ခပ်မှိန်မှိန် အခန်းလေးထဲမှာ သီချင်းသံမှအပ ဘာသံမှ မကြားရ။ "ကြည်ပြာရီဝေသော အကြည့်နဲ့ ညှို့တဲ့သူ၊ သူဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ကြင်နာသူ ၊ သူအကြည့် ဘဝင်မှာဆူး...." ဟု သစ်က လေးနွဲ့နွဲ့ အသံဖြင့် ငြီးလိုက်သည်။ ပြီးတော့ ရင်ခွင်လွှာထဲက နွယ့်နဖူးလေးကို ဖွဖွလေးအနမ်းပေးလိုက်သည်။ နွယ်ကတော့ သစ်ရင်ခွင်ထဲကိုသာ တိုးဝင်မိ။ သူကလည်း တင်းကြပ်စွာဖက်ထားသည်။ "သစ် ၊နွယ်တို့ချစ်ခြင်းက လောကြီးရဲ့နိယာမနဲ့ သဘာဝတရားကို လွန်ဆန်နေမိခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် နွယ်ရဲရဲကြီး လွန်ဆန်မိမယ် ထင်တယ်" ဟုနွယ် အသံတိုးတိုးလေးပြောမိတော့ "နွယ်ပင်တွေက သစ်ပင်တခုကိုရစ်ပတ်တာကသဘာဝလေ နွယ်ရဲ့" နွယ်လည်း ဘာမှပြန်မပြော။ အပြုံးတစ်ပွင့် သာ ပန်ဆင်လျက်။ 💌🌧️

တက္ကသိုလ်‌ေကျာင်းသူဘ၀ကို နောက်ခံထားပြီး ဆရာမနဲ့ ကျောင်းသူတို့ကြားက ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေ၊နားလည်မှုတွေကို စိတ်ကူးယဉ်ရေးထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပါတယ်။