilmiş ruhları kabul eder. O, bu kapıdan içeri adım attığında, ardında bıraktığı karanlık bir gecenin yüküyle, önünde açılan bilinmezliklerin gölgesinde yürümeye başladı. Ormanın kalbinde fısıldayan bir varlık, gökyüzünün kanatlarında süzülen bir koruyucu ve sırlarla örülmüş bir kader... Hazel, gerçek kimliğini ararken kendi içindeki gücüde uyandırıyor... Ancak bazı sırlar, sadece zamanı geldiğinde konuşur. Bu dünyada aşk, ihanet, fedakarlık ve kayıplar iç içe geçerken, onun bu yolculuğu kaderin sınırlarını aşacak. Kolyeler bir gün konuşacak. Ama o gün geldiğinde, kimse aynı kalamayacak. "Her ruh çağrıldığında, geçmiş uyanır. Ama gerçek kader, sessizlikte saklıdır." *Hazırlan. Çünkü bu yolculukta sadece kahramanımız değil, sen de değişeceksin. ... KAYIP RUHLARIN DANSI SERİSİ I : Melez Tanrıça (1.Kitap) Tamamlanma tarihi: 16/11/2025 🌠🪐

Mühür taşı gerçek mührüne kavuştuğunda kıyamet kopmalıdır. Her kıyametin sonunda, yitirilen hayatlar olur. Bu şeref hangimize ait? •Parmağımı dövmesinin çemberinde dolaştırdım bir tur. "Hissediyor musun?" diye sordum acıyla. "Tam burada kocaman bir işaret var." Cesur konuşsa damga derdi büyük ihtimal. Ya da lanet. "Görmüyorsun ama hissediyorsun. Tam burada. Seni sarıp sarmalayan bir ip." Diğer elim Cesur'un kolundan aşağı kaydı ve parmaklarım parmaklarına dolandı. "Her şeyi birbirine bağlayan bir ağ," dedim dövmesine hayranlıkla bakarken. "Tıpkı benim gibi." • Not: Merhaba! Eğer sağlıklı bir ilişki arıyorsanız bu hikaye size göre değil. Bu hikayede toxic bir ilişkideki iletişimsizliği ve bu iletişimsizliğin sonuçlarını göreceksiniz. Sabrınız için teşekkürler, keyifli okumalar.

Her şey senle, ilk aşk belki senle...🤍

Hırsızlık için girdiği şirkette, karşısına çıkan gerçek onu altüst etti: Yedi tehlikeli adam... ve hepsi onun abisi. Liva, kim olduğunu yeni öğrenirken, onu bekleyen çok daha büyük bir sır vardı. Peki ya kalbini hiç beklemediği birine kaptırması? Aşkı buldu mu? Asıl gerçek ne? Maskeler düşüyor... # "Hazır mısın Cassian Leclerc?" Onayla başını salladı "Senin için her zaman hazırım Liva Valestra" #

Ünlü Rus yeraltı mafyası Kuzentsov'un sahibi anti kahraman Azrail'in Kılıcı ve tek amacı ülkesine hizmet etmek olan bir kahraman askerin hikayesi...

Bebeği lösemi olan Arslan ile kardeşinin beyninde tümör olan Ayşegül, çaresizlik dolu bir dönemde kaderin ağlarını örmesiyle karşılaşır. Onların çaresizlikten başlayan zoraki evlilikleri, acaba güçlü bir aşka yuva olabilecek miydi? "Sakin misin?" diye sorduğunda, iyice yaklaştı. "Sakinim." Onun sözlerinden cesaret alarak, dudaklarıyla dudaklarına dokundu ama ansızın yüzüne yediği tokatla, şaşkına döndü. Ayşegül'ün tedirgin bakan ela gözleri, kırpışan kirpiklerinin altında fazlasıyla masum duruyordu. "Özür dilerim." "Önemli değil... Şimdi ben seni tekrar öpeceğim ve sen bana tokat atmayacaksın." "Sen öpeceksin, ben tokat atmayacağım." "Aynen öyle..." "Tamam." "Öpüyorum." "Öp..." "Tokat yok?" "Tokat yok." Arslan, dudaklarını hafifçe onun dudaklarına değdirdiğinde, Ayşegül istemsizce geri çekildi. Onun gerilemesiyle, Arslan ona doğru yaklaştı. "Kaçarsan olmaz." "Kaçmamam lazım, evet!" "Ayşegül, sakin kal..." "Sakinim. Gayet sakinim!" Karısının titreyen ellerini tuttu ve dudaklarına götürüp öptü. Onu yatıştıracak başka bir çare bulamamıştı. Onun derin bir şekilde nefes almasıyla, rahatlamaya çalıştığını gördü ve tekrar denedi. Dudaklarını onun dudaklarına yakınlaştırdı ve ansızın Ayşegül'ün onu öpmesiyle şaşkınlığa uğradı. Geri çekilen Ayşegül, telaşla söylendi. "Çok pardon! Sen öpecektin, ben tokat atmayacaktım! Ben yanlışlıkla öptüm!" Arslan, kıza şaşkınca baktı. Bu kız gerçek miydi? "Biz öpüşmeye bu kadar zaman harcadıysak, gerisi..." diyen Arslan, geri çekilip önüne döndü. Ne yapsaydılar acaba? Sakin yaklaşınca, becerememişlerdi. Bir anda mı olsaydı? Bir de onu denemek isteyerek tekrar karısına döndü ve ansızın dudaklarına yapıştı. Uzun öpücüğü, nefes almak adına sonlandığında, tekrar yanağına yediği tokatla şaşkınlığa uğradı. "Ayşegül, tokat yok demi

bilgilendirme: başroller tarafından bir aldatma söz konusu değil. kitabın konusu anlaşmalı evlilik tarzında bir şeydir. keyifli okumalar ✨️ Evlilik. Aynı evde yaşayacak iki insan olacaktık büyük ihtimalle. Birbirimize karşı bir sadakatimiz olacak mıydı mesela? Eve gelmediği akşamlarda haber verecek miydi? Konuştuğu arkadaşlarını ya da benim de bilmem gereken konuları bana anlatacak mıydı? Beraber katılmamız gereken etkinlikler olacak mıydı? Bir ay içinde evlenelim mi, diye sorduğunda kabul etmiştim. Nedensizce onunla evlenecek olma fikri beni gülümsetiyordu. Evlenince hayatımızda bir şey değişmeyeceğine emindim oysaki. İşten gelip odasına çekilirdi. Ben de sessizce işe gider gelirdim. 070825 🦢

Açelya, Casper lakabının hakkını verecek kadar silik bir kızdı. Ta ki dünyaca ünlü rock grubu Argo'nun solisti ile yolları kesişinceye dek... Narin yapraklarını önemsemeden fırtınaya âşık olan bir çiçeğin hikâyesi... "Köklerim topraktan vazgeçmiş, yapraklarım kimin umurunda?" 3 Ocak 2019.

Hedefleri için gözünü karartmış olan Alin, bir yıl daha sınava çalışma kararı alır. Her şeyi bir kenara bırakmış, yalnızca derslerine odaklanmışken, kütüphanede tanıştığı bir adamla sınırlarını koruyacak mı yoksa yıkacak mıydı? • Arkamı döndüm ve apartmanın girişine doğru ilerledim. Kapıyı açmak için bir hamle yapacakken sesini duydum. "Alin!" Omzumun üzerinde ona baktım. Dudaklarındaki o güzel kıvrılma görülmeye değerdi. "Sevgilim veya bir flörtüm olursa, bu yalnızca sen olursun."