Gecenin karanlığına dalan bir otobüsün içinde, sadece evine gitmek istiyordu. Fakat hayat ona öyle bir oyun oynamıştı ki artık tek isteği hayatta kalabilmekti. Aslında fark etmesek bile bir numara hayatımızı yönlendirebilirdi. Fakat bu sefer bir numara hayattaki çizgini belirlemek için tam tepende duruyordu. 17 Numara... Bazen sırf 17 Numara olduğun için şanslısındır, bazen de sırf bu yüzden ölüsündür. Defne otobüse binerken birkaç saat sonra olacakları tahmin bile edemezdi. Katliamın içinden kurtulan tek numaranın sahibi olmak ona göre şans değildi. Çünkü bazılarına göre bu şans, onun katil olma yolundaki ilk adımıydı. Çünkü o, etrafındaki yedi katilden sonra gelen sekizinci katildi. *Şiddet, kan ve vahşet içermektedir. Başlangıç: 20 Mayıs 2017 Bitiş: 2 Aralık 2018 Kitap: 14 Nisan 2023 Aksiyon #1- 02.2020/10.2020 Korku #1- 04.2020 Gerilim #1- 04.2020 Gençkızedebiyatı #1- 11.2020 Gizem #1-12.2020/01.2021 Macera #1-01.2021

Bir yangının hikâyesi. Yangının gözyaşlarının...

Çevremdeki ağaçlar aynı gözükseler de aynı değiller. Uzaktaki dağlar bildiğimden daha soğuk. Rüzgar aynı hissettiriyor belki ama o bile tanıdığım rüzgar değil. Çünkü benim dünyamda çoktan unutulmuş büyüleri taşıyor kucağında. Olduğuma inandığım yerde değilim. "Bana her şeyi anlat. Bana dünyanızla ilgili her şeyi, en küçük detayına kadar anlat." Ben, Eira Morwen, dönmenin bir yolunu öğreneceğim. Ve ancak her şeyini bilirsem büyüyle ve korkunç canavarlarla dolu bu dünyanın girişini de çıkışını da bulabilirim.

"Kim Namjoon, hayatımın hiç kimsesiyken, herkesi olmuştu."

Güzelliğini yitirmiş sönük ışıkta gece yarısına kadar dans ediyoruz. Kitabın yayımlanma yılı=2018

Dünyadaki cehennemi yansıtan bir köle kampında büyümüş çocukların, hayatlarının özeti olan iki kelime; acı ve zorluk. Acı, içlerinden biri için bir anlam ifade etmese de bazılarında derin bir anlamı vardı. Ama zorluk, hepsi için aynıydı. ➴ • sasusaku • 31/05/21

"Alın kellesini!" O an son defa yaşamak için bir şeyler yapmaya çalıştım ama ne gücümün, ne de sebebimin olduğunu farkedince kafamı eğip çaresizce bekledim. Ölmek istemiyordum, kesinlikle ölmek istemiyordum...Kendimi bu konuda teselli etmeye çalışsam da yapamıyordum. En azından o zalim halkın önüde idam edilmeyecek oluşuma sevindim ve ölümümden saniyeler önce gülümsedim. 3...2...1... Gözlerimi iki kişilik yatakta açtım. Nerdeydim ben? Daha önemlisi kimim ben? Sera Albayrak mı, yoksa Valeria Ernest mi?

"Siz, çok özel çocuklarsınız."

Sakura kendini bildi bileli (tamam tamam, altı yaşından beri falan) Sasuke'ye aşıktı. Okuldaki neredeyse bütün diğer kızlar gibi (küçük bir şehirde büyüyünce hayatın boyunca hep aynı insanlarla oluyordun). Yani öğretmenleri Kakashi-sensei tiyatro kulübü hocası Kurenai-sensei'ye borcu olduğu için Sasuke'yi Aşk ve Gurur oyununun başrolü (muhteşem bay Darcy) olmaya ikna edince Sakura da doğal olarak kadın başrol (zeki ve sevimli Elizabeth Bennet) için başvurdu (okuldaki diğer neredeyse tüm kızlar gibi, tipik). Fakat onların aksine, Sakura'nın iki avantajı vardı. Bir, Sakura kendini bildi bileli (pekala pekala, on yaşından beri) tiyatroya ilgiliydi ve zaten tiyatro kulübündeydi ve iki, Elizabeth Bennet karakteri Sakura'yla aynıydı! İkisi de zeki ve sevimliydi, komik yorumlar yaparlardı ve erkek egemen topluma karşıydılar! (Dönemin kurallarına göre en azından, Elizabeth feminist sayılırdı) Yani evet, başrolü kapıp Sasuke-kun'a sonunda onun için ne kadar ideal bir kız arkadaş olabileceğini kanıtlayabilir ve mutlu sonuna ulaşabilirdi, tamam mı Karin-seni lanet sürtük! Tek sorun, görünüşe göre Sasuke tiyatrodan nefret ediyor, Sakura'nın sevimli olduğunu falan düşünmüyor ve Sakura gelecekteki-mükemmel erkek arkadaşı-nişanlısı-eşini o kadar da iyi tanımıyorsa benziyor. Tamam, üç sorun etti, farkındayım. Kapayın çenenizi.

Başım Barlas'ın göğsüne düştü. Soğuktan donmuş burnumu sıcacık göğsüne sürttüm. Burası yuva gibi hissettiriyordu. Derin bir nefes aldım. Kokusu ciğerlerime doldu. Gözlerim kapandı. Son kez fısıldadım. ❝ Yangın düşmüş kor kor. Yanmış gönlüm yer yer. Duydum sağdan soldan vazgeçmişsin benden. ❞ ⭒⭒⭒ Saudade: Kavuşamayacağın birini özlemek.