Güneş. Güneş'i oldum olası hep çok sevmişimdir. Hep içimi ısıtır, huzurla doldurur. Çok sevdiğimden midir bilmem, sabahları güneşin hafif yakıcı, tatlı ışığının yüzümü gıdıklamasıyla uyanmaya bayılırım. Ama bu sabah farklıydı. Mardin'i bilirsiniz. Güneş'i acımaz, yakar. Bu sabah Güneş sanki her şeyi biliyor gibiydi. Hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını bilerek yakıyordu yüzümü.