Bakışlarım da bir ufuk çizgisinde son bulacak elbette. Adımlarım uçurumun kenarında duracak. Kalbim atmaya devam edecek tabi ki(!) Ya avucunda, ya da beni iten parmak ucunda..(!)

TAVŞAN'CIK Karanlık bir geçmişin bataklığında belime kadar pisliğe batmış durumdayım, kaç kere ölmeyi denedim ben bile bilmiyorum ama onda bile hiç başarılı olamadım, hoş yaşama konusunda da pek başarılı olduğum söylenemez. Babası belli olmayan ve bağımlı bir annenin ellerinde tüm masumiyetini kaybetmiş, bir başına karanlık arka sokaklarda yaşamaya çalışan bir kızım sonuçta. Eğer bu eziyeti sonlandıramıyorsam o halde savaşmam gerekiyor ve ben de tam bunu yapıyorum, savaşıyorum çünkü annem gibi olmak istemiyorum, yüksek dozdan ölen bir fahişe olmak istemiyorum ama ramak kaldı biliyorum, eğer elimi çabuk tutmazsam kaybolup gideceğim bu bataklığın içinde ve benim o kadar zamanım yok.

KIYAMETE BİR ADIM Soğuk ve karanlık bir cehennemin kavrulmuş topraklarında gecenin içinde kötülüğün günah tohumu doğdu. Gece gibi siyah kanatlarını açtı ve fırtınaları kucakladı, öfkesi kasırgaları çoğaltıyordu. Nefretle besledi duygularını, kalbinde sevginin yeşermesine hiç izin vermedi, merhametten yoksun olan bu ölüm avcısının tek bir amacı vardı, cehennemin kapılarını aralamak. Doğduğu gün kader onun için zarlarını atıştı ve büyük bir sabırla sıranın ona geleceği günü bekliyordu. Yüzyıl boyunca donmuş bir cehennemde tek başına büyüttü öfkesini gücüne güç katarken. Artık zaman dolmuştu, ondan alınanların hesabını sorabilecek ve meleklerden intikamını alacaktı. Peki, o gerçek düşmanlarını bulabilecek miydi? Öfke ile kuşanmış zihni gerçeği görmesini engellerken bunu nasıl yapacaktı? Ya sevgi? Yüzyıl boyunca kalbinden uzak tuttuğu bu duygu yeniden hayat bulabilecek miydi? Yoksa o hep bir ölüm avcısı şeytan olarak mı kalacaktı? Kıyamete bir adım, gerçeğin sınırlarında, bıçak sırtında bir hayat. Şeytanın oğlu Aleck ya gerçek düşmanlarını bulacak ya da sürgüne gönderilmiş bir ölüm avcısı olarak esarete mahkûm kalacaktı. Peki, o sonu mu başlatacak? Yoksa geçmişin izlerinde gerçek benliğini mi bulacaktı? İşte bu soruların cevabını merak ediyorsanız hazır olun hikâyemiz başlıyor ama dikkatli olun çünkü aradığınız gerçekler çok da uzağınızda olmaya bilir. Özlem ALTUNTAŞ

Derler ki; mavi ay gökyüzünde yükseldiğinde, rüzgârda adının fısıldandığını duyduğunda eğer kuzeye bakarsan beyaz ejderhanın ruhunu görebilirmişsin.