Chłopak kulił się w swojej celi, nie miał imienia, przynajmniej już nie. Kiedyś jego ojciec wołał go nim, jednak minęły lata od kiedy ostatni raz je usłyszał i w końcu zatraciło się ono w jego pamięci. Teraz jego ojca nie było, a nawet jeśli by się spotkali ten nie mógłby go poznać. Tak niewiele pozostało po jego ukochanym synu, którego utracił. Drobne, jednak umięśnione ciało wychudło, ukazując kości, rumiana cera stała się blada, pokryły ją plątaniny blizn, strupów i ran, które nie chciały się zagoić. Z ciepłych, płonących radością i ciekawością świata oczu pozostało tylko jedno, a jego blask dawno znikł, zastąpił go strach i ból, rozpaczliwe wołanie o pomoc, litość, a nawet o śmierć. Wiecznie niesforne ciemne kosmyki krótkich włosów, urosły, sięgając dołu pleców, stały się brudne, tłuste, zlepione krwią. On cały był brudny. Porządne ubrania zamieniły się w szmaty, ledwie okrywające jego ciało. Głos, który śpiewając zamieniał krzyki w cisze, którego zdawały się słuchać nawet szumiące drzewa umilkł. Kiedyś jeszcze krzyczał w rozpaczy z bólu, jednak teraz nie miał nawet krzyku. Palce niegdyś delikatnie ciągające struny, potrafiące utkać melodie, które oczarowywały wiatr, drżały okaleczone. Z dawnego bohatera stał się niewolnikiem... A nawet czymś gorszym, podlejszym... Kiedyś jeszcze wierzył, że się uwolni, że powróci do ojca. Ale zabrano mu wiarę, zabrano nadzieję, dumę, honor, intymność, tak samo jak zabrano to co kochał najbardziej: wolność. A jednak coś się zmieniło i do jego celi znów zaczęły wpadać promienie słońca, przypominając mu o istnieniu świata na zewnątrz... Czy możliwe, że jeszcze kiedyś uda mu się do niego wrócić? Że jeszcze raz ogrzeje twarz, patrząc w błękitne niebo... może nawet się uśmiechnie?

Regulus boi się poczuć cokolwiek do kogokolwiek. Ale jego uczucia kierują same sobą. Kiedy tylko uświadamia sobie, że poczuł coś do Jamesa Pottera unika go jak tylko może i robi wszystko, żeby to stłumić. Jednak Gryfon bardzo skutecznie nie pozwala mu o sobie zapomnieć, bo on sam nie może zapomnieć o nim. Pisane od 7.02.21r. do -- 4.02.2022r. Rozdziały we wtorki

Niewiele jest osób, które mogą poszczycić się predylekcją kaprala Levi'a. „Zimny drań' - to określenie pada często z ust żołnierzy nieświadomych rzeczywistej natury bruneta. Prawdą jest, że owa persona bywa brutalna i oschła, lecz zdjąwszy skórę grubiańskiego aroganta ujrzeć można urokliwego mężczyznę ze słabością do czarnej herbaty i zamiłowaniem do dobrych książek. Jak długo człowiek może wytrzymać pod naporem ludzkiej złośliwości i okropieństwa? Czy nie istnieje możliwość, iż jednostka w końcu załamie się i wybuchnie? Tak, świetnym tego przykładem jest temperamentny nastolatek - Eren Jäger. Chłopak zbytnio nie wie, jak ma radzić sobie z tym „wszystkim". Pewnego wieczoru, po małej potyczce słownej, znajduje się na ganku Zwiadowczego zamczyska. Jedno przypadkowe spotkanie i dym z papierosa potrafią wyjątkowo namieszać w głowie. Żaden z nich nawet nie wiedział o istnieniu wzajemnych „drugich twarzach". Długo ukrywane wewnętrzne lęki i marzenia w końcu wychodzą na jaw. To nie kolejna opowieść o miłości od pierwszego spojrzenia, lecz o zakazanej i rozwijającej się sympatii dwóch zagubionych ludzi w tym okrutnym świecie, którzy na pierwszy rzut oka nie mają ze sobą nic wspólnego niż cel, do którego tak zawzięcie dążą. Ostatnia Nadzieja Ludzkości i Jej Najsilniejszy Żołnierz. Co może pójść nie tak? ✿ஜீ۞ஜீ✿•.¸¸.•*'*•.•ஜீ☼۞☼ஜீ•.•*'*•.¸¸.•✿ஜீ۞ஜீ✿ ↳ Spojlery - całe anime ↳ 𝘚𝘭𝘰𝘸𝘣𝘶𝘳𝘯 ↳ Warto zapoznać się z opowiadaniem pt. "Chłopiec z Podziemia" - przez co więcej zrozumiecie, co się tu będzie działo. ↳ Fanfiction kierowane głównie do 'starszych' czytelników - proszę, aby osoby poniżej czternastu lat tu nie zaglądały

Emma Jaeger, starsza siostra Erena wbrew pozorom nie miała łatwego życia. Jej ojciec twierdząc, że musi ją przygotować do ocalenia ludzkości zgotował jej piekło na ziemi, znęcając się nad nią, narażając na ciągłe niebezpieczeństwa i poddając ciężkim treningom. Nigdy nie powiedziała o tym nikomu w obawie, że szalony lekarz zacznie „szkolić" jej brata. Cierpienia dziewczyny pozornie kończą się w 845 roku, gdy Kolosalny Tytan powoduje upadek Shiganshiny, a Emma wraz z rodzeństwem dołącza do korpusu szkoleniowego by pomóc bratu osiągnąć cel i spełnić odwieczne marzenie zasmakowania wolności. Jednak jej droga splamiona będzie krwią, nieustannym strachem o życie oraz nowymi uczuciami do pewnego kapitana, który wywróci jej świat do góry nogami. Przeczytaj by dowiedzieć się, jak potoczą się jej losy. [ UWAGA: Zawierać będzie wulgarny język, drastyczne sceny oraz motywy nadużyć! Będzie to slowburn i oczywiście ostrzegam przed spojlerami!]

Minęło ponad tysiąc lat. Świat uległ zmianie, a Tytani przestali istnieć. Jednak dziwnym trafem, każdy z byłego oddziału Zwiadowców, wrócił do życia. A w dniu szesnastych urodzin każdy z nich odzyskał wspomnienia z poprzedniego życia. Nie wszystko jednak potoczyło się tak jakby tego chcieli, a każdego z nich nurtowało jedno pytanie. Co się stało z Erenem?

❝był takim smutnym chłopcem❞ bo kenma znał różne oblicza samotności [ 2019 ]

Porzucony przez rodzinę, która miała się nim opiekować, Harry trafia pod opiekę Albusa Dumbledore'a. Na trzy lata Hogwart staje się jego domem, jest tylko jedna zasada. Nikt nie może go zobaczyć. Pierwszego września tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego pierwszego roku wszyscy dowiadują się prawdy. Prawdy o tym, że istnieje ktoś taki jak Harrison Snape. _________________________________________________________ Okładka stworzona przez @Agarisa Bardzo dziękuję i serdecznie zapraszam na jej profil ;D

Nieświadomie wypowiedziane życzenie urodzinowe przywraca Jamesa Pottera do życia. Okazuje się jednak, że odnalezienie się w nowej sytuacji nie jest dla nikogo łatwe. Jednocześnie coś złego zaczyna się dziać z Harrym, lecz czy w całym zamieszaniu związanym z powrotem Jamesa, ktoś będzie miał szansę to w porę zauważyć?