Seha Bey bir ayağını öne atıp ona dengesini vererek şöyle bir durdu. Leyla'yı kısacık üstün körü süzdü. Rahatsız eden bir bakış değildi ama olmasa da olurdu yani. Leyla neler oluyor diye düşünüyordu. "Küçüksün." dedi adam, burnunu çekti. "Gözüm de tutmadı pek seni. Biraz büyü. Bakalım hale yola gelecek misin..." Leyla'nın gülümsemesi soldukça soluyordu. Gözü tutmamıştı madem gelin odasına ne diye sokmuştu bu herif onu? Hale yola gelmek ne demekti? Ah bir eski Leyla olabilseydi ona hali de yolu da gösterirdi ama kaç gündür yaşadıkları onu bitap düşürdüğünden karşılık vermek için laf gelmiyordu aklına. "Eğer aynı yastığa baş koyasım gelirse, haberin olur. Sana söylerim." dedi adam. Leyla'nın gülüşü tamamen düştü bu sefer. Ne ince düşünceli adam! Ya habersiz gelse ne olurdu?! "Ama ben bunu yapmazsam eğer, sen aşkımdan ölsen bile bana gelmeyeceksin." ••• -Yaş farkı içerir- ~hikâyemiz 1989 yılında başlamaktadır~

- Töre cinayetinden kaçan bir kız. - Ve aldatıldığı kadınla zorla evlendirilmek istenen bir adam. Bu iki kişinin yaptığı işbirliği ile kurtulan hayatlarını okumaya hazır mısınız? Şayet yollarının nasıl kesiştiği bile muamma...

Bu dünyada yetim bir kız çocuğu olmak ve bu da yemezmiş gibi yokluk ,sefalet ile mücadele etmek bizim gibilerin alın yazısıdır .İnatla bana sunulan bu hayat'a karşı hep dik durmaya çalıştım.Adım gibi Asi bir kızdım. Genellikle durgun bir kişiliğe sahip olsamda ,deli damarım tuttuğunda inatçı yapım kendiliğinden ortaya çıkar . _Rasim Bey ben böyle bir şeyi asla kabul edemem. _Haklısın kızım senin için çok önemli bir karar ama iyice düşünürsen bana hak verirsin _Ben kabul ediyorum desem bile o kabul etmez. _Orasını sen düşünme,kabul edecek hatta en sonunda etmek zorunda kalacak.Biliyorum ani oldu .İstersen hemen karar verme düşün biraz. _Ama bir düşünün aramızda sevgi denen şey yok ki! _Seveceksiniz _Birbirimizi bile tanımıyoruz _Tanışacaksınız. .. _Ya aşk _Oda olacak ....

O evden kurtulmak için tek şansın ortaklarınızın oğluyla yapacağınız bir sözleşmeyse? Nazendem sözleşmesi... Sen bataklıksın Ahu Çetiner ve sana yaklaşan herkesi kendi bataklığına çekiyorsun. Hızlıca kolumdan tutup beni,kendine doğru çevirdi,"Seni o bataklıktan kurtarıcağım Ahu.Sen bana elini uzatsan da,uzatmasan da!" 12.07.2021 BU KİTAPTAKİ KARAKTERLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR! KURGU TAMAMEN ŞAHSIMA AİTTİR!

Bir kar yağar ince ince Komandonun hali nice Bir operasyon var bu gece Vur vur dağcı komando Vur paraşütçü komando (Komando Marşı) **** ATEŞOĞLU aşiretinin varisi,üçüzlerin en çatlağı,lafını esirgemeden konuşan,kimseye eyvallahı olamayan ve en önemlisi kendini Vatanına adamış korkusuz bir asker..Bayrağını seven,milletine saygı duyan,özgürlüğü ve bağımsızlığı uğruna hiç düşünmeden canı verecek mavi bereli.. Mirhan ATEŞOĞLU.. Namı değer koçmar.. Bir diğer adı ise Kartal göz..

"Gün gelecek beni yaktığın cehennemde seni öyle bir yakacağım ki Azat Ağa ayağıma gelip aman desende seni asla affetmeyeceğim." "Bekleme çünkü o gün hiçbir zaman gelmeyecek. Ben düşman ailemin kızına tek bir gün bile aman demeyeceğim." Adam bunları derken bilmiyordu ki yüreğinin karısı Benan Şahmaran için deli gibi atacağını. Bu hikaye Benan Kahramanoğlu ile Azat Şahmaranın hikayesi. Bu hikaye nefretten doğan bir aşkın hikayesi

"İstemiyorum dede. Ben daha küçüğüm istemiyorum. " "Dün yüzükler takılırken aklın neredeydi Dilan hanım." "Evlenmeyeceğim." Kelimenin dudaklarımdan çıkması ile kendimi yerde bulmam aynı saniye dilimi arasında olmuştu. Dedemin tokadı konakta duvardan duvara çarparken dudağımdan bir damla kan yerde yerini almıştı. Ben ayağa nasıl kalkacağımı düşünürken Aşiti ağanın sesi kulaklarımda yankılandı. Tokadın şiddeti ile olmayan sesleri duyduğumu zannederken ikinci bir ses ile hayal olma olasılığı ortadan kalkmıştı. "Dilan " Sesi kulaklarımda yankılanırken ben ne diyeceğimi düşünürken o kolumdan tutarak beni yerden kaldırmış ve kanayan dudağıma gözleri kaymıştı. Sinir bir sis gibi gözlerini sararken tüm hırsı ile dedeme dönmüştü. "Sen ne yaptığını sanarsın Berzan Ağa? Benim nişanlıma nasıl vurursun ?" "Bu ne hadsizlik Aşiti Ağa ? Benim konağımda bana hesap mı sorarsın ?" "Dilana vuramazsın. Vurdurtmam." Aşiti ağanın sinirle sıktığı kolum kendini belli ederken dayanamamış kolumu oynatmıştım. Yüzümün acı ile girdiği durumu farketmiş olacak ki kolumu serbest bıraksada beni yanına çekmişti. Gözlerimde beş saniye oylanmış ve tekrar dedeme dönmüşken dedem tüm hiddeti ile bağırmıştı. "Dilan evlenmek istemediğini söyler. Sen de bilesin."

" Yollarımız ayrıldı Yağız ağa.Bu hikaye burda bitti.Evlenirken verdiğin her bir sözü tuttun.Sözünün eri adammışsın doğrusu. Bu gönülde sana ait ne varsa aldın benden.Sana sevdalı olarak girdiğim bu konaktan , içimdeki seni bitirmiş olarak çıkıyorum.Eserinle gurur duy." Gitmeliydi Yaren.Arkasına bile bakmadan.Yerde oturmuş perişan haldeki Yağıza baktı.Bir zamanlar uğruna canını bile verebilecek olduğu sevdasına.Nasılda hüzünle bakıyordu kömür gözlüsü.Yaren son kez baktı kocasına, eline valizini aldı , kapının kolunu tuttu ama açamadı.Yağız kapıya dayanmış açmasına engel olmaya çalışıyordu. "Bilirim çok kırdım kalbini.Bilirim kal desem, gitme desem ,affet desem faydasız.Yarenim, yarim kalbimin diğer yarısı gideceksen eğer gideceksen sağ bırakma beni , eğer gideceksen sensiz bırakacaksan beni öldürde git."

Ahad Hanzade'nin Çiçeği Masal Aden Hanzade'nin yolu babasının en iyi dostu olan Adar Kozan'ın İlk Göz ağrısı Devran Kozan'la keşisirse... Başlangıç : 26 Nisan 2020 Mardin'in Prensesi adlı ilk hikayedir.

Burası sadece Diyarbakır'da bir konak değildi. Burası benim hayatımda ki en büyük hatamdı. Evet tam anlamıyla kocaman bir hata. İstanbul'da tanıştığım, peşinden ta buralara kadar sürüklendiğim kocaman bir hata. Hayatımda hiçbir zaman konakta oturmamıştım, bu kadar büyük bir odam ve içinde pahalı eşyalarımda olmamıştı, hergün farklı ve pahalı ipek kumaşlar giyinmemiştim ve üzerimde milyarlık mücevherlerle salına salına gezmemiştim ama en azından hayatımdan memnun ve huzurluydum. Bu konağa geldiğim günden beri tam anlamıyla bir felaketin ve çıkmazın içine düşmüştüm. Felaketlerden nefret ediyordum. Çünkü çaresizlik beni daha da savunmasız bir hale getiriyordu. Şimdi arkamda bana sahip çıkacak bir ailemde kalmadığı için ve daha kötüsü bu konağa gelmek için ablamı bile karşıma aldığım için tek çarem bu çıkmazda hayatımı sürdürmeye devam etmekti. Bir yandan bunları biliyordum ama bir yandan da burası her geçen gün daha da sinirlerimi bozuyor ve bütün bunlara katlanacak sabrım kalmıyordu. Bu konağa gelmeyi de, bu ailenin bir parçası olmayıda, Baran'la evlenmeyi ve ailemi dahi karşıma almayı ben seçmiştim. Hem de hiç ama hiç değmeyecek bir şey için. Bu konağa gelmeden önce hayal ettiğim hayat farklıydı geldiğimde öğrendiğim gerçekler, söylenmiş onca yalan ve karşıma çıkan hayat bambaşka. Bu hayatı, bu konağı, bu aileyi ve Baran'ı ben seçmiştim. Bu hayat benim hayatımdı artık. Her ne kadar istemesemde Makal Aşiretinin bir parçası olmuştum. Fırat babam ve Dilan annemin gelini olmuştum. Ayşe, Seren ve Zerde'nin nefret ettikleri kuması ve Baran'ın dördüncü karısı olmuştum. Dördüncü ve tek resmi nikahlı karısı...